نگهداری از تجهیزات محافظت از چشم و صورت

لنزها باید مرتباً از نظر وجود خراش یا موارد دیگری که باعث تاری دید می شوند مورد بازرسی قرار گیرند.
لنزهای خراشیده یا قاب های شل باید بلافاصله تعمیر یا جایگزین شوند.
لنزها باید با آب شسته شوند. تمیز کردن لنز خشک می تواند باعث خراشیدگی آن شود.
از قاب عینک ها باید روزانه از نظر وجود ترک و خراش مورد بازرسی قرار گیرند.
هرگز نباید محافظ های چشم را به داخل جعبه ابزار پرتاب کرد این کار باعث آسیب دیدگی و خراشیدگی آنها می شود.

 

راهنمای انتخاب و خرید تجهیزات حفاظت از چشم و صورت

  • تجهیزات حفاظت از چشم و صورت باید با استاندارد های ذکر شده مطابقت داشته باشد.
  • در انتخاب وسیله محافظتی مناسب از چشم برای کارکنان باید موارد زیر را در نظر گرفت:
  • توانایی محافظت در برابر خطرات خاص محیط
  • اندازه مناسب و راحتی استفاده
  • محدود نکردن دید و حرکت
  • با دوام بودن و قابلیت تمییز کردن
  • محدود نکردن عملکرد هر تجهیز حفاظت فردی دیگر
  • حفاظ‌هاي صورت كه تيره مي‌باشند بايد ترجيحاً در روي حفاظ يا در روي كاتالوگ آن ۶ مشخصه زير نوشته شود:
  • ۱ـ مقاومت در برابر ضربه.
  • ۲ـ مقاومت در برابر گرما.
  • ۳ـ ضخامت.
  • ۴ـ اندازة سطح ( in2 يا cm2).
  • ۵ـ نمرة تيرگي.
  • ۶ـ جنس.

ماسک های جوشکاری(Welding Helmets)

ماسک های جوشکاری(Welding Helmets):

این ماسک ها چشم ها و صورت را در برابر تشعشع و ضربه محافظت می کنند.
دو نوع ماسک جوشکاری وجود دارد: ماسک با صفحه لنز ثابت و ماسک با صفحه لنز متحرک
بنابراین در جوشکاری قوس الکتریکی استفاده از صفحه فیلتر کننده با لنز تیره با شماره مناسب برای جلوگیری از ورود اشعه UV و IR و کاهش آنها تا حد ایمن ضروری است

  •  حفاظ های دستی جوشکاری(Welding Hand Shields):
  • برای محافظت چشم و صورت در برابر تشعشع و ضربه طراحی شده اند. این حفاظ ها مانند ماسک های جوشکاری گروه ۳ هستند با این تفاوت که دارای درب متحرک لنز نیستد.
  • هنگام استفاده از ماسک ها و حفاظ های دستی جوشکاری، کارگر دائماً شیشه محافظ را بر می دارد. برای محافظت از چشم ها هنگامی که شیشه محافظ در مقابل چشم ها قرار ندارد باید از عینک ایمنی هم در زیر ماسک استفاده کرد.
  • هودها(Hood): متشکل از پنجره های پلاستیکی مقاوم در برابر ضربه و سیستم تامین هوا هستند.
  • انواع هودها عبارتند از:
  • هود نوع A: هود با پنجره های مقاوم در برابر ضربه
  • هود نوع B: هود برای محافظت در برابر گردوغبار پاشیدن مواد خطرناک و مواد خورنده
  • هود نوع C: هود برای محافظت در برابر تشعشع
  • هود نوع D: هود برای کار در برابر حرارت بسیار زیاد
  • حفاظ های صورت(Face Shields): این تجهیزات دارای یک پنجره یا ویزور شفاف برای محافظت از صورت و چشم ها در برابر ضربه، پاشیدن مواد خطرناک، حرارت یا نور خیره کننده هستند.
  • هنگام استفاده از این حفاظ ها، کاربر دائماً در حال برداشتن و گذاشتن ویزور است. برای محافظت از چشم ها هنگامی که ویزور بالاست باید از عینک ایمنی زیر این حفاظ استفاده کرد.
  • انواع مختلف حفاظ های صورت برای موارد زیر مورد استفاده قرار میگیرند:
  • حفاظ های صورت نوع A: برای محافظت در برابر ضربه و پاشیدن مواد
  • حفاظ های صورت نوع B: برای محافظت در برابر تشعشع
  • حفاظ های صورت نوع C: برای محافظت در برابر کاربرد در حرارت بسیار زیاد
  • تجهیزات محافظت از صورت مجهز به ماسک های تنفسی
  • این تجهیزات به ۴ دسته طبقه بندی می شوند:
  • نوع A: برای محافظت در برابر ضربه و پاشیدن مواد
  • نوع B: برای محافظت در برابر تشعشع
  • نوع C: همراه با هوده یا کلاه های ایمنی آزاد
  • نوع D: همراه با هودها یا کلاه های ایمنی آزاد برای محافظت در برابر تشعشع

