۱۱ نکته برای رعایت ایمنی و بهداشت محیط کار

کلمه‌ی خانه‌داری در ذهن بعضی‌ها به معنای تمیز کردن زمین و سطوح و گردگیری و مرتب‌کردن وسایل است. اما در محیط کار، این کلمه معنای بیشتری دارد. خانه‌داری در زمینه‌ی ایمن‌سازی محیط کار از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این کار می‌تواند به جلوگیری از بروز مصدومیت‌ها و بهبود بهره‌وری و روحیه‌ی کارکنان کمک کند و علاوه بر این طبق گفته‌ی کری گری (Cary Gray)، مشاور ایمنی اداره‌ی پرداخت غرامت کارکنان ایالت اوهایو، تأثیر مثبتی بر روی میهمانان و بازدیدکنندگان می‌گذارد. همچنین خانه‌داری به کارفرماها کمک می‌کند که متحمل جرائم عدم‌انطباق نشوند. این مقاله را بخوانید تا با ایمنی و بهداشت محیط کار آشنا شوید.

چنین فعالیت‌هایی که به فرایندهای مربوط به ایمنی و بهداشت محیط کار اختصاص پیدا می‌کند، چه در دفاتر سنتی و چه محیط‌های صنعتی از جمله کارخانه‌ها، کارگاه‌ها و مراکز تولیدی کاربرد دارد و با چالش‌های خاصی از جمله مواد خطرناک، گرد و غبارهای قابل احتراق و سایر مواد قابل اشتعال رو به رو است. کارشناسان عقیده دارند که همه‌ی برنامه‌های ایمنی محیط‌های کار باید فعالیت‌های بهداشتی و ایمنی، در یک کلمه «خانه‌داری» را در برنامه‌های خود داشته باشند و هر یک از کارکنان باید نقشی در آن ایفا نمایند. از طرف دیگر، فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی در محیط کار به تعهد مدیریتی نیازمند است تا کارکنان به اهمیت آن پی ببرند. در اینجا به ۱۱ نکته‌ برای انجام اثربخش این فعالیت‌ها اشاره خواهیم کرد.

۱. از وقوع لغزش و سقوط جلوگیری کنید
جلوگیری از وقوع لغزش و سقوط از جمله فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار است

طبق آمار مرکز آمار کارگران در سال ۲۰۱۳، سقوط و لغزش دومین عامل جراحات یا بیماری‌های غیرکشنده‌ی محیط کار بوده است.

بر اساس استاندارد سطوح (۱۹۱۰٫۲۲(a)) اداره‌ی ایمنی و بهداشت محیط کار آمریکا (OSHA)، همه‌ی محیط‌های کار باید تمیز و منظم و کاملا بهداشتی نگه داشته شوند. این قانون معابر، انبارها و اتاق‌های خدمات را شامل می‌شود. کف زمین باید خشک و تمیز باشد. در جایی که فرایندهای خیس انجام می‌شود، حتما باید زه‌کشی وجود داشته باشد.

به گفته‌ی فرد نورتون (Fred Norton)، مدیر بخش ارگونومی و فناوری‌های تولید مرکز خدمات کنترل ریسک بیمه‌ی لیبرتی میوچوآل (Liberty Mutual) در کالیفرنیا، کارفرماها باید مواد کافی و مناسبی برای ساخت کف زمین (مثلا سیمان، کاشی سرامیک یا مواد دیگر) با توجه به شرایط محیط کاری و میزان استقامت این مواد در این شرایط انتخاب کنند. سپس باید رویه‌های توسعه و اجرای فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی محیط کار را با استفاده از روش‌های مناسب شستشو ایجاد نمایند.

نورتون می‌گوید: «در خصوص چیزهایی مثل روغن و گریس اگر از برنامه‌های شست‌و‌شوی درستی استفاده نشود، مثلا تنها با شستن کف، به جای از بین بردن روغن و گریس، لغزندگی به جاهای دیگر پخش می‌شود.»

برای جلوگیری از وقوع لغزش و سقوط، مرکز ایمنی و بهداشت محیط کار کانادا (CCOHS) موارد زیر را پیشنهاد می‌دهد:

گزارش دادن و پاک نمودن قطره‌ها و چکه‌ها
خالی نگه داشتن راهرو‌ها و خروجی‌ها از اقلام موجود در محیط کار
نصب آینه و علائم هشدار در نقاط کور
ترمیم یا تعویض کف‌‌پوش فرسوده، آسیب‌دیده و پاره شده
استفاده از قطره‌گیر و محافظ
علاوه بر این، بر اساس نظر OSHA، استفاده از پادری، پلتفرم، کف‌پوش‌های کاذب یا سایر کف‌پوش‌های خشک‌کن در جاهایی که می‌توانند کمک‌کننده باشند، بسیار مفید است. زمین محیط کار باید خالی از میخ‌های نیمه کوبیده، خرده‌های چوب و فلز یا سایر مواد و تخته‌های سوراخ و لق باشد.

گری می‌گوید که کارفرماها باید به خطرات لغزش مورد بررسی قرار دهند و کارکنان را تشویق نمایند که بر روی کارهایی تمرکز کنند که در نزدیکی‌شان است.

۲. خطرات آتش‌سوزی را برطرف نمایید
رفع خطرات آتش‌سوزی از جمله فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار محسوب می‌شود

کارکنان وظیفه دارند که از جمع شدن مواد قابل‌اشتعال غیرضروری جلوگیری کنند. بر اساس استاندارد مواد خطرناک (۱۹۱۰٫۱۶۰) OSHA، زباله‌های قابل‌اشتعال باید در محفظه‌هایی مخصوص جمع‌آوری شده و روزانه دفع شوند.

