حفاظت از سیستم تنفسی کارکنان در صنایع

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی:

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی یا ماسکهای تنفسی (Respiratory Protection Masks) بنا به تعریف وسایلی هستند که به منظور حفاظت سیستم تنفسی طراحی شده­اند تا از استنشاق هوای آلوده جلوگیری نماید. ماسکها این حفاظت را هم بوسیله گرفتن آلاینده­ها از هوای استنشاقی و هم به وسیله هوا رسانی از طریق یک منبع هوای قابل استنشاق تأمین می­کنند.

ماسکهای حفاظت تنفسی بطور کلی به دو دسته اصلی تقسیم می­شوند:

ماسکهای تصفیه کننده هوا (Air Purifying Respirators)

ماسکهای رساننده هوای اتمسفری (Atmosphere – Supplying Respirators)

  1. ماسکهای تصفیه کننده هوا:

ماسکهایی هستند که آلاینده­های موجود در هوای استنشاقی را می­گیرند و خود به چهار دسته تقسیم می­شوند:

الف. ماسکهای حذف کننده ذرات (Particulate Filtering Respirators)

ب. ماسکهای حذف کننده گازها و بخارات (Vapor and Gas Removing Respirators)

ج. ماسکهای الکتریکی تصفیه کننده هوا (Powered Air – Purifying Respirators (PAPR))

د. ماسکهای نجات (Escape Masks)

  1. ماسکهای هوا رسان:

ماسکهایی هستند که هوا را از طریق منبعی غیر از هوای اطراف، تأمین می­کنند. این گروه از ماسکها در شرایطی استفاده می­شوند که یا فیلتر مناسب جهت حذف آلاینده موجود در هوای محیط وجود نداشته باشد و یا تراکم اکسیژن در محل کمتر از ۲۱% باشد. ماسکهای هوا رسان به دو دسته تقسیم می­شوند:‌

الف. ماسکهای کپسول سرخود (Self – Contained Breathing Apparatus)

ب. ماسکهای هوا رسان شیلنگی (Air – Hose Supplied Air Respirators)

نکاتی در مورد تولید کفش ایمنی

ما در این مقاله شما را با تولید کفش ایمنی و استانداردهای یک کفش خوب و همچنین نحوه انتخاب درست یک کفش ایمنی شما عزیزان را یاری می کنیم امیدوارم که با مطالعه این مقاله بتوانیم اطلاعات مفیدی را در اختیار تان قرار دهیم.

فرآیند ساخت کفش به طور عمده دارای شش بخش است;که در آن مسیر پیشروی برای تولید کفش های پایان یافته دنبال می شود.این ها عبارتند از بخش طراحی کفش؛ کلیک کردن یا برش؛بخش تعطیل یا ماشینکاری؛ تزریق در کفش؛پاشنه کفش؛بخش پایان و اتاق کفش؛ بخش طراحی کفش می باشد.

تولید کفش ایمنی

  • طراحی بدنه کفش ایمنی

  • یکی از مراحل تولید کفش ایمنی بخش طراحی می باشد. زیبایی کفش یکی از ارکان مهم در تولید کفش ایمنی می باشد که در طراحی باید دقت شود.

در مرحله ایمنی و استاندارد سازی مدل زیره و قالب کفش ایمنی باید تمام موارد و استانداردهای جهانی را رعایت کرد که کفش ایمنی یحیی به درست این مرحله را انجام داده است.

برای تولید کفش ایمنی به ارگونومی محیط و بسیاری از موارد دیگر باید دقت کرد.  در ایران  از  نرم افزارهای طراحی به منظور تولید کفش ایمنی استفاده می شود.

ادامه مراحل را در مقاله ای با نام مراحل ساخت کفش بیان کرده ایم می توانید برای اطلاعات بیشتر در این زمینه آن را مطالعه بفرمایید.

چگونه کفشی را انتخاب کنیم که مناسب با کارمان باشد؟

یکی ار الزامات ایمنی در محیط کار کفش ایمنی می باشد . یک کفش ایمنی را نمی توان در همه محیط های کاری پوشید بلکه شما باید در انتخاب کفش ایمنی اطلاعات کافی داشته باشید.

