۱۱ نکته برای رعایت ایمنی و بهداشت محیط کار

کلمه‌ی خانه‌داری در ذهن بعضی‌ها به معنای تمیز کردن زمین و سطوح و گردگیری و مرتب‌کردن وسایل است. اما در محیط کار، این کلمه معنای بیشتری دارد. خانه‌داری در زمینه‌ی ایمن‌سازی محیط کار از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این کار می‌تواند به جلوگیری از بروز مصدومیت‌ها و بهبود بهره‌وری و روحیه‌ی کارکنان کمک کند و علاوه بر این طبق گفته‌ی کری گری (Cary Gray)، مشاور ایمنی اداره‌ی پرداخت غرامت کارکنان ایالت اوهایو، تأثیر مثبتی بر روی میهمانان و بازدیدکنندگان می‌گذارد. همچنین خانه‌داری به کارفرماها کمک می‌کند که متحمل جرائم عدم‌انطباق نشوند. این مقاله را بخوانید تا با ایمنی و بهداشت محیط کار آشنا شوید.

چنین فعالیت‌هایی که به فرایندهای مربوط به ایمنی و بهداشت محیط کار اختصاص پیدا می‌کند، چه در دفاتر سنتی و چه محیط‌های صنعتی از جمله کارخانه‌ها، کارگاه‌ها و مراکز تولیدی کاربرد دارد و با چالش‌های خاصی از جمله مواد خطرناک، گرد و غبارهای قابل احتراق و سایر مواد قابل اشتعال رو به رو است. کارشناسان عقیده دارند که همه‌ی برنامه‌های ایمنی محیط‌های کار باید فعالیت‌های بهداشتی و ایمنی، در یک کلمه «خانه‌داری» را در برنامه‌های خود داشته باشند و هر یک از کارکنان باید نقشی در آن ایفا نمایند. از طرف دیگر، فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی در محیط کار به تعهد مدیریتی نیازمند است تا کارکنان به اهمیت آن پی ببرند. در اینجا به ۱۱ نکته‌ برای انجام اثربخش این فعالیت‌ها اشاره خواهیم کرد.

۱. از وقوع لغزش و سقوط جلوگیری کنید
جلوگیری از وقوع لغزش و سقوط از جمله فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار است

طبق آمار مرکز آمار کارگران در سال ۲۰۱۳، سقوط و لغزش دومین عامل جراحات یا بیماری‌های غیرکشنده‌ی محیط کار بوده است.

بر اساس استاندارد سطوح (۱۹۱۰٫۲۲(a)) اداره‌ی ایمنی و بهداشت محیط کار آمریکا (OSHA)، همه‌ی محیط‌های کار باید تمیز و منظم و کاملا بهداشتی نگه داشته شوند. این قانون معابر، انبارها و اتاق‌های خدمات را شامل می‌شود. کف زمین باید خشک و تمیز باشد. در جایی که فرایندهای خیس انجام می‌شود، حتما باید زه‌کشی وجود داشته باشد.

به گفته‌ی فرد نورتون (Fred Norton)، مدیر بخش ارگونومی و فناوری‌های تولید مرکز خدمات کنترل ریسک بیمه‌ی لیبرتی میوچوآل (Liberty Mutual) در کالیفرنیا، کارفرماها باید مواد کافی و مناسبی برای ساخت کف زمین (مثلا سیمان، کاشی سرامیک یا مواد دیگر) با توجه به شرایط محیط کاری و میزان استقامت این مواد در این شرایط انتخاب کنند. سپس باید رویه‌های توسعه و اجرای فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی محیط کار را با استفاده از روش‌های مناسب شستشو ایجاد نمایند.

نورتون می‌گوید: «در خصوص چیزهایی مثل روغن و گریس اگر از برنامه‌های شست‌و‌شوی درستی استفاده نشود، مثلا تنها با شستن کف، به جای از بین بردن روغن و گریس، لغزندگی به جاهای دیگر پخش می‌شود.»

برای جلوگیری از وقوع لغزش و سقوط، مرکز ایمنی و بهداشت محیط کار کانادا (CCOHS) موارد زیر را پیشنهاد می‌دهد:

گزارش دادن و پاک نمودن قطره‌ها و چکه‌ها
خالی نگه داشتن راهرو‌ها و خروجی‌ها از اقلام موجود در محیط کار
نصب آینه و علائم هشدار در نقاط کور
ترمیم یا تعویض کف‌‌پوش فرسوده، آسیب‌دیده و پاره شده
استفاده از قطره‌گیر و محافظ
علاوه بر این، بر اساس نظر OSHA، استفاده از پادری، پلتفرم، کف‌پوش‌های کاذب یا سایر کف‌پوش‌های خشک‌کن در جاهایی که می‌توانند کمک‌کننده باشند، بسیار مفید است. زمین محیط کار باید خالی از میخ‌های نیمه کوبیده، خرده‌های چوب و فلز یا سایر مواد و تخته‌های سوراخ و لق باشد.

گری می‌گوید که کارفرماها باید به خطرات لغزش مورد بررسی قرار دهند و کارکنان را تشویق نمایند که بر روی کارهایی تمرکز کنند که در نزدیکی‌شان است.

۲. خطرات آتش‌سوزی را برطرف نمایید
رفع خطرات آتش‌سوزی از جمله فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار محسوب می‌شود

کارکنان وظیفه دارند که از جمع شدن مواد قابل‌اشتعال غیرضروری جلوگیری کنند. بر اساس استاندارد مواد خطرناک (۱۹۱۰٫۱۶۰) OSHA، زباله‌های قابل‌اشتعال باید در محفظه‌هایی مخصوص جمع‌آوری شده و روزانه دفع شوند.