شورای ایمنی ملی آمریکا در دستورالعمل ایمنی سرپرستان به تدابیر پیشگیرانه‌ی زیر در خصوص حفظ ایمنی در برابر آتش‌سوزی اشاره می‌کند:

مواد قابل‌اشتعال را تنها به مقدار مورد نیاز در محیط کار نگه‌داری کنید. وقتی نیازی به این مواد نباشد، باید آنها را به یک انبار ایمن انتقال دهید.
مواد قابل‌اشتعال و زودسوز را در محلی مشخص و دور از منابع احتراق نگه‌داری کنید.
از آلوده شدن لباس‌ خود با مایعات قابل‌اشتعال جلوگیری کنید. در صورت وقوع این اتفاق، لباس‌های خود را تعویض نمایید.
نباید هیچ مانعی در راهروها و درب‌های خروج‌ اضطراری وجود داشته باشد. درب‌های منتهی به راه‌پله‌ها باید بسته نگه داشته شوند. از انباشتن کالاها یا اقلام در راه‌پله‌ها اجتناب کنید.
مواد اولیه‌ را حداقل ۴۶ سانتی‌متر از آب‌پاش‌های خودکار، کپسول‌های آتش‌نشانی و کنترل‌کننده‌های آب‌پاش‌ها دور نگه دارید. وجود فاصله‌ی ۴۶ سانتی‌متری لازم و ضروری است اما فاصله‌ای بین ۶۱ تا ۹۲ سانتی‌متری توصیه می‌شود. مواد انباشته تا سقف باید یک فاصله‌ی ۹۲ سانتی‌متری را حفظ کنند. اگر این میزان انباشت بیش از ۴۵۷ سانتی‌متر ارتفاع داشته باشد، فاصله تا سقف باید ۲ برابر شود. دستورالعمل‌های اجرایی از جمله دستورالعمل ایمنی (Life Safety Code) و ANSI/NFPA 101-2009 باید چک شوند.
خطرات موجود در محیط‌های الکتریکی حتما باید گزارش و دستوراتی برای رفع آن صادر شود.
۳. میزان گرد و غبار را کنترل کنید
کنترل میزان گرد و غبار از فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار به حساب می‌آید

بر اساس نظر اتحادیه‌ی ملی محافظت در برابر آتش، انباشتگی بیش از ۱/۳۲ گرد و غبار در هر اینچ یا ۰/۸ میلی‌متر که باعث پوشیدگی حداقل ۵ درصد سطح اتاق می‌شود می‌تواند منجر به انفجاری شدید گردد. این انباشتگی گرد و غبار به ضخامت یک سکه یا گیره‌ی کاغذ است.

به گفته‌ی گری، یک متخصص بهداشت صنعتی باید محیط کار را در برابر خطرات احتمالی مرتبط با کیفیت هوا و گرد و غبار تست کند.

استاندارد NFPA 654 که استاندارد پیشگیری از آتش‌سوزی و انفجار گرد و غبار است، بر شناسایی نواحی خطرناک، کنترل گرد و غبار و فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی تاکید می‌نماید. این استاندارد بیان می‌کند که مکش گرد و غبار روشی مطلوب برای تمیز کردن است. تی کشیدن و با آب شستن هم از گزینه‌های دیگر می‌تواند باشد. استفاده از پمپ‌های باد نیز برای سطوح نا‌ایمن یا غیرقابل‌دسترس مجاز است.

به نظر مرکز ایمنی و بهداشت محیط کار کانادا (CCOHS)، مکنده‌های صنعتی می‌توانند دیوارها، سقف‌ها، ماشین‌آلات و سایر مکان‌ها را تمیز کنند.

استیو آرنهولز (Steve Ahrenholz)، متخصص ارشد بهداشت صنعتی بخش نظارت، ارزیابی خطر و تحقیقات اتحادیه‌ی ملی ایمنی و بهداشت محیط کار آمریکا (NIOSH)، می‌گوید: «شما یا باید از روش‌های مرطوب استفاده کنید یا سیستم‌های مکش کارآمد داشته باشید. نباید از یک جاروبرقی معمولی یا پمپ باد استفاده کنید چرا که استفاده از آنها باعث معلق شدن مجدد گرد و غبار و پخش شدن آن در محیط کار می‌شود.»

۴. از جاری شدن مواد در محیط کار جلوگیری کنید
جلوگیری از جاری شدن مواد در محیط کار به منظور حفظ ایمنی و بهداشت محیط کار

زیرپایی‌های محیط کار، که می‌تواند پارچه‌ای یا چسبناک باشد، باید تمیز باشند و به‌خوبی نگه‌داری شوند. به گفته‌ی گری، این کار از ترشح مواد خطرناک به سایر جاها جلوگیری می‌کند. همه‌ی زیرپایی‌ها را بررسی کنید تا اطمینان حاصل نمایید که مواد خطرناک از طریق آنها به جاهای دیگر انتقال پیدا نمی‌کند.

علاوه بر این، به نظر نورتون، برای جلوگیری از انتقال آلودگی به پروتکل‌های پاک‌سازی جداگانه برای هر مکان نیاز است. برای مثال، هرگز نباید از همان کف‌شویی که در یک جا برای پاک کردن روغن استفاده شده در جای دیگر استفاده نمود.

به گفته‌ی گری، اگر مواد، سمی باشند، ممکن است به تست بهداشت صنعتی، تغییر لباس کار‌ و استحمام نیاز شود. آرنهولز می‌گوید: «کارکنانی که با مواد سمی سر و کار دارند نباید با لباس کار به خانه بروند.»

۵. از ریختن اشیاء جلوگیری به عمل آورید
جلوگیری از اریختن اشیا از فعالیت‌های مربوط به ایمنی و بهداشت محیط کار است

گری اشاره دارد که محافظ‌هایی مثل تخته محافظ، ریل محافظ یا روکش می‌توانند از ریختن اشیاء بر روی کارکنان یا تجهیزات جلوگیری کنند.

به نظر پائول اریکو (Paul Errico)، مشاور ایمنی، سایر راهکارها عبارتند از:

از جعبه‌ی انباشت استفاده کنید
مواد و ابزار را درست روی میز قرار دهید
اشیاء سنگین را در قفسه‌های پایین بگذارید
تجهیزات را دور از لبه‌ی میز قرار دهید
از انباشتن اشیاء در جاهایی که محل عبور کارکنان است خودداری کنید
نورتون می‌گوید: «برای محیط کار چیدمانی در ذهن خود طرح کنید که کارکنان هنگام رفت‌و‌آمد در معرض خطر قرار نگیرند.»

۶. به‌هم‌ریختگی‌ها را مرتب نمایید
مرت‌ کردن به‌هم‌ریختگی‌ها از جمله فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار محسوب می‌شود

از نظر گری، محیط کار به‌هم‌ریخته می‌تواند منجر به مشکلات ارگونومی و مصدومیت شود چرا که کارکنان فضای کمتری برای حرکت دارند.