در کارگاه هایی مانند ماشین کاری، تعمیرگاه، تراشکاری، کابینت سازی، کارخانه و … اجسام تیز، داغ،سنگین و هر جسم دیگری ممکن است روی زمین یا بر اثر افتادن بر روی پا صدمات جبران ناپذیری به فرد دهد. به همین دلیل استفاده از انواع کفش ایمنی در انواع محیط های کاری مهم است. در کارگاهای ساختمانی از کفش ایمنی با رنگ خاکی با چرمهای مثل جیر استفاده می شود تا فرد در زمان کارکردنکثیفی های کفش را ببیند و از الودگی های محیطی اجتناب نماید. همچنین در کارخانجات غذایی از کفش ایمنی سفید رنگ به دلیل رعایت بهداشت کار استفاده می شود.

تجهیزات ایمنی

تجهیزات ایمنی دسته بندی های بسیاری دارد که میتوان به کلاه و دستکش ایمنی،کفش ایمنیو لباس کار اشاره کرد و در این مقاله به توضیح دستکش ایمنی از نوع لاتکس می پردازیم که براساس استفاده ای که مد نظر است انواع متفاوتی طبق فرآیند تولید آن وجود دارد.

پیش از پرداختن به آمیزه کاری لاتکس ارائه توضیحاتی در مورد روش های فرایند آن به علت نقش تعیین کننده نوع فرایند در انتخاب مواد افزودنی به آمیزه لاستیکی و همچنین به علت متفاوت بودن فرایند لاتکس نسبت به روش های معمول فرایند لاستیک جامد ضروری به نظر می رسد.

برای تولید قطعات لاتکسی ، از فرایند دیپ ( غوطه وری) استفاده میکنند. در این فرایند ، ابتدا باید لاتکس با افزودن مواد مناسبی به صورت آـمیزه در اید. در عمل دیپ ، قالبی را در آمیزه تهیه شده برای مدت زمان معین و مناسب غوطه ور می کند تا لایه اسی از آمیزه لاتکسی روی قالب بنشاند.سپس قفالب از آمیزه خارج می شود تاغ این لایه یا فیلم تشکیل شده خشک یا پخت گردد . قالب ها با توجه به نوع قطعه شکل های متفاوتی دارند و می توانند از جنس الومینیومی چینی یا سرامیکی باشند.

فرایند دیپ در کاربرد تجاری به سه روش انجام میشود که عبارت است از : دیپ مستقیم ، دیپ انعقادی ، دیپ حساس به حرارت.

روش دیپ مستقیم : قالب در امیزه لاتکسی غوطه ور می گردد و سپس در هوای داغ پخت می گردد.ضخامت فیلم را می توان با تکرار عمل غوطه وری زیاد کرد. روش دیپ مستقیم مواقعی کاربیرد دارد که ضخامت خیلی نازک مورد نظر باشد.

روش دیپ انعقادی: از آنجایی که اکثر لاتکس ها انیونی می باشند هنگامی که در تماس با محلول های الکترولیت قرار می گیرند به طور خود به خودی و تغییر ناپذیر منعقد می شوند از این اثر دئر تولید کالاهای دیپ شده استفاده میکنند،ابتدا قالب در یک محلول الکترولیت (حمام انعقاد)غوطه ور شده سپس داخل آمیزه لاتکسی فرو برده میشود که در نتیجه این عمل لاتکس در تمای با قالب منعقد شده و به صورت ژل در می آید.

حمام انعقاد محلولی از یک یا چند نمک محلول در آب ، الکل یا هر دو می باشد. نیترات کلسیم و مخلوطی از نیترات کلسیم و کلرید کلسیم نتایج بسیار خوبی را به عنوان الکترولیت ارائه می دهد.