شورای ایمنی ملی آمریکا در دستورالعمل ایمنی سرپرستان به تدابیر پیشگیرانه‌ی زیر در خصوص حفظ ایمنی در برابر آتش‌سوزی اشاره می‌کند:

مواد قابل‌اشتعال را تنها به مقدار مورد نیاز در محیط کار نگه‌داری کنید. وقتی نیازی به این مواد نباشد، باید آنها را به یک انبار ایمن انتقال دهید.
مواد قابل‌اشتعال و زودسوز را در محلی مشخص و دور از منابع احتراق نگه‌داری کنید.
از آلوده شدن لباس‌ خود با مایعات قابل‌اشتعال جلوگیری کنید. در صورت وقوع این اتفاق، لباس‌های خود را تعویض نمایید.
نباید هیچ مانعی در راهروها و درب‌های خروج‌ اضطراری وجود داشته باشد. درب‌های منتهی به راه‌پله‌ها باید بسته نگه داشته شوند. از انباشتن کالاها یا اقلام در راه‌پله‌ها اجتناب کنید.
مواد اولیه‌ را حداقل ۴۶ سانتی‌متر از آب‌پاش‌های خودکار، کپسول‌های آتش‌نشانی و کنترل‌کننده‌های آب‌پاش‌ها دور نگه دارید. وجود فاصله‌ی ۴۶ سانتی‌متری لازم و ضروری است اما فاصله‌ای بین ۶۱ تا ۹۲ سانتی‌متری توصیه می‌شود. مواد انباشته تا سقف باید یک فاصله‌ی ۹۲ سانتی‌متری را حفظ کنند. اگر این میزان انباشت بیش از ۴۵۷ سانتی‌متر ارتفاع داشته باشد، فاصله تا سقف باید ۲ برابر شود. دستورالعمل‌های اجرایی از جمله دستورالعمل ایمنی (Life Safety Code) و ANSI/NFPA 101-2009 باید چک شوند.
خطرات موجود در محیط‌های الکتریکی حتما باید گزارش و دستوراتی برای رفع آن صادر شود.
۳. میزان گرد و غبار را کنترل کنید
کنترل میزان گرد و غبار از فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار به حساب می‌آید

بر اساس نظر اتحادیه‌ی ملی محافظت در برابر آتش، انباشتگی بیش از ۱/۳۲ گرد و غبار در هر اینچ یا ۰/۸ میلی‌متر که باعث پوشیدگی حداقل ۵ درصد سطح اتاق می‌شود می‌تواند منجر به انفجاری شدید گردد. این انباشتگی گرد و غبار به ضخامت یک سکه یا گیره‌ی کاغذ است.

به گفته‌ی گری، یک متخصص بهداشت صنعتی باید محیط کار را در برابر خطرات احتمالی مرتبط با کیفیت هوا و گرد و غبار تست کند.

استاندارد NFPA 654 که استاندارد پیشگیری از آتش‌سوزی و انفجار گرد و غبار است، بر شناسایی نواحی خطرناک، کنترل گرد و غبار و فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی تاکید می‌نماید. این استاندارد بیان می‌کند که مکش گرد و غبار روشی مطلوب برای تمیز کردن است. تی کشیدن و با آب شستن هم از گزینه‌های دیگر می‌تواند باشد. استفاده از پمپ‌های باد نیز برای سطوح نا‌ایمن یا غیرقابل‌دسترس مجاز است.

به نظر مرکز ایمنی و بهداشت محیط کار کانادا (CCOHS)، مکنده‌های صنعتی می‌توانند دیوارها، سقف‌ها، ماشین‌آلات و سایر مکان‌ها را تمیز کنند.

استیو آرنهولز (Steve Ahrenholz)، متخصص ارشد بهداشت صنعتی بخش نظارت، ارزیابی خطر و تحقیقات اتحادیه‌ی ملی ایمنی و بهداشت محیط کار آمریکا (NIOSH)، می‌گوید: «شما یا باید از روش‌های مرطوب استفاده کنید یا سیستم‌های مکش کارآمد داشته باشید. نباید از یک جاروبرقی معمولی یا پمپ باد استفاده کنید چرا که استفاده از آنها باعث معلق شدن مجدد گرد و غبار و پخش شدن آن در محیط کار می‌شود.»

۴. از جاری شدن مواد در محیط کار جلوگیری کنید
جلوگیری از جاری شدن مواد در محیط کار به منظور حفظ ایمنی و بهداشت محیط کار

زیرپایی‌های محیط کار، که می‌تواند پارچه‌ای یا چسبناک باشد، باید تمیز باشند و به‌خوبی نگه‌داری شوند. به گفته‌ی گری، این کار از ترشح مواد خطرناک به سایر جاها جلوگیری می‌کند. همه‌ی زیرپایی‌ها را بررسی کنید تا اطمینان حاصل نمایید که مواد خطرناک از طریق آنها به جاهای دیگر انتقال پیدا نمی‌کند.

علاوه بر این، به نظر نورتون، برای جلوگیری از انتقال آلودگی به پروتکل‌های پاک‌سازی جداگانه برای هر مکان نیاز است. برای مثال، هرگز نباید از همان کف‌شویی که در یک جا برای پاک کردن روغن استفاده شده در جای دیگر استفاده نمود.

به گفته‌ی گری، اگر مواد، سمی باشند، ممکن است به تست بهداشت صنعتی، تغییر لباس کار‌ و استحمام نیاز شود. آرنهولز می‌گوید: «کارکنانی که با مواد سمی سر و کار دارند نباید با لباس کار به خانه بروند.»

۵. از ریختن اشیاء جلوگیری به عمل آورید
جلوگیری از اریختن اشیا از فعالیت‌های مربوط به ایمنی و بهداشت محیط کار است

گری اشاره دارد که محافظ‌هایی مثل تخته محافظ، ریل محافظ یا روکش می‌توانند از ریختن اشیاء بر روی کارکنان یا تجهیزات جلوگیری کنند.

به نظر پائول اریکو (Paul Errico)، مشاور ایمنی، سایر راهکارها عبارتند از:

از جعبه‌ی انباشت استفاده کنید
مواد و ابزار را درست روی میز قرار دهید
اشیاء سنگین را در قفسه‌های پایین بگذارید
تجهیزات را دور از لبه‌ی میز قرار دهید
از انباشتن اشیاء در جاهایی که محل عبور کارکنان است خودداری کنید
نورتون می‌گوید: «برای محیط کار چیدمانی در ذهن خود طرح کنید که کارکنان هنگام رفت‌و‌آمد در معرض خطر قرار نگیرند.»

۶. به‌هم‌ریختگی‌ها را مرتب نمایید
مرت‌ کردن به‌هم‌ریختگی‌ها از جمله فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار محسوب می‌شود

از نظر گری، محیط کار به‌هم‌ریخته می‌تواند منجر به مشکلات ارگونومی و مصدومیت شود چرا که کارکنان فضای کمتری برای حرکت دارند.

او می‌گوید: «وقتی جایی به‌هم‌ریخته باشد، احتمال مصدومیت‌های بریدگی و جراحت بالا می‌رود. در این صورت شما آنقدر فضا برای راه‌اندازی درست ایستگاه کاری خود و جابجایی در محیط نخواهید داشت. در این شرایط کارکنان باید هر لحظه برای عبور از جایی به خودشان پیچ و خم بدهند.»