او می‌گوید: «وقتی جایی به‌هم‌ریخته باشد، احتمال مصدومیت‌های بریدگی و جراحت بالا می‌رود. در این صورت شما آنقدر فضا برای راه‌اندازی درست ایستگاه کاری خود و جابجایی در محیط نخواهید داشت. در این شرایط کارکنان باید هر لحظه برای عبور از جایی به خودشان پیچ و خم بدهند.»

اداره‌‌ی پرداخت غرامت کارکنان ایالت اوهایو پیشنهاد می‌کند که کارکنان پس از استفاده از ابزارها و سایر مواد، آنها را سر جای خود بگذارند و مواد غیرقابل استفاده را دفع کنند.

ابزارها و مواد را از راهروها، خروجی‌های اضطراری، تابلوهای برق و درب‌ها جمع کنید و محیط را مرتب نمایید. سطل‌های زباله را پیش از سرریز شدن خالی کنید.

۷. مواد را به درستی انبار کنید
به درستی انبار نمودن مواد از فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار است

بر اساس استاندارد جابجایی، انبار، استفاده و دفع مواد (OSHA (1926.250، در محل‌های انبار نباید موادی انباشته شوند که خطر انفجار، آتش‌سوزی یا انتشار سم را به همراه دارند.

به گفته‌ی اریکو، اشتباهی که بعضی از کارکنان مرتکب می‌شوند این است که نردبان‌های انبار یا سایر اقلام را در کابینت‌های برق می‌گذارند، این کار علاوه بر این که خلاف قوانین OSHA است، تابلوی برق را مسدود می‌کند و ممکن است باعث آتش‌سوزی شود.

او می‌گوید: «من چنین مشکلی را در محیط‌های دیگر هم دیده‌ام. باعث شگفتی است که کارفرمایان اصلا به این مشکلات توجهی ندارند. توجه آنها به محیط تولید، محل‌های نگهداری، انبار یا سایر مکان‌های ذخیره‌سازی بسیار اهمیت دارد؛ زیرا همین‌ها هستند که باعث بروز مشکلات ذخیره‌سازی و انبارش می‌گردند.»

مواد و تجهیزات استفاده‌نشده را باید دور از دسترس کارکنان انبار کرد. بر اساس قوانین CCOHS، نباید از محیط کار برای ذخیره‌سازی و انبار استفاده کنید. به یاد داشته باشید که هر چیزی را پس از استفاده، مجددا به جای خود بازگردانید.

آرنهولز توصیه می‌کند که قرار دادن فضای ذخیره‌سازی در نزدیکی کارکنان آنها را تشویق به استفاده از آن می‌نماید.

او می‌گوید: «مرتب نگه داشتن محیط کار و بازگرداندن ابزارها سر جای خود، مسئولیت همه‌ی کارکنان است. فضای انبار در صورت قابل استفاده بودن، باید به گونه‌ای طراحی شود که برای استفاده از آن نیاز به بلندکردن بارهای سنگین یا کش آمدن نباشد. اگر برای استفاده از این فضاها لازم نباشد که مسیری طولانی طی نمود، آنگاه از آنها استفاده‌ی بیشتری خواهد شد. در غیر این صورت کارکنان به جای بازگرداندن مواد یا ابزار، آنها را برای مدتی نزد خود نگه می‌دارند.»

۸. از ابزارها و تجهیزات ایمنی شخصی استفاده کنید و آنها را مورد بازرسی قرار دهید
استفاده از تجهیزات ایمنی شخصی، یکی دیگر از فعالیت‌های مربوط به ایمنی و بهداشت محیط کار است

بر طبق مشاهده‌ی اریکو، بیشتر پرونده‌های غرامت کارکنان برای کسانی تشکیل شده است که از تجیهزات ایمنی شخصی هنگام تمیزکاری استفاده نکرده‌اند و دچار جراحت و مصدومیت شده‌اند.

گری می‌گوید: «هنگام تمیزکاری محیط کار، از تجهیزات ایمنی شخصی مثل کفش‌های جلوبسته و عینک ایمنی استفاده کنید. با توجه به ریسک‌ها و خطرات ممکن، در مورد نوع لباس ایمنی که باید بپوشید تصمیم‌گیری نمایید.»

بر اساس قوانین CCOHS، به طور منظم ابزارها را بازرسی، تمیز و ترمیم کنید. هرگونه ابزار معیوب را از محیط کار دور بریزید.

۹. میزان تکرار فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی را مشخص نمایید
میزان تکرار فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار باید مشخص گردد

همه‌ی کارکنان باید در فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی به ویژه مرتب‌سازی محیط کار شرکت کنند، خطرات ایمنی را گزارش دهند و ترشحات و قطرات ریخته شده را تمیز نمایند.

آرنهولز می‌گوید: «هر کارگری باید در این فعالیت‌ها نقشی ایفا نماید و در صورت وجود مشکل آن را گزارش دهد.»

پیش از پایان شیفت، کارکنان باید محیط کار خود را بازرسی و تمیز کنند و مواد غیرقابل استفاده را دور بریزند. این کار می‌تواند زمان لازم برای تمیزکاری در دفعات بعدی را کاهش دهد.

میزان تولید خرده‌ریزه‌ها یا مواد آلوده در محیط کار می‌تواند میزان تکرار فعالیت‌های مربوط به ایمنی و بهداشتی را مشخص نماید. به نظر نورتون، یک شرکت باید ترکیبی از تمیزکاری کلی و مفصل و تمیزکاری سبک و پرتکرار شامل رفت‌و‌روب و پاک‌سازی ترشحات را در برنامه‌ی خود قرار دهد.

۱۰. قوانین مدوّن تهیه نمایید
در خصوص فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار باید قوانینی تدوین شود

برای رعایت ایمنی و بهداشت محیط کار، قوانین کارآمد وضع کنید. کارشناسان بر سر لزوم تدوین سیاست‌های ایمنی و بهداشتی اتفاق‌نظر دارند. به گفته‌ی نورتون، بدین ترتیب، چنین فعالیت‌هایی شکل رسمی و تعریف‌شده به خود می‌گیرند. برنامه‌‌های مدوّن می‌توانند مشخص نمایند که باید از چه شوینده، ابزار یا روشی استفاده نمود.