 روش دیپ حساس به حراارت در این روش موادی که حلالیت معکوس داشته یعنی با افزایش دما حلالیت آنها کاهش میابد و آمیزه لاتکسی افزوده می گردد. از این رو با بالا رفتن درجه حرارت لاتکس به طور خود به خود منعقد می شود دمای انعقفاد معمولا ۴۰ تا ۴۵ در جه سانتیگراد می باشد.قبل از این که عمل دیپ انجام شود قالب در هوای داغ تا ۲۰ درجه سانتیگراد بالا تر از نقطه ذوب آمیزه حرارت می بیند و سپس قالب در آمیزه لاتکسیب فرو برده می شود.فیلمی از آمیزه روی قالب میشیند . پس از خروج قالب از آمیزه باید آـن را در هوای داغ نگه داری نمود تا فیلم حاصل به طور کامل در تمام سطوح منعقد گردد.

فاکتور هایی که روی ضخامت فیلم اثر میگذارند عبارتند از: دمای قالب ،زمان دیپ و غلظت آمیزه لاتکسی.

معمولا زمان دیپ بین ۵ تا ۱۰ ثانیه است در این فرایند فیلم هایی ضخیم تر از روش قبل تولید میگردد.

از انجایی که فرایند حساس به حرارت ، فیلم های با دیواره ضخیم ایجاد می کند در این پروژه از این فرایند استفاده گردید.

کیف کمکهای اولیه و ضرورت آن

کیف کمکهای اولیه

 حتما در مورد ضرورت به همراه داشتن کیف کمکهای اولیه مطالبی شنیده اید. كوهستان بعلت داشتن وضعیت خاص ذاتاً خطرناك است.
هر كسي كه به هر علتي وارد کوهستان میشود بالقوه در معرض اين خطرات قرار میگیرد . ممكن است در صورت بالفعل شدن خطرات، جان او و ديگر همراهانش به خطر بيافتد. بنابراین به همراه داشتن کیف کمکهای اولیه ضروری است.

خطرات بالقوه در کوهستان

با افزايش دانش و اطلاعات، استفاده از ابزار و تجهيزات مناسب، رعايت موارد ايمني، رفتار عقلايي در كوهستان و …، احتمال خطر به طور قابل قبولي پايين مي‌آيد؛ اما صفر نخواهد شد.
معمولاً در صورت وقوع حادثه، بسته به نوع، شدت و وسعت آن، آسيبهاي روحي و جسمي متعدد و مختلفي به افراد وارد شده و حتي موجب مرگ آنها میشود.
بهمين خاطر دانستن و فراگيري تئوري و عملي كمك هاي اوليه ، به همراه داشتن کیف کمک های اولیه، با نگاه ويژه به كوهستان، از ضروريات ورزش كوهنوردي است. هر كوه‌نوردي بايد بطور جدي در پي آن باشد.

هيچ‌كس بدون اطلاع و رعايت اصول امداد، كوه‌نورد كاملي نخواهد بود.

با اطلاع از اصول ابتدايي امداد قادريد در شرايط خطرناك، كمكهاي اوليه را پيش از رسيدن گروه پزشكي (يا گروه امداد و نجات) انجام دهید. مصدومان را بدون اينكه آسيب بيشتري به آنها وارد كنيد يا اوضاع را وخيم‌تر كنيد به مراكز درماني برسانيد.
ضمناً بايد بتوانيد با ارزيابي وخامت اوضاع درباره‌ي انتقال مصدومان يا به تعويق انداختن آن تصميم‌گيري كنيد .همچنین از انتقال بي‌مورد مصدومان و پذيرش خطرهاي ناشي از آن جلوگيري كنيد.
البته در اين رهگذر مسوؤليت مهمي بر عهده‌ي شماست. لذا بايد حيطه‌ي تواناييهاي خود را بشناسيد و واقع‌بين باشيد.
گاهي واقعاً كاري از دستتان بر نمي‌آيد. بر اعصاب خود مسلط باشيد و سعي كنيد از بدتر شدن اوضاع جلوگيري كنيد.
همواره در تمام مراحل امداد به شرايط ايمني خود و ديگر افراد كمك‌كننده توجه كافي داشته باشيد.
گاهی وضعيت منطقه يا وضعيت جوي براي انجام عمليات امداد مناسب نيست.
خوددار باشيد و خود را با شرايط پيش آمده وفق داده، منتظر بهبودي شرايط باشيد.