عینک های ایمنی(Spectacles)

عینک های ایمنی(Spectacles):
این عینک ها داری قاب های ایمنی از جنس فلز یا پلاستیک و لنزهای مقاوم در برابر ضربه هستند.
طبق استاندارد CSA این عینک ها حتماً باید دارای لبه باشد.
عینک های ایمنی به دو کلاس A وB طبقه بندی می شوند.
عینک های ایمنی کلاسA: دارای لبه محافظ جانبی
عینک های ایمنی کلاس B: دارای لبه محافظ و محافظ در برابر تشعشع

  • عینک های حفاظتی(Goggles):
  • این عینک ها به دو دسته تقسیم می شوند:
  • دسته اول:
  • عینک های حفاظتی فنجانی(Eyecup Goggles): این عینک ها کاملاً روی چشم قرار می گیرند و چشم های و ناحیه اطراف آن را محافظت می کنند.
  • این عینک ها دارای بندهای قابل تنظیم یا ارتجاعی هستند و برای جلوگیری از بخار گرفتگی لنزها، مجهز به روزنه های تهویه برای عبور هوا می باشند. این نوع عینک ها در سه کلاس موجودند:
    • عینک های حفاظتی فنجانی کلاس A

    دارای روزنه های مستقیم می باشند که از عبور ذرات بزرگ جلوگیری می کنند اما گردوغبار و مایعات می توانند از آنها عبور کنند.

    • عینک های حفاظتی فنجانی کلاس B

    دارای روزنه های تهویه غیر مستقیم می باشند که مانع عبور ذرات گردوغبار و مایعات می شوند.

    • عینک های حفاظتی فنجانی کلاس C

    محافظ در برابر تشعشع

    • دسته دوم:
    • عینک های حفاظتی پوششی(cover goggles): این عینکها برای استفاده روی عینک های طبی طراحی شده و دارای بندهای قابل تنظیم یا ارتجاعی هستند. این عینک های حفاظتی مانند عینک های حفاظتی فنجانی به سه کلاس طبقه بندی می شوند:
    • عینک های حفاظتی پوششی کلاس A: مجهز به روزنه های تهویه مستقیم
    • عینک های حفاظتی پوششی کلاس B:
    • مجهز به روزنه های غیر مستقیم برای عبور هوا و جلوگیری از بخار گرفتگی
    • عینک های حفاظتی پوششی کلاس C:
    • محافظ در برابر تشعشع

فعالیت عضالنی و خستگی آن

 

فعالیت عضالنی و خستگی آن

سطح نیروی اعمالی و مدت زمان آن، در خستگی عضالنی نقش مهمی ایفا میکند و محدود کردن تواناییهای عملکردی دســت را به دنبال دارد. دستگاههایی مانند دســتگیرههای دینامومتر، گیرههای پینچ و گشتاورمترها، قابلیت تولید نیروی خارجی را اندازه میگیرند. همچنین ۳  اطالعات مربوط به بار عضالنی و خســتگی آن نوار عصــب )EMG) را ارائه میدهد ۳٫ الزم به ذکر اســت که انقباضهای قویتر باعث یجاد ســیگنالهای بزرگتر میشود. در شکل ۹ روش نوار عصب نشان داده شده است. در سال۲۰۰۷ چی هانگ چانگ و همکارانش خستگی ماهیچههای مختلف دست را هنگام پوشیدن دستکش و اعمال نیرو به دینامومتر توسط افراد اندازهگیری کردند. عملکرد حفاظتی از آنجا که یکی از دالیل اصلی پوشیدن دستکش مخصوصا در کارهای مکانیکــی، محافظت از دســت در مقابل ضربات و نیروها میباشــد، محققان به بررســی تأثیــر تعداد الیههای محافظ بــر مقدار حفاظت دســتکش با استفاده از دستگاه آلگومتر پرداختند . روش کار این دستگاه به این گونه بود که شخص دستکش را پوشیده و دست خود را زیر فک دستگاه قرار میدهد، سپس با دست دیگر خود به اهرم نیرو وارد کرده تا زمانی که در ناحیه دســت احساس درد کند. این نیرو به عنوان نیروی آســتانه درد ثبت میشود. دستگاه آلگومتر در شکل ۱۰ نشان داده شدهاست. نیروی آستانه درد در مناطق مختلف کف دست و انگشتان نیز توسط محققان مورد بررسی قرار گرفته است.

 

سایر ویژگیهای عملکردی

در مطالعات، معموال برای ارزیابی راحتی و ناراحتی از درجه بندیهای کیفی استفاده میشــود )به طور مثال خیلی راحت با عدد ۱ و خیلی ناراحت با عدد ۵ ،مانند آنچه در )جدول)۳ ))نشــان داده شــده است، تعیین میشــود(. از دیگــر ویژگیهای عملکرد دســت یا جنبههای پوشــیدن دســتکش که باید مورد توجه قرار بگیرد، مسائل مربوط به راحتی یا ناراحتی، درد موضعی، اصطکاک )به عنوان مثال بین دست و دستگیره( و سهولت یا دشواری انجام کار است )جدول)۴ .))مالحظات دیگر مانند مناسب بودن اندازه دستکش، تهویه و جذب عرق دستکش نیز نباید نادیده گرفته شود. شایان ذکر است که هنگام ارزیابی کارایی دســتکش، مســاله زمان، اهمیت زیادی دارد. زیــرا جنبههایی مانند خستگی و ناراحتی همیشه بالفاصله آشکار نمیشود و بستگی به مدت زمان پوشیدن دستکش و کار با آن دارد.