نورتون می‌افزاید: «ما در تحقیقات خود متوجه شکاف‌های فراوانی در اثربخشی تمیز‌کاری کف محیط کار شده‌ایم. کف زمین معمولا نادیده گرفته می‌شود. به همین علت است که ما فکر می‌کنیم نوشتن بخشی از برنامه و تعریف دوره‌ی آموزشی برای کارکنان به منظور آشنایی و دنبال نمودن رویه‌های مناسب از اهمیت بالایی برخوردار است.»

۱۱. تفکر درازمدت داشته باشید
برای انجام درست فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار باید تفکر دراز مدت حاکم باشد

فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی، تدابیر یک باره نیستند و باید به همراه نظارت و ارزیابی ادامه پیدا کنند. اسناد و گزارشات را نگه‌داری کنید، یک برنامه‌ی زمانبندی برای بازرسی داشته باشید، خطرات احتمالی را گزارش کنید و به کارکنان لزوم استمرار انجام فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی را گوشزد کنید. اهداف و انتظاراتی تعیین کنید و ارزیابیهای خود را بر مبنای این اهداف انجام دهید.

گری می‌گوید: «مسائل و مشکلات مربوط به فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی، بسیار معمول هستند و به راحتی می‌توان آنها را برطرف نمود. فقط نیاز به پافشاری و صرف وقت دارد.»

ماسکهای الکتریکی تصفیه کننده هوا

 ماسکهای الکتریکی تصفیه کننده هوا:

این ماسکها از یک دمنده الکتریکی (معمولاً از طریق باطری) برای عبور دادن هوای آلوده از داخل بخشی که باعث حذف آلاینده­ها می­شود و نیز کمک به استنشاق هوا از ورودی ماسک بهره می­برند.

د. ماسکهای نجات:

نوعی خاص از ماسکهای گازی هستند که در حین فرار (نه ورود یا بازگشت به محوطه آلوده) از هوایی با مخاطره آنی برای زندگی و سلامتی مورد استفاده قرار می­گیرند. این ماسکها عموماً در مناطق با خطر بروز مسمومیتهای تنفسی و کاهش اکسیژن در شرایط اضطراری مانند معادن (ماسک مونوکسید کربن) و یا در زمانهای کوتاه همچون فرار از حریق (ماسک دود) مورد استفاده قرار می­گیرند.

ماسکهای هوا رسان (ماسکهای فشار مثبت):

الف. ماسکهای کپسول سرخود:‌

در این ماسکها، فرد هوا یا اکسیژن مورد نیاز خود را از یک منبع تنفسی که بر روی خود حمل
می­نماید، تأمین می­کند. این ماسکها بسته به طراحی وسیله می­توانند حداکثر تا چهار ساعت اکسیژن یا هوای مورد نیاز استفاده کنند را تأمین نماید.

ب. ماسکهای هوا رسان شیلنگی:

این نوع از ماسکها، هوای مورد نیاز فرد را از طریق یک منبع ثابت هوای فشرده و یا یک کمپرسور دمنده هوا که با هوای سالم و تازه ارتباط دارد و از طریق یک شیلنگ تحت فشار انتقال می­دهند. طول شیلنگ این ماسکها از ۲۵ الی ۳۰۰ فوت متغیر است. در پایین­ترین فشار و بالاترین طول شلنگ، وسیله بایستی حداقل قابلیت ارسال هوایی به میزان ۱۷۰ لیتر در دقیقه را داشته باشد و فشار دستگاه نیز نبایستی از PSI125 بیشتر شود

 

انواع فیلترهای مورد استفاده در ماسکهای حذف کننده گازها و بخارات

انواع فیلترهای مورد استفاده در ماسکهای حذف کننده گازها و بخارات:

فیلترهای موجود در کانیسترها و کارتریجهای حذف کننده گازها و بخارات، بر اساس نوع گازهایی که قادر به جذب آنها هستند،‌بر اساس جدول زیر طبقه بندی می­شوند:‌

 

ردیف نوع کاربرد (تصفیه کننده …)
۱ A گازها و بخارات آلی مختلف
۲ B گازهای معدنی و اسیدی مانند مونوکسید کربن
۳ E دی اکسید سولفور و سایر گازهای معدنی
۴ G مواد شیمیایی با فشار بخار پایین (فشار بخار کمتر از Pa13/0 در Cْ۲۵ و مواد شیمیایی کشاورزی)
۵ K آمونیاک و مشتقات آن
۶ MB متیل بروماید
۷ AX گروهی از ترکیبات آلی با نقطه جوش پایین (نقطه جوش کمتر از Cْ۶۵)
۸ HG بخار جیوه
۹ NO اکسیدهای نیتروژن
۱۰ مواد شیمیایی که جزو مواد یاد شده نیستند

 

 

 

 

ب-۳٫ ماسکهای کاغذی نمدی یا پوشش داده شده با زغال فعال:

این ماسکها نوعی ماسک کاغذی یا نمدی پوشش داده شده با زغال فعال هستند که جهت حذف توأم گازها و بخارات و گرد و غبار در محیطهایی که این آلاینده­ها بصورت توأم وجود دارند، استفاده می­شوند.

ماسکهای حذف کننده ذرات

ماسکهای حذف کننده ذرات:

ماسکهای حفاظت در برابر گرد و غبار، به منظور حفاظت در برابر گرد و غبارها، فیومها (Fumes) و یا میستها (Mists) مورد استفاده قرار می­گیرند. در این ماسکها از مواد فیبری و الیافی همچون کاغذ، ‌نمد و یا پارچه برای به دام اندازی آلاینده­ها استفاده می­کنند.

فیلترهای این ماسکها بر اساس استاندارهای اروپایی در سه گروه N، R و P طبقه بندی می­شوند.

طبقه N، ماسکهایی را شامل می­شود که منحصراً برای استفاده در اتمسفرهایی که ذرات آن پایه غیر روغنی دارند،‌کاربرد دارد. طبقات R و P نیز ماسکهایی با فیلترهای مقاوم در برابر ذرات روغنی یا فیلترهای عایق روغن را شامل می­گردند.

این استانداردها عموماً مبنای طبقه بندی ماسکهای گرد و غبار تولیدی در کشور آمریکا و کانادا قرار می­گیرد.