اداره‌‌ی پرداخت غرامت کارکنان ایالت اوهایو پیشنهاد می‌کند که کارکنان پس از استفاده از ابزارها و سایر مواد، آنها را سر جای خود بگذارند و مواد غیرقابل استفاده را دفع کنند.

ابزارها و مواد را از راهروها، خروجی‌های اضطراری، تابلوهای برق و درب‌ها جمع کنید و محیط را مرتب نمایید. سطل‌های زباله را پیش از سرریز شدن خالی کنید.

۷. مواد را به درستی انبار کنید
به درستی انبار نمودن مواد از فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار است

بر اساس استاندارد جابجایی، انبار، استفاده و دفع مواد (OSHA (1926.250، در محل‌های انبار نباید موادی انباشته شوند که خطر انفجار، آتش‌سوزی یا انتشار سم را به همراه دارند.

به گفته‌ی اریکو، اشتباهی که بعضی از کارکنان مرتکب می‌شوند این است که نردبان‌های انبار یا سایر اقلام را در کابینت‌های برق می‌گذارند، این کار علاوه بر این که خلاف قوانین OSHA است، تابلوی برق را مسدود می‌کند و ممکن است باعث آتش‌سوزی شود.

او می‌گوید: «من چنین مشکلی را در محیط‌های دیگر هم دیده‌ام. باعث شگفتی است که کارفرمایان اصلا به این مشکلات توجهی ندارند. توجه آنها به محیط تولید، محل‌های نگهداری، انبار یا سایر مکان‌های ذخیره‌سازی بسیار اهمیت دارد؛ زیرا همین‌ها هستند که باعث بروز مشکلات ذخیره‌سازی و انبارش می‌گردند.»

مواد و تجهیزات استفاده‌نشده را باید دور از دسترس کارکنان انبار کرد. بر اساس قوانین CCOHS، نباید از محیط کار برای ذخیره‌سازی و انبار استفاده کنید. به یاد داشته باشید که هر چیزی را پس از استفاده، مجددا به جای خود بازگردانید.

آرنهولز توصیه می‌کند که قرار دادن فضای ذخیره‌سازی در نزدیکی کارکنان آنها را تشویق به استفاده از آن می‌نماید.

او می‌گوید: «مرتب نگه داشتن محیط کار و بازگرداندن ابزارها سر جای خود، مسئولیت همه‌ی کارکنان است. فضای انبار در صورت قابل استفاده بودن، باید به گونه‌ای طراحی شود که برای استفاده از آن نیاز به بلندکردن بارهای سنگین یا کش آمدن نباشد. اگر برای استفاده از این فضاها لازم نباشد که مسیری طولانی طی نمود، آنگاه از آنها استفاده‌ی بیشتری خواهد شد. در غیر این صورت کارکنان به جای بازگرداندن مواد یا ابزار، آنها را برای مدتی نزد خود نگه می‌دارند.»

۸. از ابزارها و تجهیزات ایمنی شخصی استفاده کنید و آنها را مورد بازرسی قرار دهید
استفاده از تجهیزات ایمنی شخصی، یکی دیگر از فعالیت‌های مربوط به ایمنی و بهداشت محیط کار است

بر طبق مشاهده‌ی اریکو، بیشتر پرونده‌های غرامت کارکنان برای کسانی تشکیل شده است که از تجیهزات ایمنی شخصی هنگام تمیزکاری استفاده نکرده‌اند و دچار جراحت و مصدومیت شده‌اند.

گری می‌گوید: «هنگام تمیزکاری محیط کار، از تجهیزات ایمنی شخصی مثل کفش‌های جلوبسته و عینک ایمنی استفاده کنید. با توجه به ریسک‌ها و خطرات ممکن، در مورد نوع لباس ایمنی که باید بپوشید تصمیم‌گیری نمایید.»

بر اساس قوانین CCOHS، به طور منظم ابزارها را بازرسی، تمیز و ترمیم کنید. هرگونه ابزار معیوب را از محیط کار دور بریزید.

۹. میزان تکرار فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی را مشخص نمایید
میزان تکرار فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار باید مشخص گردد

همه‌ی کارکنان باید در فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی به ویژه مرتب‌سازی محیط کار شرکت کنند، خطرات ایمنی را گزارش دهند و ترشحات و قطرات ریخته شده را تمیز نمایند.

آرنهولز می‌گوید: «هر کارگری باید در این فعالیت‌ها نقشی ایفا نماید و در صورت وجود مشکل آن را گزارش دهد.»

پیش از پایان شیفت، کارکنان باید محیط کار خود را بازرسی و تمیز کنند و مواد غیرقابل استفاده را دور بریزند. این کار می‌تواند زمان لازم برای تمیزکاری در دفعات بعدی را کاهش دهد.

میزان تولید خرده‌ریزه‌ها یا مواد آلوده در محیط کار می‌تواند میزان تکرار فعالیت‌های مربوط به ایمنی و بهداشتی را مشخص نماید. به نظر نورتون، یک شرکت باید ترکیبی از تمیزکاری کلی و مفصل و تمیزکاری سبک و پرتکرار شامل رفت‌و‌روب و پاک‌سازی ترشحات را در برنامه‌ی خود قرار دهد.

۱۰. قوانین مدوّن تهیه نمایید
در خصوص فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار باید قوانینی تدوین شود

برای رعایت ایمنی و بهداشت محیط کار، قوانین کارآمد وضع کنید. کارشناسان بر سر لزوم تدوین سیاست‌های ایمنی و بهداشتی اتفاق‌نظر دارند. به گفته‌ی نورتون، بدین ترتیب، چنین فعالیت‌هایی شکل رسمی و تعریف‌شده به خود می‌گیرند. برنامه‌‌های مدوّن می‌توانند مشخص نمایند که باید از چه شوینده، ابزار یا روشی استفاده نمود.

نورتون می‌افزاید: «ما در تحقیقات خود متوجه شکاف‌های فراوانی در اثربخشی تمیز‌کاری کف محیط کار شده‌ایم. کف زمین معمولا نادیده گرفته می‌شود. به همین علت است که ما فکر می‌کنیم نوشتن بخشی از برنامه و تعریف دوره‌ی آموزشی برای کارکنان به منظور آشنایی و دنبال نمودن رویه‌های مناسب از اهمیت بالایی برخوردار است.»