 

نکات زیر را برای جلوگیری از وقوع حوادث در نظر بگیرید

  • در آغاز صعود و در آخرين اتراقگاه شهري، از تلفنها و نحوه‌ي تماس با مراكز انتظامي، آتش‌نشاني، هلال احمر، اورژانس و هيات كوه‌نوردي اطلاع حاصل كنید. از ميزان آمادگي آنها در برخورد با حوادث آگاهي يابيد.
  • در تمامي طول برنامه بايد فاصله‌ي خود با اولين مركز درماني و نحوه‌ي دسترسي به آن را بدانيد . آگاه باشید براي رسيدن به آنجا به چند ساعت پياده‌روي نياز است .
    چه مقدار از مسير را مي‌توان با حيوانات اهلي (قاطر، اسب و..) طي كرد . در صورت لزوم اين حيوانات را از كجا و چگونه مي‌توان تهيه كرد.
  • هميشه قبل از حركت از علائم حياتي (ضربان قلب، فشار خون، حرارت و تنفس) افراد گروه اطلاع حاصل كنيد .
    از آنها بخواهيد اگرسابقه آسیب دیدگی، بيماري مزمن (ديابت، بيماري قلبي، آسم و..) ،مصرف دارو، ارتفاع‌زدگي، سرما يا گرمازدگيدارند، به شما اطلاع دهند.
  • مشخصات افراد از جمله سن، شماره تماس اقوام درجه یک، سابقه بیماری، داروهای مورد استفاده را قبل از برنامه دریافت نمایید.
  • توانايي افراد را در ابتداي مسير بررسي كنيد . كساني را كه در صورت لزوم مي‌توانند در حمل مجروح شما را ياري دهند، بشناسيد.
  • هر چه آماده‌تر، آگاه‌تر و با وسايل كاملتري به كوه برويد، قطعاً با مشكلات كمتري روبرو خواهيد شد و مي‌توانيد از وقوع حوادث بيشتري جلوگيري كنيد.

اقلام مورد نیاز کیف امداد

  • باند سه گوش
  • باند ساده ۱۰ سانت
  • چسب کاغذی ضد حساسیت
  • گاز استریل
  • بتادین
  • پد الكله آنتي سپتيك
  • چسب ساده زخم بندی
  • تیغ بیستوری جراحی
  • داروهای: استامینوفن – متوکلوپرامید – استازولامید – پرل TNG – دیفنوکسیلات – دگزامتازون – . . . .
  • پودر اوآر اس
  • راهنمای کیف و راهنمای داروهای مصرفی
  • بروشور راهنمای امداد و نجات
  • قيچي
  • چسب بخیه
  • دستکش یک بار مصرف

آیین نامه وسایل حفاظت فردی (محافظ های دستگاه تنفسی)

آیین نامه وسایل حفاظت فردی (محافظ های دستگاه تنفسی)

ماسک کامل۲ : پوششي است مقابل صورت كه چشم، بيني، دهان، چانه يا به عبارت ديگر كل صورت را مي‌پوشاند.

نيم ماسك۳: پوششي است مقابل صورت كه دهان، بيني و چانه را مي‌پوشاند.
به گزارش پایگاه خبری بهداشت، ایمنی و محیط زیست “بامنا”؛
اصطلاحات مربوط به محافظ های دستگاه تنفسی
ماسک کامل۲ : پوششی است مقابل صورت که چشم، بینی، دهان، چانه یا به عبارت دیگر کل صورت را می‌پوشاند.

نیم ماسک۳: پوششی است مقابل صورت که دهان، بینی و چانه را می‌پوشاند.

ربع ماسک۴: پوششی است مقابل صورت که تنها دهان و بینی را می‌پوشاند.

نیم فیلتر ماسک۵: ماسکی است که کل یا قسمت اعظم آن را فیلتر تشکیل می‌دهد و دهان و بینی و در حد امکان چانه را نیز می‌پوشاند.

فیلتر۶: قسمتی از دستگاه محافظ تنفسی است که قابل تعویض بوده و از آن برای فیلتراسیون (پالایش) هوای محیط استفاده می‌شود.

فیلترهای ذره‌ای۷: فیلترهایی هستند که از آنها در محیط های گرد وغباردار و ذرات جامد و مایع معلق در هوا استفاده می‌شود.