طبقه بندی NIOSH (استاندارد ایالات متحده) در خصوص ماسکهای حذف کننده به ترتیب جدول زیر می­باشد:

طبقه بندی ماسکهای گرد و غبار نوع فیلتر راندمان
سری N (ذرات غیر روغنی) N95 ۹۵%
N99 ۹۹%
N100 ۹۷/۹۹%
سری R (ذرات مقاوم در برابر روغن) R95 ۹۵%
R99 ۹۹%
R100 ۹۷/۹۹%
سری P (ذرات عایق روغن) P95 ۹۵%
P99 ۹۹%
P100 ۹۷/۹۹%

 

 

بر اساس استاندارد اروپایی BS-EN 149:2001 (British Standards)، ماسکهای گرد و غبار به طبقات زیر تقسیم می­شوند:

الف. طبقه FFP1: حفاظت در برابر آئروسلهای جامد و مایع غیر سمی با تراکم ۵/۴ برابر حد مجاز تماس شغلی (OEL).

ب. طبقه FFP2:‌حفاظت در برابر آئروسلهای جامد و مایع غیر سمی و یا با سمیت کم تا متوسط با تراکم ۱۲ برابر حد مجاز تماس شغلی (OEL).

ج. طبقه FFP3: حفاظت در برابر آئروسلهای جامد و مایع غیر سمی و یا با سمیت کم تا متوسط یا با سمیت بالا با تراکم ۵۰ برابر حد مجاز تماس شغلی (OEL).

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی:

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی یا ماسکهای تنفسی (Respiratory Protection Masks) بنا به تعریف وسایلی هستند که به منظور حفاظت سیستم تنفسی طراحی شده­اند تا از استنشاق هوای آلوده جلوگیری نماید. ماسکها این حفاظت را هم بوسیله گرفتن آلاینده­ها از هوای استنشاقی و هم به وسیله هوا رسانی از طریق یک منبع هوای قابل استنشاق تأمین می­کنند.

ماسکهای حفاظت تنفسی بطور کلی به دو دسته اصلی تقسیم می­شوند:

ماسکهای تصفیه کننده هوا (Air Purifying Respirators)

ماسکهای رساننده هوای اتمسفری (Atmosphere – Supplying Respirators)

  1. ماسکهای تصفیه کننده هوا:

ماسکهایی هستند که آلاینده­های موجود در هوای استنشاقی را می­گیرند و خود به چهار دسته تقسیم می­شوند:

الف. ماسکهای حذف کننده ذرات (Particulate Filtering Respirators)

ب. ماسکهای حذف کننده گازها و بخارات (Vapor and Gas Removing Respirators)

ج. ماسکهای الکتریکی تصفیه کننده هوا (Powered Air – Purifying Respirators (PAPR))

د. ماسکهای نجات (Escape Masks)

  1. ماسکهای هوا رسان:

ماسکهایی هستند که هوا را از طریق منبعی غیر از هوای اطراف، تأمین می­کنند. این گروه از ماسکها در شرایطی استفاده می­شوند که یا فیلتر مناسب جهت حذف آلاینده موجود در هوای محیط وجود نداشته باشد و یا تراکم اکسیژن در محل کمتر از ۲۱% باشد. ماسکهای هوا رسان به دو دسته تقسیم می­شوند:‌

الف. ماسکهای کپسول سرخود (Self – Contained Breathing Apparatus)

ب. ماسکهای هوا رسان شیلنگی (Air – Hose Supplied Air Respirators)

عوارض کفش‌های نامناسب و کاربرد کفش ایمنی

عوارض کفش‌های نامناسب

پا، این قلب عصبی انسان در انتخاب پوشش آن باید دقت بیشتری داشت. مسائل بهداشتی و ارگونومیکی کفش حائز اهمیت است. طرز قرار گرفتن پا در کفش ارتباط مستقیمی با طرز فرم گرفتن اسکلت بدن و بخصوص ستون فقرات دارد. استفاده از کفش ناایمن و نامناسب فقط شامل عوارض و خطرات فیزیکی ظاهری نیست. بلکه گرفتاری‌های مزمن ستون فقرات، چشم درد و سردردهای مزمن نیز از عوارض استفاده از کفش نا ایمن و غیر ارگونومیک باشد. به لحاظ بهداشتی نیز در صورت استفاده از کفش‌های با آستری غیر بهداشتی باعث به وجود آمدن میخچه و ایجاد باکتری و قارچو و بوی نا مطبوع پا می‌شود. در نهایت زیبایی و ظاهر کفش ایمنی به شکلی باشد که کاربر با رغبت و بدون اجبار از کفش ایمنی استفاده کند.

کاربرد کفش ایمنی

در محیط‌های کاری افتادن اشیاء امری عادی تلقی می‌شود. وظیفهٔ کفش ایمنی محافظت از پا در مقابل خطر سقوط اشیاد، محافظت در مقابل خطر سر خوردن، لغزش پا است. افتادن مختص به مکان خاصی نیست اما کف محیط‌های که مواد روغنی آغشته می‌شود رایج تر است، از وظایف کفش ایمن محافظت در برابر جریان الکتریکی، مواظبت از پا در برابر خستگی و جلوگیری از سوختگی پا است.

علائم اختصار در کفش ایمنی

-در ساخت زیر کفش ایمنی از پلیمری به نام پلی یورتان استفاده می‌شود که به‌طور مخفف به آن RU می‌گویند.

-علامت اختصاری RR نشان دهندهٔ مقاومت کفش ایمنی در مقابل سوراخ شدن است.

-کفش ایمنی که در برابر جریان الکتریسیته دارای مقاومت باشد به صورت اختصار به آن CP می‌گویند.

–CP مخفف کفش ایمنی است که در مقابل الکتریسیتهٔ ساکن رسانا است.

-به کفش ایمنی که در مقابل جریان الکتریسیته رسانا باشد به صورت اختصار آن ED می‌گویند.