۱۱. تفکر درازمدت داشته باشید
برای انجام درست فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار باید تفکر دراز مدت حاکم باشد

فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی، تدابیر یک باره نیستند و باید به همراه نظارت و ارزیابی ادامه پیدا کنند. اسناد و گزارشات را نگه‌داری کنید، یک برنامه‌ی زمانبندی برای بازرسی داشته باشید، خطرات احتمالی را گزارش کنید و به کارکنان لزوم استمرار انجام فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی را گوشزد کنید. اهداف و انتظاراتی تعیین کنید و ارزیابیهای خود را بر مبنای این اهداف انجام دهید.

گری می‌گوید: «مسائل و مشکلات مربوط به فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی، بسیار معمول هستند و به راحتی می‌توان آنها را برطرف نمود. فقط نیاز به پافشاری و صرف وقت دارد.»

قدرت دست

قدرت دست

قدرت دســت به اعمال نیرو از طریق گرفتن اشیا با دست، انگشتان و اعمال گشتاور بر اشیا و ابزار اطالق میشود که کنترل و انجام فعالیتهای مختلف به این موضوع بستگی دارد. به طور کلی، قدرت عضالنی دست را میتوان به اعمال نیروی عضالنی استاتیک یا پویا طبقهبندی نمود. اندازهگیری قدرت استاتیک دست، همواره با اندازهگیری حداکثر نیروی ۲ محاســبه میشــود  . در اعمال قدرت اختیاری اعمالی )MVC) عضالنی پویای دست، قسمتهای مختلف حرکت میکنند و طول عضله به طور قابل توجهی تغییر میکند. اندازهگیری قدرت دست در حالت پویا، پیچیدهتر از اندازهگیری اســتاتیک اســت. البته نیروی استاتیک ممکن است نیروی عضالنی الزم برای انجام کار را به طور دقیق نشان ندهد. عوامل متعددی مانند مدت زمان اعمال نیرو، دورههای استراحت بین انجام کارهای تکراری و وضعیت بدن، بر نتایج اندازهگیری موثرند و در هنگام اندازهگیری قدرت، باید در نظر گرفته شــود. الزم است در طول ارزیابی، موقعیت و وضعیت بدن کنترل شود و هیچ گونه بازخورد بصری یا تشــویق کالمی انجام نشود. زیرا ممکن است بر نیروی اعمال شده اثر بگذارد و باعث بروز خطا در نتیجه آزمایش شود. انواع مختلف دینامومتر دســتی، در میان ابزارهای اندازهگیری قدرت دســت وجود دارد که در مطالعات پژوهشــی مورد استفاده قرار میگیرند )به عنوان ۴ .)نکته قابل توجه این که ۳ ،دینامومتر رولیــن مثــال دینامومتر جمار نوع دســتگیره دینامومتر، باید دقیقا مرتبط با نوع عمل گرفتن مورد نیاز برای انجام کارخاص )به عنوان مثال متناسب با عرض جسمی که گرفته میشود( باشد و یا اینکه توجه شود که جسم گرفته شده، سطح ۵  نیز از نمونه موازی یا زاویه دار دارد. عالوه بر این پینچ گیج پریستون دستگاههای اندازهگیری قدرت است که به صورت تجاری مورد استفاده قرار میگیرد . حســگرهای نیرو، حســگرهای فشار و حسگرهای گشتاور، در مطالعات مختلف برای اندازهگیری قدرت دست و گشتاور اعمالی به کار میروند. در شکل)۷ )نمونهای از آزمایشات قدرت دست ارائه شــده است . محققان زیادی بر روی تأثیر پوشیدن دستکش بر قدرت دســت را مطالعه کردهانــد. از این میان برخی به تاثیر منفی دستکش در قدرت دســت و کاهش قدرت پس از پوشیدن دستکش اعتقاد داشتند . با این حال یافتههای متناقضی در رابطه با معنادار بودن تأثیر دستکش به قدرت دست نیز وجود دارد.

 

دامنه حرکتی انگشتان و مچ

مچ دســت، قادر به ایجاد حرکات پیچیدهای مثل حرکت فلکشــن و اکستنشن یا اولنار و رادیال است که این حرکات برای انجام فعالیتهای دســت، مهم شناخته میشــوند. حرکتهای تکراری ناشی از کارهای تکراری، در بســیاری از پروژههای صنعتی وجود دارد. افراط در تغییر موقعیت مچ دست و شــدت حرکات مچ دست، عوامل مهمی هستند که ممکن است موجب صدمه به دست شوند. دستکشها ممکن است دامنــه حرکات را محدود کنند و یا حداکثر محدوده حرکت را کاهش دهند. همچنین حرکات دســت ممکن اســت دشــوار شود و فعالیت عضالنی بیشتری برای انجام آنها مورد نیاز باشد. عالوه بر این، به علت ضخامت دســتکش، دامنه حرکت انگشــتان نیز به علت کنار هم قرار نگرفتن آنها محدود میشود. روش رایجی برای اندازهگیری موقعیت ۱ وجود دارد]۳۸ ] مفصلهــا و اندامها از طریق دوربینهای ویدئویــی ۲ نیز میتواند زوایای چرخشــی و حرکات و روش الکتروگونیومتــری بخشهای مختلف دست نسبت به یکدیگر را اندازهگیری نماید)شکل  (۸) برخی از محققان نیز زاویه حرکت با استفاده از هر دو روش اندازهگیری کردند . اســتفاده از گونیامترهای دستی و دیجیتال )شــکل۸ الف و ب( روشهای سادهتری برای اندازهگیری زاویه حرکت مفاصل میباشد.