فیلترهای گازی۸: فیلترهایی هستند که در محیط های گازی استفاده می‌شوند و جذب‌کننده گازها و بخارها هستند.

۱- Respiratory Protective Device

۲- Full Face Mask

۳- Half Mask

۴- Quarter Mask

۵- Filtering Half Mask

۶- Filter

۷- Particle Filter

۸- Gas Filter

فیلترهای ترکیبی۹: فیلترهایی که جذب‌کننده گازها، بخارها و ذرات پراکنده جامد و مایع مشخصی هستند.

آئرسل۱۰ جامد: عبارتند ازذرات جامد معلق در هوا

آئرسل مایع: عبارتند ازقطرات مایع معلق در هوا

آئرسل محلول های آبی: مواد جامد معلق در آب به صورت محلول است چنان که فقط جزء خطرناک این نوع آئرسل مواد جامد هستند.

مقررات عمومی
وسایل محافظ دستگاه تنفسی باید به گونه ای روی صورت قرار گیرند که هیچ گونه درز و منفذی نداشته باشند.

مواد تشکیل دهنده

مواد به کار رفته در ماسک باید هنگام شستشو و ضدعفونی در برابر ماده توصیه شده از طرف کارخانه سازنده آن استحکام لازم را داشته باشند.

موادی از ماسک که با پوست استفاده‌کننده در تماس هستند، نباید باعث ایجاد سوزش و تحریک پوست شوند و یا اثر زیان‌آور دیگری برای سلامتی در پی داشته باشند.

۹- Combined Filter

۱۰- Aerosols

در نیم فیلتر ماسک ها هر نوع ماده ای که از لایه‌های فیلتر در هنگام تنفس جدا می‌شود، نباید برای مصرف‌کننده از ماسک مضر باشد و یا ایجاد مزاحمت کند.

مواد به کار رفته در ماسک نباید برای استفاده‌کننده از ماسک ایجاد خطر کند و یا قابلیت احتراق طبیعی بالایی داشته باشند.

اجزای تفکیک‌پذیر
همه اتصالات تفکیک‌پذیر در صورت امکان باید به سهولت با دست وصل و محکم شوند.

تمام قطعات درزگیر هنگام نگهداری باید به گونه‌ای استقرار یابند که از هم جدا باشند و به یکدیگر فشاری وارد نیاورند.

عدسی چشمی و صفحه دید
صفحات و طلق های ضد بخار طراحی شده که به عنوان صفحه دید(عدسی چشمی ماسک) به کار می‌روند، باید به گونه‌ای مطمئن و مقاوم در برابر نشت گاز روی بدنه ماسک نصب شده باشند.

صفحات دید نباید باعث ایجاد اختلال در دید شوند و بررسی این امر در آزمایش های عملی انجام می‌گیرد.

دریچه‌های دم و بازدم
روی بدنه ماسک باید حداقل یک دریچه بازدم جاسازی شود، به گونه‌ای که هوای بازدم یا هر مقدار هوای اضافی از طریق آن به خارج جریان یابد، ولی وجود یک

دریچه دم بر روی ماسک الزامی نیست.

در صورتی که روی ماسک، دریچه دم تعبیه شده باشد، نباید از فیلتری استفاده شود که روی آن دریچه دم به کار گرفته شده باشد.

امکان قرار گرفتن دریچه بازدم در مسیر تنفسی دم و یا امکان قرار گرفتن دریچه دم در مسیر تنفسی بازدم نباید وجود داشته باشد و دریچه‌های دم و بازدم باید در تمامی جهات به درستی عمل کنند.

دریچه‌های بازدم باید در برابر آلودگی و آسیب های مکانیکی محافظت شوند.

 انواع نیم فیلتر ماسک

مدل FFP1 برای محافظت در برابر آئرسلی از ذرات جامد
مدل FFP2 برای محافظت در برابر آئرسلی از ذرات جامد و آئرسل محلول های آبی
مدل FFP3 برای محافظت در برابر آئرسلی از ذرات جامد و آئرسل مایع با کیفیت جذب بالا

مقررات عمومی فیلترها
اتصال بین فیلتر و بدنه ماسک باید به گونه‌ای محکم بدون منفذ باشد. این اتصال به صورتی دایمی یا به روش مخصوص و یا از طریق اتصال پیچشی فیلتر با بدنه ماسک قابل دستیابی است. فیلتر باید به سادگی و بدون استفاده از ابزارهای خاص قابل

تعویض بوده و به گونه‌ای طراحی شود که جایگزینی آن به روشی دیگر امکان‌پذیر نباشد.