به کفش‌هایی که راحت هستن و کفی آنتی باکتریال و ضد بو دارند ergo می‌گویند

تکنولوژی slip resistant برای جلوگیری از سر خوردن در برابر مواد نفتی هست

) دارای تکنولوژی SRX ) جلوگیری از لغزش

 

کفش‌های نسوز

کفش‌های ایمنی نسوز دمای تا ۱۵۰ درجه سانتی گراد را تحمل می‌کند؛ و گرما را به داخل کفش منتقل نمی‌کند. در شغل‌های تراشکاری، آتش‌نشانی و دیگر شغل‌هایی که کارکنان با دمای بالای محیط روبرو می‌شوند مناسب است. این تجهیزات ایمنی همچنین در برابر مواد شیمیایی، حلال‌های نفتی و روغنی از پا محافظت می‌کنند. این پایپوش دارای دو لایه زیره است؛ و جنس آن از چرمی خاص است که گرما را به داخل انتقال نمی‌دهد. این کفش مانند سایر پایپوش‌های ایمنی جلوی آن دارای یک لایه فلز است که از پا در برابر ضربهٔ سنگین محافظت می‌کند.

انواع کفش ایمنی

-کفش ایمنی پلاستیکی از صدمات شیمیایی جلوگیری می‌کند.

-کفش ایمنی کفه فلزی در برابر سوراخ شدن مقاوم است.

-کفش ایمنی با کف پایی مخصوص، از پنجه، قوزک و تمام قسمت‌های پا در موقع دویدن محافظت می‌کند.

-کفش ایمنی پنجه فولادی، از پنجهٔ پا در برابر فشار و ضربه مواظبت می‌کند.

-کفش ایمنی از جنس بوتیل از پا در مقابل مواد خورنده مواظبت می‌کند.

-کفش ایمنی از جنس پلاستیک سخت که در مقابل جریان برق عایق است.

نکات مهم در هنگام خرید کفش ایمنی

کفش‌های معمولی ولتاژ ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ ولت را تحمل می‌کنند. این مقدار ولتاژ نشانهٔ مرغوبیت کفش ایمن نیست. هنگام خرید کفش ایمنی باید به برگهٔ تأیید گواهی تست کفش توجه داشت. برگهٔ تاییدیه در بر دارندهٔ نکات مهمی چن نوع کفش، کارخانه سازنده، مدل، تاریخ ساختف زمان تست و سایر مشخصات فنی و عکس کفش است.

 

 

با انواع دستکش کار آشنا شوید

هر فردی که در محیط کار خطرناکی کار می کند باید حتما از دستکش ایمنی استفاده کند اما نه هر نوع دستکشی شما باید با انواع دستکش کار را به خوبی بشناسید تا بتوانید یکی از آنها که مناسب کار شما هستن را انتخاب کنید که ما در این مقاله این نمونه ها را برای شما عزیزان بیان خواهیم کرد.

انواع دستکش کار

شما در وهله اول باید به این موضوع توجه کنید که در هنگام کار این دشتکش از دست شما محافظت می کند. دستکش ایمنی باید طوری طراحی شود که برای هر کاری بتوان از آن استفاده کرد. و نکته ای که حتما باید بدانید این است که از یک دستکش کار نباید به مدت طولانی استفاده کرد زیرا که کارایی و مقاومت خود را از دست داده و نه تنها از شما محافظت نخواهد کرد بلکه شاید ضررهای زیادی را به شما وارد کند.

دستکش مخصوص برش

دستکش هایی که توسط دستگاه های برش گوشت ، دستگاه های پرس یا کارگران صنایع فلزی استفاده می شود با روکش فلز فولادی تولید می شوند. این دستکش ها همچنین در برابر برش ها و اثرات شیمیایی بسیار مقاوم هستند.

 

دستکش های شیمیایی

دستکش های مقاوم به مواد شیمیایی را افرادی که با مواد سمی یا مواد دارای اثر خوردگی استفاده می کنند ،دستکش های ساخته شده از PVC و لاستیک وینیل به طور کلی در برابر موادی مانند اسید ، مواد شیمیایی ، روغن بسیار مقاوم هستند. در کارهایی که با مواد شیمیایی سرو کار دارید می توان از دستکش نیتریل نیز استفاده کرد. به لطف پوشش ضخیم روی پارچه نخی ، از صدمات ناشی از سایش شیمیایی جلوگیری می شود.

دستکش جوشکاری

دستکش ها از چرم های مرغوبی ساخته شده اند تا در برابر نورهای جوشکاری ماوراء بنفش که در معرض جوشکار قرار دارد محافظت کند. این دستکش ها می توان در دراز مدت نیز استفاده کرد زیرا که جنس آنها از چرم است و دیرتر پوسیه می شوند.

دستکش مقاوم در برابر حرارت

دستکش تا ۲۰۰۰ درجه سانتیگراد می تواند مقاوم در برابر حرارت باشد و در ریخته گری ها ، آتش نشانی ها و کوره ها استفاده می شود. انواع دستکشهای مقاوم در برابر حرارت که از پارچه روکش شده یا نمد ساخته می شوند ، با روکش فیبر شیشه ای بدست می آیند.

نکاتی درباره استفاده از دستکش های کار

*در صورتی که سپر و گارد حفاظتی یک وسیله یا ماشین روی آن نصب نبود، هرگز از آن وسیله استفاده نکنید و مورد را به اطلاع سرپرست کار برسانید.

*از ابزار و وسایل راحت و اندازه ی دست خود استفاده کنید. ابزاری که استفاده می کنید باید راحت باشند و موجب خستگی و درد در ناحیه مچ شما نشود. در ضمن به خاطر داشته باشید که دست خود را راحت و خنثی نگه دارید.

*اگر قرار است با مواد شیمیایی و سمی کار کنید، پس بنابراین از دستکش مناسب استفاده کنید، از پوست دستانتان در برابر مواد شیمیایی حفاظت کنید. بعضی از این مواد از خود گرما تولید می کنند.

*از نحوه ی خاموش کردن یک دستگاه یا وسیله الکتریکی در مواقع اضطراری اطلاع داشته باشید. شاید نیاز باشد که با سرپرست کار خود در این باره صحبت کنید و از وی کمک بخواهید.

*اگر از مواد مخدر یا الکل استفاده کرده اید،هرگز سعی به استفاده از یک ماشین و وسیله نکنید.

*اگر دستتان کمی جراحت برداشت و زخم آن بسیار ناچیز بود، کار را توقف کنید، مورد را به سرپرست کار گزارش دهید. سریعاً با استفاده از جعبه کمک های اولیه، از کسی بخواهید که زخم یا بریدگی را برایتان پانسمان کند.