بررسی تاثیر دستکشهای محافظ بر قابلیتهای عملکرد دست

بررسی تاثیر دستکشهای محافظ بر قابلیتهای عملکرد دست

مهارت و چالاکی

چالاکــی یا مهارتهای حرکتی دســت، دامنه حرکت بازو، دســت و انگشــتان و سرعت عمل انجام کار با دست و انگشتان را بیان میکند. عصب، عضالت، مفاصل و رباطها در مهارتهای دستی دخالت دارند. جنبههای اصلی چاالکی دســت شــامل دامنه حرکتی، خم شــدن انگشتان و مچ دســت، میباشد که ممکن اســت پوشیدن دستکش موجب محدودیت دامنه حرکتی دســت، مچ و انگشــتان شود و یا با کاهش تماس دست با اشــیاء، امکان لغزش آنها از دست را به دنبال داشتهباشــد. چاالکی و مهارت کار با دست پس از پوشیدن دستکش، ۴ ، ۳ ،اکونور ۲ ،ماینسوتا توسط انجام آزمونهای اســتاندارد از قبیل: بنت ۸ و ۷ ،حرکات بلوکها ۶ ،آزمون گره زدن طنــاب ۵ ،پنســیلوانیا پیگبورد ۹  ارزیابی میشود.  آزمون پیچ و مهره نوع آزمون براســاس وظیفهای که انتظار میرود، مشــخص میشود. آزمون پیگبورد، بهترین نشاندهنده مهارت کلی دست است . زیرا مهارت انگشتان و هر دو دست در این آزمون مدنظر قرار میگیرند. در این آزمایشها زمان الزم برای تکمیل کاری معین یا تعداد خطاها )به عنوان مثال تعداد اشــیا در حال ســقوط از دست در حین انجام کار(، به عنوان معیار ارزیابی مهارت کار با دســت پس از پوشیدن دستکش ثبت میگردد . در شــکل )۵ )برخی از این آزمونها نشــان داده شده است.

 

حساسیت لمسی

ساسیت لمسی، به عنوان حساسیت المسهای دست به بافت سطحی، اندازه، شــکل و ویژگیهای دیگر جســم مورد بررسی، در نظر گرفته میشــود. به عبارت دیگر حساسیت لمســی، به صورت لمس کردن و توانایی تشــخیص هریک از این ویژگیها، تعریف میشود. هنگامی که حساسیت لمسی کاهش مییابد، دست به طور فزایندهای قادر به ارائه بازخورد لمسی مناســب، برای موفقیت در انجام کار نیست. عالوه بر این، قابلیت لمسی، روشی برای استخراج اطالعات در مورد خواص اشیا مانند اندازه، شکل و بافت به واسطه حرکات دست میباشد. اطالعات در مورد خواص اشیا از طریق گیرندههای پوستی درک میشود. آزمونهای ارزیابی حساسیت لمسی را میتوان به سه گروه تقسیم کرد: – ارزیابی و تشخیص آستانه لمس با فشار کم و زیاد و محرکهای پویا مانند ارتعاش – آزمایشهایی که مرز و فاصله را مشــخص میکنند و برای تشخیص بین قطعات مختلف )مثل دو نقطه از کولیس( انجام میشود. – آزمایشهایی که نیاز به شناسایی اشیا، اشکال یا بافتها دارند. مطالعات زیادی بر روی روشهای مختلف ارزیابی حساســیت لمسی صورت گرفتهاســت . حساسیت لمســی از طریق مجموعهای از آزمونهای استاندارد از جمله آزمون مونوفیالمنت۱۱ ،آزمون تشخیص ۱۲ و آزمون دو نقطهای۱۳ ارزیابی میشود . در شکل)۶ ) شکل و بافت برخی از آزمونهای ارزیابی حساسیت لمسی دست نشان داده شدهاست. از میان این آزمایشــات، روش مونوفیالمنت بیشتر مورد استفاده قرار میگیرد . اما تفاوت قابل توجهی بین نتایج دو روش مونوفیالمنت و تشخیص دو نقطهای وجود ندارد . روش کار در این آزمون به این صورت است که رشتههایی با قطرهای مختلف، به انگشتان دست فشار داده میشوند تا زمانی که خم شوند. سپس از شرکتکنندگان پرسیده میشود که آیا رشــته را در کف دست خود احساس میکنند. در این آزمایش، رشتهها با اندازههای گوناگون روی دست امتحان میشود. باید توجه داشت که رشتههای بزرگتر نیروی بیشتر و رشتههای کوچکتر نیروی کمتری برای خم شدن نیاز دارند.

انواع دستکشها از نظر طراحی و ساختار

انواع دستکشها از نظر طراحی و ساختار

لباس، زمانــی کارآمد خواهد بود که به عنوان پوســت ثانویه، با بدن انسان هم از نظر نوع حرکات و دامنه آن و هم از لحاظ تهویه و راحتی سازگار باشد. البته رعایت این نکات درمورد تجهیزات حفاظتی، با توجه به عملکرد حفاظتی آنها معموال دشــوارتر اســت. ازاین رو، طراحی لباسهای حفاظتی از نظر شکل و ســاختار، دامنه وسیعی را پوشش میدهد. به طوری که انواع مختلفی دســتکش وجــود دارد که برای حفاظت از کل دســت یا بخشی از آن طراحی شده است. مثال ممکن است در برخی مواقع محافظت از مچ دست یا انگشتان، بیشتر مورد نیاز باشد. انواع دستکشها از نظر شکل ساختاری عبارتند از دستکشهای یک ال و چند ال، دســتکش با پشت باز و بســته، دستکش با یک جا برای چهار انگشــت و یک جا برای انگشــت شست، دستکشهای دو انگشتی، دستکشهای تقویت شده در ناحیه کف دست یا پشت دست یا قسمت انگشتان. بنابراین شکل دستکش بر اساس ناحیهای از دست کــه به حفاظت نیاز دارد، طراحی میشــود. در برخی موارد به منظور بهبود کارایی، دستکش ممکن است به صورت دوال یا با تعداد الیههای حفاظتی بیشــتری طراحی شــود . به عنوان مثال، دستکشهای فضانوردان مجموعهای از ســه دستکش است یا مثال افرادی که نسبت به التکس حساسیت دارند، از یک الیه درونی نیز همراه با الیه بیرونی اســتفاده مینمایند. عالوه بر طراحی شــکل دستکش، طول آن نیز با ّر اســت. در شــکل)۳ ،)برخی از انواع توجه به حفاظت مورد نیاز متغی طراحیهای دستکش نمایش داده شده است

 

 

 

انواع دستکش از نظر جنس و نوع مواد سازنده

دســتکشها با توجه به نوع حفاظتی که از آنها انتظار میرود، از مواد مختلف تهیه میشوند. از جمله این دستکشها میتوان به دستکشهای برزنتی، چرمی، پالستیکی، نایلونی، پارچهای و دستکشهای متشکل از حلقههای فلزی اشــاره کرد. همچنین ممکن است پارچههای مختلف ماننــد پارچههای تاریپودی و یا حلقوی، انواع کامپوزیتها و یا ترکیب انواع پارچهها از طریق دوختن، لمینت کردن یا چســباندن با هم ترکیب میشــوند. با توجه به ســطح حفاظت مورد نیاز، ممکن است عملیات تکمیل سطحی نیز بر روی پارچهها انجام شود. به عنوان مثــال در این خصــوص میتوان به پارچههای آغشــته به پلی وینیل کلراید، نیتریل و وینیل اشــاره کرد. از جمله الیاف مورد اســتفاده در دستکشهای حفاظتی میتوان به الیاف االستومری مانند الکرا، الیاف طبیعی مانند پشم و پنبه یا الیاف بازیافته مانند ویسکوز و ریون، الیاف انعطافپذیر مانند نایلون و ابریشم و پلی استر و یا الیاف غیرانعطافپذیر مانند شیشه یا الیاف سرامیکی اشاره نمود شکل