 

هشدارها و عالئم ایمنی

به منظور انتخاب دســتکش مناســب برای فعالیت مورد نظر، آشنایی با هشــدارها و عالئم ایمنی موجود بر روی آنها ضروری اســت. الزم به ذکر اســت که وجود یک عالمت ایمنی بر روی دســتکش، بیانگر آن اســت که دســتکش میتواند حداقل الزامات را برای هدفی خاص فراهم نماید. عالمتگذاری روی دستکشها برای انتقال اطالعات جامع دربــاره حفاظت نهایی کاربر کافی نیســت، از این رو اطالعات مکمل نیز باید به همراه نماد آورده شــود. در صورت لزوم، هشــدار در مورد مشکالت احتمالی نیز باید ذکر شود به عنوان مثال برای دستکشهای مقاوم در برابر پارگی، هشــدار “از دستکش در هنگام حرکت دستگاه اســتفاده نکنید”، ممکن است وجود داشته باشد. همچنین فهرستی از مواد موجود در دســتکش باید ارائه شود، زیرا ممکن است بعضی افراد نسبت به برخی از مواد حساسیت داشته باشند. در جدول)۵ )به برخی از عالئم ایمنی اشاره شده است. باید توجه کرد که عملکرد محافظتی دســتکش به طور قابل مالحظهای تحت تاثیر فرسودگی قرار دارد. به طور مثال، ســطح عملکرد پس از گذشت یک سال از تولید دستکش، حتی قبل از استفاده از آن کاهش پیدا میکند. بنابراین تاریخ انقضا باید در دستکش و بستهبندی آن نشــان داده شود. با توجه به اینکه برای هرنوع حفاظت، معموال موادی با سطح حفاظتی مختلف ارائه میشود، در کنار نمادهای ایمنی باید سطح عملکردی آنها نیز مشخص باشد.

 

بحث  

مقالــه حاضر ادبیات مربوط به دســتکشهای محافــظ و تأثیر آن بر جنبههای مختلف عملکرد دست را مورد بررسی قرار دادهاست. نتیجه مطالعات گذشته نشــان میدهد که در اکثر موارد، پوشیدن دستکش باعث کاهش مهارتهای دســت، حساسیت لمســی، قدرت گرفتن با دســت و همچنین باعث افزایش ناراحتی، فعالیت عضالنی و خستگی میشود. با این حال نتایج متناقضی نیز وجود دارد که میتواند ناشی از ضعف در روشهای ارزیابی قابلیتهای دستکش و عدم توجه به شرایط واقعی که دستکش در آن استفاده میشود، باشد. بیشتر دستکشها برای مدت زمان طوالنی توسط کارگران، مهندسین و… مورد اســتفاده قرار میگیرند، این در حالی است که زمان طوالنی اســتفاده میتواند اثر دستکش را تغییر دهد. آزمونهای مورد استفاده بــرای ارزیابی دســتکشها معموال به صورت ناگهانــی یا کوتاه مدت هســتند و تنها یک بار انجام میشوند، در نتیجه نمیتوان اثرات بلند مدت پوشیدن دستکش را در آنها بررسی کرد. به عبارت دیگر ارزیابی آثار پوشیدن دســتکش روی جنبههای عملکردی و قابلیت دست، با انجام آزمونها به صــورت یک بار و بدون توجه به مدت زمان، ممکن اســت نتایج گمراهکننده را به دنبال داشته باشد. همچنین یک عیب بزرگ هنگام ارزیابی دستکشها این است که ارزیابیها به طور دقیق در شــرایط کاری و محیطی که قرار است استفاده شوند، انجام نمیشوند. از آنجایی که انتخاب و اختصاص دستکش مناسب برای کارگران باید بر اساس شناسایی و ارزیابی خواستههایی که کارگران در شرایط محل کار و دوره زمانی کار با دســتکش باشد، باید در مطالعات آینده به این موارد توجه بیشتری شود. تاکنون مطالعات بسیار کمی، عوامل طراحی دستکش و چگونگی بهبود هرکدام از عملکردهای دست با استفاده از تغییر طراحی را مورد بررسی قرار دادهاند. با توجه به مطالعاتی که در این مقاله صورت گرفته است، وجود چند خأل از جمله استفاده از دستکش در دورههای طوالنی مدت و شــرایط کاری واقعی را نمایان میسازد، که این موارد الزم است در تحقیقات آینده مورد توجه بیشتری واقع شوند.