*برای زخم و بریدگی ها جدی و شدید، با وارد کردن فشار در محل زخم، سعی کنید مانع از خارج شدن خون شوید. زخم را با پارچه ی تمیز بپوشانید و سعی کنید که دست جراحت دیده را بالاتر از سطح قلب نگه دارید. هر چه سریع تر با اورژانس تماس بگیرید.

حتما بخوانید
خودتان تعمیرکار کفشتان باشید

*در خصوس شکستگی استخوان از یک پاکت یخ استفاده کنید و از قرار دادن مستقیم یخ روی ناحیه صدمه دیده خوداری کنید. سریعاً با اورژانس تماس بگیرید.

*اگر دست یا انگشت فرد قطع شد، سعی کنید که از آن نگه داری کنید. تکه ی جدا شده را در داخل یک پارچه ی نم دار و نسبتاً خیس قرار دهید. سپس با قرار دادن آن داخل یک پاکت پلاستیکی یا محفظه ی بسته و روی یخ، قسمت جدا شده را به همرا فرد مسدوم به بیمارستان منتقل کنید.

*هنگام کار با یک ماشین، از قرار دادن دست و یا انگشتان خود در داخل قسمت های داخلی خودداری کنید.

نتیجه گیری

استفاده از دستکش ایمنی در انجام کار بسیار اهمیت دارد. بیش از۴۱% حوادث ناشی در کار مربوط به استفاده نکردن از دستکش ایمنی می باشد. دستکش ایمنی انواع بسیار متفاوتی دارد که هر کدام در جهت فعالیتی خاص تولید و عرضه می شود. دست ها و انگشتان از با اهمیت ترین اعضای کمکی بدن می باشد که درهنگام مواجهه با خطرات ناشی از برق گرفتگی ، تماس با مواد شیمیایی ، پارگی و بریدگی ، خراش ، سوختگی ، سوراخ شدن ، تماس با مواد بیولوژیکی و همچنین در برابر دما های بسیار بالا، برای حفاظت و نگهداری از آنها باید از دستکش ایمنی مناسب استفاده شود.

تاریخچه و ضرورت استفاده از مخروطی ترافیکی در حفظ امنیت جاده ها

تاریخچه و ضرورت استفاده از مخروطی ترافیکی در حفظ امنیت جاده ها

مخروطی ترافیکی،که مخروطی ایمنی ، مخروطی جاده ای، مخروطی بزرگراه ها، یا مخروطی ساخت و ساز نیز گفته می شود نشانگر مخروطی شکلی است که بر روی جاده ها و یا پیاده رو ها قرار داده می شود و وظیفه ی آن هدایت موقت  ترافیک به شیوه ای بی خطر می باشد .

مخروطی جزء جدا کننده های مسیر می باشد و با اعلام خطر در طول جاده مسیر اصلی را از مسیر موقت جدا می سازد،

تاریخچه :

مخروطی ترافیکی در سال ۱۹۴۳ توسط چارلز D. اسکانلون امریکایی درحالی ابداع شد که مشغول کشیدن نقاشی از شهر لوس انجلس بود ، اما اولین استفاده از مخروطی ایمنی به سال ۱۹۵۸ انگلستان برمیگردد. در سال ۱۹۵۸ زمانیکه در حال عملیات عمرانی در بزرگراه ام ۶ انگلستان بودند بجای مشعل های پارافینی و فانوس های قرمز برای اعلام خطر به رانندگان از مخروطی ترافیکی استفاده کردند.  در سال ۱۹۶۱، دیوید مورگان از برفورد،بریتانیا معتقد است که اولین مخروطی ترافیکی پلاستیکی ساخته اوست زیرا پیش از آن از اجسام چوبی مخروطی شکلی از جنس چوب استفاده میشده.

 

 

اما زمان استفاده از مخروطی ایمنی در امریکا به سال ۱۹۵۹ برمیگردد ، در اوکلند کالیفرنیا کامیون های پارک شده شرکت پاسفیک الکتریک ملزم به استفاده از مخروطی ایمنی برای افزایش دید و ایمنی هرچه بیشتر در گوشه سمت چپ کامیون های خود بودند، این پیشنهاد یکی از کارکنان این شرکت بود که بعدها بخاطر این پیشنهاد برنده ی یک جایزه ی ۴۵ دلاری شد . گفتنیست این سیاست تا همین امروز هم در سراسر ایالات متحده اجرا میشود.

 

جنس مخروطی های اولیه از بتن بوده ولی با گذشت زمان جهت ایمنی بیشتر در ساخت مخروطی های ایمنی از لاستیک استفاده شد و امروزه مخروطی های ترافیکی را از پی وی سی و یا از بازیافت  بطری های پلاستیکی می سازند.

موارد استفاده

مخروطی های  ترافیکی معمولا  در طول راه یا شرایطی که نیاز به تغییر مسیر ترافیک و یا هشدار ، و یا پیشگیری از ترافیک استفاده می شود. همچنین در مکان هایی که کودکان مشغول بازی کردن هستند و یا در مسدود کردن یک منطقه استفاده می شود. همچنین جهت استفاده در شب جهت دید بهتر روی مخروطی شبرنگ چسباده می شود و در مواردی، مخروطی ترافیکی  ممکن است با چراغ چشمک زن نصب کنند.

 

مخروطی های ترافیکی طوری طراحی شده اند که توسط شبرنگ های بسیار قوی در شب کاملا قابل رویت هستند ،اندازه ی آنها  معمولا از حدود ۳۰ سانتی متر تا  بیش از ۱ متر و در رنگهای مختلف استفاده می گردند، البته رنگ های  نارنجی، زرد، صورتی و قرمز بیشتر رایج است اما در رنگهای سبز و آبی نیز موجود می باشند، و همچنین ممکن است یک نوار جهت کنترل ترافیک و دید بیشتر (معمولا  “نوار با علامت فلش” ) برای افزایش دید روی آنها نصب ردد.

از لحاظ استاندارد ساخت و مواد تشکیل دهنده مخروطی طوری باید ساخته شود که شکننده نبوده و گرانیگاه آن به شکلی باشد که با ضربه و برخورد ماشین به راحتی به زمین نیافتد.

در رابطه با ساخت و استانداردهای مخروطی و دیگر تجهیزات ترافیکی در آینده به تفضیل توضیح خواهیم داد.