انواع فیلترهای مورد استفاده در ماسکهای حذف کننده گازها و بخارات

انواع فیلترهای مورد استفاده در ماسکهای حذف کننده گازها و بخارات:

فیلترهای موجود در کانیسترها و کارتریجهای حذف کننده گازها و بخارات، بر اساس نوع گازهایی که قادر به جذب آنها هستند،‌بر اساس جدول زیر طبقه بندی می­شوند:‌

 

ردیف نوع کاربرد (تصفیه کننده …)
۱ A گازها و بخارات آلی مختلف
۲ B گازهای معدنی و اسیدی مانند مونوکسید کربن
۳ E دی اکسید سولفور و سایر گازهای معدنی
۴ G مواد شیمیایی با فشار بخار پایین (فشار بخار کمتر از Pa13/0 در Cْ۲۵ و مواد شیمیایی کشاورزی)
۵ K آمونیاک و مشتقات آن
۶ MB متیل بروماید
۷ AX گروهی از ترکیبات آلی با نقطه جوش پایین (نقطه جوش کمتر از Cْ۶۵)
۸ HG بخار جیوه
۹ NO اکسیدهای نیتروژن
۱۰ مواد شیمیایی که جزو مواد یاد شده نیستند

 

 

 

 

ب-۳٫ ماسکهای کاغذی نمدی یا پوشش داده شده با زغال فعال:

این ماسکها نوعی ماسک کاغذی یا نمدی پوشش داده شده با زغال فعال هستند که جهت حذف توأم گازها و بخارات و گرد و غبار در محیطهایی که این آلاینده­ها بصورت توأم وجود دارند، استفاده می­شوند.

ماسکهای حذف کننده ذرات

ماسکهای حذف کننده ذرات:

ماسکهای حفاظت در برابر گرد و غبار، به منظور حفاظت در برابر گرد و غبارها، فیومها (Fumes) و یا میستها (Mists) مورد استفاده قرار می­گیرند. در این ماسکها از مواد فیبری و الیافی همچون کاغذ، ‌نمد و یا پارچه برای به دام اندازی آلاینده­ها استفاده می­کنند.

فیلترهای این ماسکها بر اساس استاندارهای اروپایی در سه گروه N، R و P طبقه بندی می­شوند.

طبقه N، ماسکهایی را شامل می­شود که منحصراً برای استفاده در اتمسفرهایی که ذرات آن پایه غیر روغنی دارند،‌کاربرد دارد. طبقات R و P نیز ماسکهایی با فیلترهای مقاوم در برابر ذرات روغنی یا فیلترهای عایق روغن را شامل می­گردند.

این استانداردها عموماً مبنای طبقه بندی ماسکهای گرد و غبار تولیدی در کشور آمریکا و کانادا قرار می­گیرد.

طبقه بندی NIOSH (استاندارد ایالات متحده) در خصوص ماسکهای حذف کننده به ترتیب جدول زیر می­باشد:

طبقه بندی ماسکهای گرد و غبار نوع فیلتر راندمان
سری N (ذرات غیر روغنی) N95 ۹۵%
N99 ۹۹%
N100 ۹۷/۹۹%
سری R (ذرات مقاوم در برابر روغن) R95 ۹۵%
R99 ۹۹%
R100 ۹۷/۹۹%
سری P (ذرات عایق روغن) P95 ۹۵%
P99 ۹۹%
P100 ۹۷/۹۹%

 

 

بر اساس استاندارد اروپایی BS-EN 149:2001 (British Standards)، ماسکهای گرد و غبار به طبقات زیر تقسیم می­شوند:

الف. طبقه FFP1: حفاظت در برابر آئروسلهای جامد و مایع غیر سمی با تراکم ۵/۴ برابر حد مجاز تماس شغلی (OEL).

ب. طبقه FFP2:‌حفاظت در برابر آئروسلهای جامد و مایع غیر سمی و یا با سمیت کم تا متوسط با تراکم ۱۲ برابر حد مجاز تماس شغلی (OEL).

ج. طبقه FFP3: حفاظت در برابر آئروسلهای جامد و مایع غیر سمی و یا با سمیت کم تا متوسط یا با سمیت بالا با تراکم ۵۰ برابر حد مجاز تماس شغلی (OEL).

ماسکهای حذف کننده ذرات

 

ماسکهای حفاظت در برابر گرد و غبار، به منظور حفاظت در برابر گرد و غبارها، فیومها (Fumes) و یا میستها (Mists) مورد استفاده قرار می­گیرند. در این ماسکها از مواد فیبری و الیافی همچون کاغذ، ‌نمد و یا پارچه برای به دام اندازی آلاینده­ها استفاده می­کنند.

فیلترهای این ماسکها بر اساس استاندارهای اروپایی در سه گروه N، R و P طبقه بندی می­شوند.

طبقه N، ماسکهایی را شامل می­شود که منحصراً برای استفاده در اتمسفرهایی که ذرات آن پایه غیر روغنی دارند،‌کاربرد دارد. طبقات R و P نیز ماسکهایی با فیلترهای مقاوم در برابر ذرات روغنی یا فیلترهای عایق روغن را شامل می­گردند.

این استانداردها عموماً مبنای طبقه بندی ماسکهای گرد و غبار تولیدی در کشور آمریکا و کانادا قرار می­گیرد.

طبقه بندی NIOSH (استاندارد ایالات متحده) در خصوص ماسکهای حذف کننده به ترتیب جدول زیر می­باشد:

طبقه بندی ماسکهای گرد و غبار نوع فیلتر راندمان
سری N (ذرات غیر روغنی) N95 ۹۵%
N99 ۹۹%
N100 ۹۷/۹۹%
سری R (ذرات مقاوم در برابر روغن) R95 ۹۵%
R99 ۹۹%
R100 ۹۷/۹۹%
سری P (ذرات عایق روغن) P95 ۹۵%
P99 ۹۹%
P100 ۹۷/۹۹%

 

نكات مهم مقررات ایمنی

تعهدات پیمانكار

۱ – پیمانكار موظف است از نیروهایی كه دارای كارت تعیین صلاحیت حرفه ای هستند بكار گمارند.