 

جمع بندی و نتیجه گیری

تاکنــون تعدادی از مطالعات تاثیر پوشــیدن دســتکش بر جنبههای مختلف عملکرد دســت را مورد بررسی قرار دادهاند و بسیاری از آنها نشان دادهاند که دستکش ممکن است بر مهارتهای دستی، حساسیت لمسی، قدرت انجام کار با دست، فعالیت عضالنی و خستگی و راحتی تاثیر بگذارد. عالوه بر این در تحقیقات آینده باید مسائل روانشناختی افراد در رابطه با پوشــیدن دســتکش و همچنین زمــان انجام کار با دســتکش و گزینه های مورد نیاز طراحی دستکش مناسب برای انجام فعالیتهای گوناگون، بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

 

 

 

قدرت دست

قدرت دست

قدرت دســت به اعمال نیرو از طریق گرفتن اشیا با دست، انگشتان و اعمال گشتاور بر اشیا و ابزار اطالق میشود که کنترل و انجام فعالیتهای مختلف به این موضوع بستگی دارد. به طور کلی، قدرت عضالنی دست را میتوان به اعمال نیروی عضالنی استاتیک یا پویا طبقهبندی نمود. اندازهگیری قدرت استاتیک دست، همواره با اندازهگیری حداکثر نیروی ۲ محاســبه میشــود  . در اعمال قدرت اختیاری اعمالی )MVC) عضالنی پویای دست، قسمتهای مختلف حرکت میکنند و طول عضله به طور قابل توجهی تغییر میکند. اندازهگیری قدرت دست در حالت پویا، پیچیدهتر از اندازهگیری اســتاتیک اســت. البته نیروی استاتیک ممکن است نیروی عضالنی الزم برای انجام کار را به طور دقیق نشان ندهد. عوامل متعددی مانند مدت زمان اعمال نیرو، دورههای استراحت بین انجام کارهای تکراری و وضعیت بدن، بر نتایج اندازهگیری موثرند و در هنگام اندازهگیری قدرت، باید در نظر گرفته شــود. الزم است در طول ارزیابی، موقعیت و وضعیت بدن کنترل شود و هیچ گونه بازخورد بصری یا تشــویق کالمی انجام نشود. زیرا ممکن است بر نیروی اعمال شده اثر بگذارد و باعث بروز خطا در نتیجه آزمایش شود. انواع مختلف دینامومتر دســتی، در میان ابزارهای اندازهگیری قدرت دســت وجود دارد که در مطالعات پژوهشــی مورد استفاده قرار میگیرند )به عنوان ۴ .)نکته قابل توجه این که ۳ ،دینامومتر رولیــن مثــال دینامومتر جمار نوع دســتگیره دینامومتر، باید دقیقا مرتبط با نوع عمل گرفتن مورد نیاز برای انجام کارخاص )به عنوان مثال متناسب با عرض جسمی که گرفته میشود( باشد و یا اینکه توجه شود که جسم گرفته شده، سطح ۵  نیز از نمونه موازی یا زاویه دار دارد. عالوه بر این پینچ گیج پریستون دستگاههای اندازهگیری قدرت است که به صورت تجاری مورد استفاده قرار میگیرد . حســگرهای نیرو، حســگرهای فشار و حسگرهای گشتاور، در مطالعات مختلف برای اندازهگیری قدرت دست و گشتاور اعمالی به کار میروند. در شکل)۷ )نمونهای از آزمایشات قدرت دست ارائه شــده است . محققان زیادی بر روی تأثیر پوشیدن دستکش بر قدرت دســت را مطالعه کردهانــد. از این میان برخی به تاثیر منفی دستکش در قدرت دســت و کاهش قدرت پس از پوشیدن دستکش اعتقاد داشتند . با این حال یافتههای متناقضی در رابطه با معنادار بودن تأثیر دستکش به قدرت دست نیز وجود دارد.

 

دامنه حرکتی انگشتان و مچ

مچ دســت، قادر به ایجاد حرکات پیچیدهای مثل حرکت فلکشــن و اکستنشن یا اولنار و رادیال است که این حرکات برای انجام فعالیتهای دســت، مهم شناخته میشــوند. حرکتهای تکراری ناشی از کارهای تکراری، در بســیاری از پروژههای صنعتی وجود دارد. افراط در تغییر موقعیت مچ دست و شــدت حرکات مچ دست، عوامل مهمی هستند که ممکن است موجب صدمه به دست شوند. دستکشها ممکن است دامنــه حرکات را محدود کنند و یا حداکثر محدوده حرکت را کاهش دهند. همچنین حرکات دســت ممکن اســت دشــوار شود و فعالیت عضالنی بیشتری برای انجام آنها مورد نیاز باشد. عالوه بر این، به علت ضخامت دســتکش، دامنه حرکت انگشــتان نیز به علت کنار هم قرار نگرفتن آنها محدود میشود. روش رایجی برای اندازهگیری موقعیت ۱ وجود دارد]۳۸ ] مفصلهــا و اندامها از طریق دوربینهای ویدئویــی ۲ نیز میتواند زوایای چرخشــی و حرکات و روش الکتروگونیومتــری بخشهای مختلف دست نسبت به یکدیگر را اندازهگیری نماید)شکل  (۸) برخی از محققان نیز زاویه حرکت با استفاده از هر دو روش اندازهگیری کردند . اســتفاده از گونیامترهای دستی و دیجیتال )شــکل۸ الف و ب( روشهای سادهتری برای اندازهگیری زاویه حرکت مفاصل میباشد.