جزییات کفش ایمنی با زیره های مختلف

همانطور که می دانیم کفش های ایمنی وظیفه ی حفاظت از پا ها در شرایط مختلف را دارند و دارای تنوع زیادی می باشند. کفش ایمنی برای این که استفاده راحت تری داشته باشد و کاربران به اجبار از آن ها استفاده نکنند باید برای شرایط مختلف آب و هوایی همچون گرما و سرما و برای سلایق مختلاف همچون زنان و مردان با رنگ بندی های زیاد تولید شوند  تا هرکس که مایل به استفاده از آن ها می باشد مطابق با سلیقه ی خود بهترین نوع آن را انتخاب نمایند . حفاظت از اعضای بدن از جمله پا ها از وظایف شخصی هر انسانی می باشد و در راستای آن هر شخص باید بتواند لباس ها و کفش مناسب مطابق با شغل خود را انتخاب نماید تا از آسیب به اعضای بدن جلوگیری نماید . اما باید در نظر گرفت که شناخت کفش یا لباس مناسب نیاز به آگاهی در مورد شرایط شغلی همچون گرم یا سرد بودن محیط ، لیز بودن محیط و کاربرد اشیاء تیز و برنده و … دارد و همانطور که در زمستان کفش مخصوص زمستان و در تابستان کفش های تابستانی را به کار می بریم باید دقت کنیم که برای شغل ها نیز در فصل های مختلف و شرایط کاری متفاوت مانند سر و کار داشتن با آتش یا کوه نوردی و معماری و … و یا کاردر فصل های زمستان و یا تابستان کفش ایمنی متناسب با آن شغل را انتخاب کنیم تا از آسیب های احتمالی جلوگیری کنیم و از همه مهمتر راحتی و آسودگی را به پاهایمان هدیه کنیم .

کفش های ایمنی تابستانی جزو دیگری از کفش های ایمنی می باشند که این کفش ها به دلیل طراحی خاص و در نظر گرفتن هوای گرم تابستان از پا ها در فصل تابستان و گرمی و عرق کردن آن ها جلوگیری می شوند . کفش های ایمنی تابستانی برای دو گروه زنان و مردان تولید می شوند و استفاده از آن در فصل تابستان هیچ مشکلی برای پا ها ایجاد نمی کنند .

 

کفش های ایمنی تابستانی نیز همانند کفش های ایمنی به منظور محافظت پا ها در مقابل خطرات احتمالی در محیط کار طراحی می شوند و در جلوی آن ها نیز از فولادی برای جلوگیری از افتادن اشیا سنگین و آسیب به انگشتان و پنجه پا به کار برده می شود با این تفاوت که در کفش های ایمنی تابستانی منافذی در رویه ها و کناره های آن ایجاد کرده اند تا در فصل تابستان و هوای گرم از تعریق پا جلوگیری نماید . کفش های ایمنی تابستانی از چرم طبیعی گاو تولید می شوند و تمامی خصوصیات کفش ایمنی همچون مقاومت ، دوام زیاد و بهداشتی بودن و … را دارند .

کفش های ایمنی تابستانی نیز همانند مابقی گروه کفش های ایمنی تنوع زیادی دارند و در رنگ بندی های متفاوت تولید می شوند و در نتیجه برای شغعل های مختلف طراحی می شوند  و تنوع زیاد باعث انتخاب راحتر و به کارگیری رضایتمندانه آن ها می شود .

ویژگی کفش های ایمنی تابستانی :

  • کفش ایمنی تابستانی دارای طراحی دقیق برای حفاظت از انگشتان پا در برابر افتادن اشیاء سنگین می باشند .
  • کفش ایمنی تابستانی از رویه ی با چرم طبیعی گاوی تولید می شود و در نتیجه از بوی بد پا جلوگیری می نمایند و دوام زیادی دارند و به راحتی پاره و فرسوده نمی شوند .
  • کفش های ایمنی تابستانی دارای منافذی در کناره ی پا ها برای جلوگیری از تعرق پا و بو گیری پا در فصل تابستان و فصل های گرم می باشند .
  • زیره ی کفش های ایمنی تابستانی نیز همانند مابقی کفش های ایمنی از جنس TPU ،  PU و لاستیک می باشند که ضد لغزش و ضد روغن و ضد آب می باشند و از کف پا در مقابل اشیاء تیز و برنده محافظت می نمایند .
  • آستر به کار رفته در کفش های ایمنی تابستانی کاملا بهداشتی بوده و عرق پا را جذب می نمایند .

کفش با زیره tpu وpu

شرکت ایمن پاد پوشش با اولویت بخشیدن به اصول ایمنی و بهداشت حرفه ای در محیط های صنعتی، بهره گیری از تکنولوژی و استانداردهای جهانی در تولید کفش ایمنی، استفاده از مواد اولیه درجه یک و بکارگیری گروهی از طراحان مجرب همچنان با حفظ و ارتقا کیفیت و افزایش تنوع محصولات خود پاسخ مناسبی به اعتماد مشتریان محترم ارائه نماید.

محیط گرم و مرطوب داخل کفش محل مناسبی برای رشد باکتری ها و قارچ ها به حساب می آید .باکتری ها از سلول های مرده پوست پا و چربی موجود در عرق پا تغذیه می کنند و موادی دفع می کنند که سبب ایجاد بوی نامطبوع در پا می شود.بدین منظور شرکت ایمن پاداز آستر آنتی باکتریال حاوی یون های نقره به منظور جلوگیری از رشد باکتری ها وقارچ ها و نیز بو گرفتگی کفش استفاده می کند .

کفی طبی ساخته شده از ویسکوالاستیک پلی اورتان که اصطلاحا مموری فوم نامیده می شود . دلیل بکارگیری مموری فوم در محصولاتی مانند کفی طبی و تشک این است که نیروی وارده به فوم با تاخیر بیشتری برگشت داده می شود و از طرفی نیروی برگشت در یک نقطه متمرکز نمی شود . این مساله باعث جلوگیری از کمردرد در اثر استفاده بلند مدت از کفش ایمنی می شود.

 سرپنجه کامپوزیت ایمن پا دارای مقاومت در برابر ضربه ۲۰۰ ژول علاوه بر اینکه عایق جریان  الکتریسیته می باشد . در محیط های گرم از سوختن نوک پا جلوگیری می کند .ول سرپنجه فولادی در گرمای زیاد با انتقال گرما باعث گرم شدن و سوختن پا می شود.