۲ – پیمانكار موظف به همكاری كامـل با كارشناسـان، نـاظران و بازرسـان ایمنـی كـه بـه منظـور كنترل و نظـارت ایمنـی مراجعـه می نمایند، می باشند.

۳ – پیمانكار موظف است از عوامل اجرایی و خودروهای كه نسبت به بیمه آنان اقدام نموده است، استفاده نماید.

۴ – پیمانكار موظف است گروه های اجرائی را حداقل با دو نفر با تجهیزات كامل به محل انجام كار اعزام نماید.

۵ – پیمانكار موظف است نسبت به تامینلباس کار مناسب  (پـوتین کلاه ایمنی  و دیگـر وسـایل ایمنـی ) بـا درج نـام شـركت پیمانكاری برروی البسه می باشد.

۶ – پیمانكار موظف است قبل از شروع هر پروژه برنامه زمان بندی و زمان شروع بكار عملیات اجرائی پروژه و فهرسـت اسـامی عوامل اجرایی پروژه را كتباً به دستگاه نظارت اعلام نماید و تاییدیه لازم را از دستگاه نظارت در ارتباط با نوع تجهیزات مـورد استفاده در هر پروژه اخـذ نمایـد. و همچنـین هماهنگی هـای لازم را بـا مـدیر پـروژه پیمانكـار، دسـتگاه نظـارت، مجـری طـرح، واحدهای بهره برداری كارفرما (امورهای دیسپاچینگ برای پروژه های فشار متوسط، مناطق برق و معاونـت بهـره بـرداری بـرای پروژه های فشارضعیف) در رابطه با درخواست اعمال خاموشی و صدور اجـازه كـار بعمـل آورد و سـایر ارگـان هـای خـدمات شهری( شهر داری، مخابرات، آب، گاز) را مطلع نماید.

۷ – پیمانكار موظف است در صورت وقوع حوادث (نیروی انسانی یا تاسیـساتی ) فـوراً، نـسبت بـه تهیـه گـزارش و ارسـال آن بـه مراجع ذیصلاح و واحد ایمنی مناطق و معاونت های اجرائی اقدام نماید.

۸ – پیمانكار موظف است ابزار، وسایل و تجهیزات عایقی را، به صورت دوره های مورد آزمایش عایقی قراردهد.

۹ – پیمانكار موظف است از عملیات مربوط به شركت و سایر پیمانكاران در واحدهای عملیاتی مجاور و خطراتی نیز كه ممكن است در حین انجام كار و یا خدمات با آنها روبرو شود، آگاه گردد.

۱۰ – پیمانكار موظف است تابع نظرات شركت و دیگر مراجع قانونی ذیربط بوده و همكاری كامل را بنماید. یعنی در صورت وجود شرایط و عوامل خطرساز، پیمانكار باید شیوه عملیات را تغییر دهد.

۱۱ – پیمانكار موظف است اطلاعات لازم را در مورد دستگاه ها و مصالح مورد نیاز و خطرات مربوط به شیوه های انجام كـار را كسب نماید.

۱۲ – پیمانكار موظف است ساختار مدیریتی و یا سرپرستی خود را توصیف كرده و نشان دهد كه چگونـه بـا برنامـه كلـی كـه بمنظور تضمین ایمنی، بهداشت و محیط زیست كاركنان درنظر گرفته شده، متناسب می باشد.

۱۳ – پیمانكار موظف است گزارش مربوط به حوادث، بیماری های شغلی و یا رویدادهای خطرناكی كـه پرسـنل در گذشـته بـا آنها مواجه شده است، در اختیار شركت قرار دهد.

۱۴ – پیمانكار و گروه های عملیات موظف به برنامه ریزی مناسب برای تامین تجهیـزات و ماشـین آلات جهـت انجـام عملیـات در مدت زمان برنامه ریزی شده می باشد.

ب) نكات مهم مقررات ایمنی

قبل از انجام كار:

۱ – كسب دستور كار

۲ – تكمیل فرم تقاضای خاموشی (درصورت نیاز به اعمال خاموشی )

۳ – بازدید و بررسی های لازم از لوازم فردی وگروهی

۴ – نصب كارت های حفاظتی برروی تاسیسات بی برق شده

۵ – محصور نمودن محیط كار با نوارهای حفاظتی و علائم هشداردهنده

۶ – بررسی وضعیت محیط كار ازجهات مختلف (حریم، فواصل مجاز، نقاط خطرو …….)

ساختار شيميايي كولار

ساختار شيميايي كولار الياف آراميد در شكلهاي مختلف وجود دارند و همانند الياف شيشه و كربن مي‌توانند در ساخت كامپوزيتها مورد استفاده است.
الياف آراميد به دليل سبكي، پايداري حرارتي خوب و چقرمگي عالي، مورد توجه قرار گرفته‌اند.

الیاف کولار
الياف كولار از زنجيرهاي مولكولي طولاني پلي پارا فنيلن ترفتال آميد، توليد شده‌اند. آرايش يافتگي بالاي زنجيرها به همراه اتصال خوب بين آنها، تلفيق منحصر به فردي از خواص را ايجاد مي‌نمايد كه برخي از آنها عبارتند از: – استحكام كششي بالا و وزن كم – ازدياد طول كم در پارگي – چقرمگي خوب – مدول بالا – پايداري ابعاد عالي – هدايت الكتريكي پايين – مقاومت پارگي بالا – مقاومت شيميايي زياد – مقاوم به شعله و خود خاموش كن – جمع شدگي حرارتي كم – حفظ خواص در دماهاي بسيار بالا و بسيار پايين – خزش بسيار كم – مقاومت سايش و اصطكاك عالي پس از سنتز، پليمر آراميدي در محلول اسيد سولفوريك حل مي‌شود و بعد تبديل به الياف مي‌شود. قطر الياف در حد چند ميكرون است و مورفولوژي نهايي با اعمال حرارت در دماي oC 150 تا oC550 بدست مي‌آيد. كولارها بسته به درجه آرايش يافتگي مولكولي، سفتي‌هاي متفاوت دارند. كولار ۲۹ به عنوان سيم تاير و كولار ۴۹ در كابلهاي زير آب استفاده مي‌شوند. كولارها تقويت كننده ممتازي در صنايع فضايي محسوب مي‌شوند. در سالهاي اخير كولار ۱۴۹ نوع سفت تر كولارها معرفي شده است. همچنين كولارها به دليل كاربرد در پرتابه‌ها و حفاظت حرارتي آنها و بدليل چقرمگي و توانايي در جذب انرژي شهرت دارند. در جدول زير مقايسه اي بين خواص كولار با ساير الياف آورده شده است. مقايسه خواص ويژه كولار با ساير الياف جالب خواهد بود.