بررسی تاثیر دستکشهای محافظ بر قابلیتهای عملکرد دست

بررسی تاثیر دستکشهای محافظ بر قابلیتهای عملکرد دست

مهارت و چالاکی

چالاکــی یا مهارتهای حرکتی دســت، دامنه حرکت بازو، دســت و انگشــتان و سرعت عمل انجام کار با دست و انگشتان را بیان میکند. عصب، عضالت، مفاصل و رباطها در مهارتهای دستی دخالت دارند. جنبههای اصلی چاالکی دســت شــامل دامنه حرکتی، خم شــدن انگشتان و مچ دســت، میباشد که ممکن اســت پوشیدن دستکش موجب محدودیت دامنه حرکتی دســت، مچ و انگشــتان شود و یا با کاهش تماس دست با اشــیاء، امکان لغزش آنها از دست را به دنبال داشتهباشــد. چاالکی و مهارت کار با دست پس از پوشیدن دستکش، ۴ ، ۳ ،اکونور ۲ ،ماینسوتا توسط انجام آزمونهای اســتاندارد از قبیل: بنت ۸ و ۷ ،حرکات بلوکها ۶ ،آزمون گره زدن طنــاب ۵ ،پنســیلوانیا پیگبورد ۹  ارزیابی میشود.  آزمون پیچ و مهره نوع آزمون براســاس وظیفهای که انتظار میرود، مشــخص میشود. آزمون پیگبورد، بهترین نشاندهنده مهارت کلی دست است . زیرا مهارت انگشتان و هر دو دست در این آزمون مدنظر قرار میگیرند. در این آزمایشها زمان الزم برای تکمیل کاری معین یا تعداد خطاها )به عنوان مثال تعداد اشــیا در حال ســقوط از دست در حین انجام کار(، به عنوان معیار ارزیابی مهارت کار با دســت پس از پوشیدن دستکش ثبت میگردد . در شــکل )۵ )برخی از این آزمونها نشــان داده شده است.

 

حساسیت لمسی

ساسیت لمسی، به عنوان حساسیت المسهای دست به بافت سطحی، اندازه، شــکل و ویژگیهای دیگر جســم مورد بررسی، در نظر گرفته میشــود. به عبارت دیگر حساسیت لمســی، به صورت لمس کردن و توانایی تشــخیص هریک از این ویژگیها، تعریف میشود. هنگامی که حساسیت لمسی کاهش مییابد، دست به طور فزایندهای قادر به ارائه بازخورد لمسی مناســب، برای موفقیت در انجام کار نیست. عالوه بر این، قابلیت لمسی، روشی برای استخراج اطالعات در مورد خواص اشیا مانند اندازه، شکل و بافت به واسطه حرکات دست میباشد. اطالعات در مورد خواص اشیا از طریق گیرندههای پوستی درک میشود. آزمونهای ارزیابی حساسیت لمسی را میتوان به سه گروه تقسیم کرد: – ارزیابی و تشخیص آستانه لمس با فشار کم و زیاد و محرکهای پویا مانند ارتعاش – آزمایشهایی که مرز و فاصله را مشــخص میکنند و برای تشخیص بین قطعات مختلف )مثل دو نقطه از کولیس( انجام میشود. – آزمایشهایی که نیاز به شناسایی اشیا، اشکال یا بافتها دارند. مطالعات زیادی بر روی روشهای مختلف ارزیابی حساســیت لمسی صورت گرفتهاســت . حساسیت لمســی از طریق مجموعهای از آزمونهای استاندارد از جمله آزمون مونوفیالمنت۱۱ ،آزمون تشخیص ۱۲ و آزمون دو نقطهای۱۳ ارزیابی میشود . در شکل)۶ ) شکل و بافت برخی از آزمونهای ارزیابی حساسیت لمسی دست نشان داده شدهاست. از میان این آزمایشــات، روش مونوفیالمنت بیشتر مورد استفاده قرار میگیرد . اما تفاوت قابل توجهی بین نتایج دو روش مونوفیالمنت و تشخیص دو نقطهای وجود ندارد . روش کار در این آزمون به این صورت است که رشتههایی با قطرهای مختلف، به انگشتان دست فشار داده میشوند تا زمانی که خم شوند. سپس از شرکتکنندگان پرسیده میشود که آیا رشــته را در کف دست خود احساس میکنند. در این آزمایش، رشتهها با اندازههای گوناگون روی دست امتحان میشود. باید توجه داشت که رشتههای بزرگتر نیروی بیشتر و رشتههای کوچکتر نیروی کمتری برای خم شدن نیاز دارند.

عوامل موثر بر عملکرد دستکشهای محافظ خواص فیزیکی و مکانیکی تاثیرگذار بر عملکرد دستکشهای محافظ

عوامل موثر بر عملکرد دستکشهای محافظ خواص فیزیکی و مکانیکی تاثیرگذار بر عملکرد دستکشهای محافظ

طراحی ساختمان تجهیزات حفاظتی و خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و مکانیکی مواد مورد استفاده در این تجهیزات باید به گونهای باشد که حفاظت مورد نظر را به طور کامل فراهم نماید و استفاده از آن نیز آسان باشد. پارچهها کاربرد گستردهای در تولید دستکشهای محافظ دارند. خواص فیزیکی و مکانیکی این پارچهها متاثر از نوع الیاف، ســاختمان نخ، پارچه و تکمیل آن است. برای بررسی عملکرد تجهیزات حفاظتی الزم است تا عالوه بر خصوصیات فیزیکی و مکانیکی پارچه و مواد سازنده آن، به طراحی و تولید آن نیز توجه شود

 

 

طراحی دستکشهای محافظ

در ســاخت انواع دســتکشهای محافظ، نکات مربوط به طراحی این دســتکشها عامل مهمی در تعیین ســطح عملکرد آنها است. در این زمینه، اولین نکتهای که در تهیه دســتکشها باید به آن توجه شــود، اندازه دســتکش و تناسب آن با اندازه دست است. زیرا متناسب بودن اندازه دســت و دستکش در عملکرد، راحتی و کارایی فرد تاثیر زیادی دارد. برای انتخاب دستکش مناسب، ابتدا باید اندازه دست گرفته شود و سپس اندازه دستکش متناسب با اندازه دست انتخاب شود.  یکی از ویژگیهای مهم و موثر در تجهیزات حفاظتی، راحتی ارگونومی است . از این رو، در طراحی و تولید تجهیزات ایمنی، باید توجه کرد که مواد و اجزای تشکیل دهنده برای استفادهکنندگان زیانآور نباشد، راحت باشد، حفاظت کافی را فراهم کند، و قسمتهایی که در تماس با بدن هســتند، عاری از لبههای تیز، برجســتگیهای تحریککننده یا صدمه زننده باشــند. همچنین دســتکش باید با توجه به عملکرد و سطح حفاظتی که از آن انتظار میرود، طراحی شود و از حفاظت بیش از حد جلوگیری شــود. یکی از روشهــای افزایش خاصیت حفاظتی دستکشها، افزایش ضخامت آنها است که مشکالتی از قبیل حجیم بودن دســتکش، کاهش کارایی و قدرت عملکرد فرد را به دنبال دارد. بنابراین باید تدابیری اندیشیده شــود تا طراحی دستکشهای جدید بر اســاس نوع حفاظت مورد نظر، با انتشار مواد محافظتی در سطوح وبخشهای مختلف دستکش، به منظور دستیابی به حفاظتی که مورد نیاز است، انجام شــود. در عین حال، حفظ مهارت و توانایی دست به منظور بهینهسازی عملکرد دست، مطلوب باشد . اســتفاده از دستکشهای چندال که از چند الیه متفاوت تشکیل شده، بهتر از دســتکش با یک الیه ضخیم است. در دستکش-های ساخته شــده از چندالیه، ممکن اســت الیهها به هم متصل نباشند یا اینکه الیهها به روش چســباندن، دوختن یا استفاده از مواد شیمیایی به هم متصل شده باشند. در طراحی دستکشهای چندالیه با ضخامت متغیر، میتوان حفاظت کافی را در مناطقی که به حفاظت بیشتری نیاز دارند، تامین نمود. تولیدکنندگان دستکش، یک روش ارگونومیک را در طراحی دستکش توصیه میکنند. چنین رویکردی عالوه بر تامین حفاظت، میتواند به میزان قابل توجهی بهرهوری و عملکرد فرد را افزایش دهد .  تعداد الیه ها و قرارگیری آنها در نواحی مختلف دست و ترتیب الیه گذاری، باید با توجه به جنس، ضخامت الیه ها و متناســب با نیاز مصرفکننده باشــد. از جمله تدابیر بکار رفته دردستکشهای حفاظتی در جدول۲ آورده شــده اســت که مبتنی بر اختراعات ثبت شــده در این زمینه میباشد.