 

انواع کفش ایمنی و ویژگی آنها

خطراتی که می تواند در محیط های کاری این عضو کارگران را تهدید نمایند; به طور کلی خطراتی که برای محافظت دربرابرآنها باید از کفش ایمنی مناسب استفاده نمود .عبارتند از:
کارگران در خطرشوک های انرژی الکتریکی یا تجمع الکتریسیته ساکن مواجه هستند. که می تواند به جرقه ی الکتریکی در محیط های خاص منجر شود.
پا گذاشتن روی اشیا نوک تیزیا برنده روی زمین (مثل میخ ها)که باعث سوراخ کردن کفش,آسیب کف پا می شود.
لغزش ها; سرخورن وافتادن که باعث پیچ خوردن مچ پا می شود.اگرچه هیچ کفش کاملا بدون لغزشی وجودندارد. اما کفی های ضدلغزش یا مقاوم دربرابرسرخوردن وجود دارند که احتمال سرخوردن برروی سطوح لیزرا کاهش دهند;
کاردرشرایط داغ وسرد; کار در محیط های سرد مستلزم پوشیدن کفش های با عایق گرمایی است. کار در شرایط داغ نیازمند کفش های با کفش های عایق و مقاوم در برابر گرما است. برای محافظت دربرابر پاشیدن مواد مذاب فلزی,کفش باید به سرعت قابل درآورده شدن باشد.
سقوط اشیابر روی کف یاپنجه و خردکردن آن وجود دارد. این خطر بیشترشامل مشاغلی است؛ که نیازمند حمل دستی اجسام هستند. مثل کارگران ساختمانی,خدماتی,حمل بارمی باشند.

انواع کفش ایمنی و ویژگی آنها
کفش ایمنی محافظ در برابرجریان الکتریسیته
کفش ایمنی رساناي الکتريسيته که در برابر ايجاد الکتريسيته ساکن محافظت مي نمايند; کارکناني که در موقعيت هاي خطرناک و قابل انفجار همچون وسايل صنعتي منفجره يا بالابرنده هاي غلات کار مي کنند. بايد از کفش هاي ایمنی رسانا استفاده نمايند. تا ريسک ايجاد الکتريسيته ساکن را بر روي بدن کاهش دهند; موجب توليد جرقه و در نهايت باعث انفجار يا آتش سوزي شود; کفش هاي ايمني پنجه پا و خطرات الکتريکي نارسانا بوده است. پاي استفاده کنندگان از آن را بطور کامل در برابر انتقال جريان الکتريکي به بدن محافظت خواهد نمود; اين کفش ایمنی مي تواند در برابر جريانهاي باز تا بالاي ۶۰۰ ولت در محيط هاي خشک محافظت نمايند; بايد با ترکيبي از ديگر تجهيزات ايزوله کننده استفاده شوند. تا ريسک اين موضوع که يک کارگري مسيري براي خطرات انرژي الکتريکي شود; حفاظ هاي ايزوله کننده خطرات الکتريکي ، کفش ايمني پنجه پا در صورتيکه کفش ها مرطوب شده سر تا سر کف پا را بپوشاند; قطعات فلزي در کف يا پاشنه پا جاسازي شده باشد; يا کارگران تماس لمسي با وسايل روي زمين پيدا کنند ممکن است به خطر بيفتند.
مطالعه این بخش توصیه می گردد:کفش ایمني یحیی تولیدکننده کفش طبی مهندسی SUPER 3M عایق برق

کفش ایمنی فولادی
کفش ایمنی فولادی در برابر فعالیت سقوط اشیا برروی کف یا پنجه وله یاخردکردن پا محافظت می کند.

کفش ایمنی میخ دار
کفش ایمنی از جنس چرم می باشد; که مخصوص کار کردن درساختمان سازی یا کار در الوارهای چوبی است; از آسیب های مانند برش یا نفوذ وسوراخ شدن وسوختگی محفاظت می کنند.

کفش هاي ريخته گري
کفش ایمنی به منظورايزوله نمودن پاها در برابر فلز گداخته خيلي داغ است; کفشهاي ريخته گري از نفوذ فلز مذاب به داخل کفش ، زبانه ها و ديگر بخش هاي کفش جلوگيري مي کند; اين کفش هاي ایمنی چرمي داراي کف چرمي يا لاستيکي مي باشند; همه کفش هاي ريخته گري بايد داراي پنجه هاي ايمني باشند.

توصیه های برای انتخاب کفش ایمنی مناسب
کارگرانی که با مواد خورنده سر و کار دارند; از کفش لاستيکی بدون بند بايد استفاده کنند; اين کفش ها می بايست کاملا پا و قوزک پا را بپوشانند.
کفش ایمنی کارگرانی که در آب و رطوبت کار می کنند; بايد از نوع لاستيکی با ساق های بلند تا زانوباشد.
کفش کسانی که در معرض سقوط اجسام سنگين می باشند. بايد دارای پنجه فولادی باشد.
کفش ایمنی کارگرانی که در معرض خطرات برق گرفتگی قرار دارند. بايد دارای تخت لاستيکی باشد.
و بالاخره در محل هايی که در اثر ايجاد جرقه امکان خطر انفجار و آتش سوزی وجود دارد. به هيچ عنوان نبايد از کفش ميخ دار استفاده شود.

نتیجه گیری
کارگرانی که در معرض آسیب پا ناشی از مخاطرات مختلف هستند; باید از کفش ایمنی مناسب با آن کار استفاده نمایند. به طور مثال; یک کارگری که در کارخانه صنعتی با اقسام وسایل های سنگین کار می کند; با کارگری که با مواد مذاب کار می کند کارشان متفاوت است; پس در نتیجه کفش های ایمنی مخصوص کار خود را باید بپوشند; در این مقاله سعی بر آن شده است که شما با انواع کفش های ایمنی و ویژگیهایی که هر کفش ایمنی باید داشته باشد آشنا شوید.