 

سایر مشخصه های تاثیرگذار

عــاوه بر خــواص فیزیکی و مکانیکــی مواد مورد اســتفاده در تهیه دســتکشهای محافــظ، با توجه به نــوع حفاظت مورد نیاز، ســطح عملکــردی الزم و شــرایط مصرف، معموال دســتکشها و مواد مورد اســتفاده در تهیه آنها، باید مشــخصات دیگری نیز داشته باشد. به عنوان مثال، مقاومت دستکش در برابر نفوذ آب یکی از این مشخصات اســت. بهعالوه بکارگیری دســتکش باید بیضرر باشد و سبب ایجاد آلرژی و حساسیت پوســتی نشود. به طور مثال مقدار pH برای تمام دستکشها باید بیشتر از ۵/۳ و کمتر از ۵/۹ باشد . مقدار کروم دردستکشهای چرمی و مقدار مواد آلی در دستکشهای الستیکی باید مشخص شود. خواص الکترواستاتیکی دستکشها و همینطور قابلیت انتقال و جذب بخارآب برای جلوگیری از ایجاد ناراحتی و تعرق دست در حین کار، مهم و تاثیرگذار اســت و در صورت لزوم دستکشها باید قابلیت عبوردهی بخار آب را داشته باشند. عامل دیگری که در طراحی دســتکشها اهمیت دارد، شرایط جوی محیط کار و مدت زمان انجام کار با دست است که در کارایی فرد در صورت استفاده از دستکش تاثیر میگذارد و در طراحی دستکشهای محافظ نباید نادیده گرفته شود. همه این مشخصهها، روش آزمایش و سطح عملکرد مربوط به خود را دارد که در اســتانداردهای مربوط به ارزیابی هرنوع دستکش محافظ شرح داده شده است.

انواع دستکشها از نظر طراحی و ساختار

انواع دستکشها از نظر طراحی و ساختار

لباس، زمانــی کارآمد خواهد بود که به عنوان پوســت ثانویه، با بدن انسان هم از نظر نوع حرکات و دامنه آن و هم از لحاظ تهویه و راحتی سازگار باشد. البته رعایت این نکات درمورد تجهیزات حفاظتی، با توجه به عملکرد حفاظتی آنها معموال دشــوارتر اســت. ازاین رو، طراحی لباسهای حفاظتی از نظر شکل و ســاختار، دامنه وسیعی را پوشش میدهد. به طوری که انواع مختلفی دســتکش وجــود دارد که برای حفاظت از کل دســت یا بخشی از آن طراحی شده است. مثال ممکن است در برخی مواقع محافظت از مچ دست یا انگشتان، بیشتر مورد نیاز باشد. انواع دستکشها از نظر شکل ساختاری عبارتند از دستکشهای یک ال و چند ال، دســتکش با پشت باز و بســته، دستکش با یک جا برای چهار انگشــت و یک جا برای انگشــت شست، دستکشهای دو انگشتی، دستکشهای تقویت شده در ناحیه کف دست یا پشت دست یا قسمت انگشتان. بنابراین شکل دستکش بر اساس ناحیهای از دست کــه به حفاظت نیاز دارد، طراحی میشــود. در برخی موارد به منظور بهبود کارایی، دستکش ممکن است به صورت دوال یا با تعداد الیههای حفاظتی بیشــتری طراحی شــود . به عنوان مثال، دستکشهای فضانوردان مجموعهای از ســه دستکش است یا مثال افرادی که نسبت به التکس حساسیت دارند، از یک الیه درونی نیز همراه با الیه بیرونی اســتفاده مینمایند. عالوه بر طراحی شــکل دستکش، طول آن نیز با ّر اســت. در شــکل)۳ ،)برخی از انواع توجه به حفاظت مورد نیاز متغی طراحیهای دستکش نمایش داده شده است

 

 

 

انواع دستکش از نظر جنس و نوع مواد سازنده

دســتکشها با توجه به نوع حفاظتی که از آنها انتظار میرود، از مواد مختلف تهیه میشوند. از جمله این دستکشها میتوان به دستکشهای برزنتی، چرمی، پالستیکی، نایلونی، پارچهای و دستکشهای متشکل از حلقههای فلزی اشــاره کرد. همچنین ممکن است پارچههای مختلف ماننــد پارچههای تاریپودی و یا حلقوی، انواع کامپوزیتها و یا ترکیب انواع پارچهها از طریق دوختن، لمینت کردن یا چســباندن با هم ترکیب میشــوند. با توجه به ســطح حفاظت مورد نیاز، ممکن است عملیات تکمیل سطحی نیز بر روی پارچهها انجام شود. به عنوان مثــال در این خصــوص میتوان به پارچههای آغشــته به پلی وینیل کلراید، نیتریل و وینیل اشــاره کرد. از جمله الیاف مورد اســتفاده در دستکشهای حفاظتی میتوان به الیاف االستومری مانند الکرا، الیاف طبیعی مانند پشم و پنبه یا الیاف بازیافته مانند ویسکوز و ریون، الیاف انعطافپذیر مانند نایلون و ابریشم و پلی استر و یا الیاف غیرانعطافپذیر مانند شیشه یا الیاف سرامیکی اشاره نمود شکل

معرفی قسمتهای مختلف دست و انواع حرکات دست

معرفی قسمتهای مختلف دست و انواع حرکات دست

دست انتهاییترین قسمت اندام فوقانی است که توسط مچ به بقیه اندام متصل میشــود. اگرچه در اغلب اوقات کلمه دست، معادل با اندام فوقانی بدن بکار میرود، ولی از لحاظ آناتومی دست به قسمتی از اندام فوقانی گفتهمیشود که پایینتر از مچ قرار دارد و مهمترین اندام انسان برای ایجاد تغییرات فیزیکی در محیط پیرامونش اســت. در جدول ۱ قسمتهای مختلف دست به اختصار نشان داده شده است. دســت به حالتهای مختلف میتواند حرکت کند که این حرکات به فرد کمک میکند تا بتواند فعالیتهای مورد انتظار خود را انجام دهد. از جمله این حرکات میتوان به حرکت تا کردن دست به سمت پایین )فلکشن( و باز کردن دست به سمت باال )اکستنشن(، چرخش مچ به سمت خارج )پرونیشن( و چرخش مچ به سمت بدن )سویینیشن(، خم کردن دست به سمت خارج )اداکشن( و خم کردن دست به سمت بدن )ابداکشن( اشاره کرد. در شکل )۱ )چند نمونه از حرکات دست نشان داده شده است.

 

انواع دستکشهای محافظ

در حال حاضر گســتره بســیار متنوعی از دستکشهای محافظتی در دسترس هستند که هر کدام به گونهای خاص از دستها و انگشتان در برابر خطرات مختلف محافظت میکنند. نوع فعالیت و خطرات ناشی از آن، در انتخاب دســتکش بسیار موثر است. باید این مسئله را به خاطر داشت که استفاده از هر نوع دستکش ایمنی برای کار نمیتواند مناسب باشد، زیرا ممکن است عواقب ناگواری را به همراه داشته باشد. هر نوع دســتکش، برای فعالیتی خاص طراحی و تولید شده است که قادر به حفاظت از انگشتان در همان حیطه کاری مورد نظر است. نوع مادهای که دســت با آن در تماس خواهد بود، ابزاری که با آن عملیات مختلف انجام خواهد شد، مدت زمان تماس، نوع تماس و نوع حفاظت مورد نیاز برای اعضا )دست، بازو، ساعد، انگشتان( از جمله عواملی هستند که در انتخاب دستکش کار باید مورد توجه قرار بگیرند. بنابراین میتوان گفت که به طور کلی دستکشها براساس حفاظت مورد انتظار، نوع طراحی و مواد سازنده طبقه بندی میشوند. انواع دستکشها از نظر نوع حفاظت مورد انتظاردستکشها در بسیاری از موارد مورد استفاده قرار میگیرند تا از دست در مقابل خطرات مختلف محافظت کنند. این خطرات شامل آسیبهای مکانیکی )سایش، برش، ضربهها، زخمها و …(، خطرات حرارتی، تابشی، عوامل شــیمیایی، انرژی الکتریکی، ارتعاش و محافظت در برابر عوامل محیطی و شــرایط جوی مانند گرما و سرما میباشد. در شکل)۲ ) برخی از کاربردهای دستکشهای محافظ آورده شده است.

ماسکهای الکتریکی تصفیه کننده هوا

 ماسکهای الکتریکی تصفیه کننده هوا:

این ماسکها از یک دمنده الکتریکی (معمولاً از طریق باطری) برای عبور دادن هوای آلوده از داخل بخشی که باعث حذف آلاینده­ها می­شود و نیز کمک به استنشاق هوا از ورودی ماسک بهره می­برند.

د. ماسکهای نجات:

نوعی خاص از ماسکهای گازی هستند که در حین فرار (نه ورود یا بازگشت به محوطه آلوده) از هوایی با مخاطره آنی برای زندگی و سلامتی مورد استفاده قرار می­گیرند. این ماسکها عموماً در مناطق با خطر بروز مسمومیتهای تنفسی و کاهش اکسیژن در شرایط اضطراری مانند معادن (ماسک مونوکسید کربن) و یا در زمانهای کوتاه همچون فرار از حریق (ماسک دود) مورد استفاده قرار می­گیرند.

ماسکهای هوا رسان (ماسکهای فشار مثبت):

الف. ماسکهای کپسول سرخود:‌

در این ماسکها، فرد هوا یا اکسیژن مورد نیاز خود را از یک منبع تنفسی که بر روی خود حمل
می­نماید، تأمین می­کند. این ماسکها بسته به طراحی وسیله می­توانند حداکثر تا چهار ساعت اکسیژن یا هوای مورد نیاز استفاده کنند را تأمین نماید.

ب. ماسکهای هوا رسان شیلنگی:

این نوع از ماسکها، هوای مورد نیاز فرد را از طریق یک منبع ثابت هوای فشرده و یا یک کمپرسور دمنده هوا که با هوای سالم و تازه ارتباط دارد و از طریق یک شیلنگ تحت فشار انتقال می­دهند. طول شیلنگ این ماسکها از ۲۵ الی ۳۰۰ فوت متغیر است. در پایین­ترین فشار و بالاترین طول شلنگ، وسیله بایستی حداقل قابلیت ارسال هوایی به میزان ۱۷۰ لیتر در دقیقه را داشته باشد و فشار دستگاه نیز نبایستی از PSI125 بیشتر شود