حداکثر وزن فیلتر همراه با نیم ماسک نباید از ۳۰۰ گرم بیشتر شود.

حداکثر وزن فیلتر همراه با ماسک نباید از ۵۰۰ گرم بیشتر شود.

فیلترهای ذره ای
طبقه بندی:

P1 جذب کننده ذرات جامد
P2 جذب کننده ذرات جامد و مایع
P3 جذب کننده ذرات جامد و مایع با کارایی بالا

مواد: فیلتر باید از مواد مناسبی ساخته شود، به گونه‌ای که هنگام استفاده در محیط های مختلف در برابر دما، رطوبت و مواد فاسدکننده مقاوم و مستحکم باشد. لایه‌های میانی فیلتر باید در برابر مواد خورنده مقاوم باشند. همچنین مواد به کار رفته در فیلتر به هنگام عبور هوا نباید آسیبی برای استفاده‌کننده از ماسک ایجاد کند.

انواع فیلترهای گازی و ترکیبی
نوع A : برای استفاده در برابر گازهای آلی و بخارهای با نقطه جوش بالاتر از ۶۵ درجه سیلیسیوس که توسط کارخانه سازنده مشخص شده است.

نوع B : برای استفاده در برابر منواکسیدکربن و گازهای آلی و بخارهایی که توسط کارخانه سازنده مشخص شده است.

نوع E : برای استفاده در برابر دی‌اکسید سولفور و دیگر گازهای اسیدی و بخارهایی که توسط کارخانه سازنده مشخص شده است.

نوع K : برای استفاده در برابر آمونیاک و مشتقات که توسط کارخانه سازنده مشخص شده است.

فیلترهای ویژه
فیلترهای ویژه باید همیشه ویژگی فیلتر نوع P3 را نیز داشته باشند.

نوع No – P3 قابل استفاده در برابر اکسیدهای نیتروژن مثل Nox, No2, No
نوع Hg – P3 قابل استفاده در برابر جیوه

نشانه‌ گذاری ماسک ها
ماده ۱۲۴- تمام ماسک ها با مدل مشابه باید با نشانه و علامت مشخصی نشانه‌گذاری (علامتگذاری) شوند. قطعات و اجزای ماسک که تأثیر قابل توجهی در ایمنی دارند، باید به گونه‌ای که مشخص باشد، نشانه‌گذاری شوند.

نظر به اینکه تاریخ‌گذاری، نمایش قابل اطمینانی برای مصرف‌کننده است، سال تولید، به علاوه زمان مجاز به منظور استفاده یا تاریخ انقضا روی ماسک ها باید نشانه‌گذاری شود.

برای قسمت هایی که نمی‌توان اطلاعات مناسبی را روی آنها حک کرد، در دستورالعمل استفاده از ماسک کارخانه سازنده باید توضیح داده شود.

نشانه‌گذاری باید به وضوح قابل رؤیت بوده و تا حد امکان پایدار باشد. (نشانه‌گذاری ها به مرور زمان بر اثر استفاده از ماسک پاک نشوند).

بر روی نیم فیلتر ماسک ها ، نوع و کلاس فیلترها باید با یکی از سه نشانه FFP2 ,FFP1، FFP3 نشانه‌گذاری شود.

بر روی نیم فیلتر ماسک ها مطابق با توانایی و کاربرد جذب آنها حرف( S ) به عنوان جذب‌کننده ذرات جامد یا حرف( SL ) به عنوان جذب‌کننده ذرات جامد و مایع باید نشانه‌گذاری شود.

تبصره: این حروف باید همراه با کلاس ماسک مشخص شوند (کلاس ۱, ۲ یا ۳).

نشانه‌گذاری روی فیلترها
همه فیلترها چه فیلترهای گازی و چه از نوع فیلترهای ترکیبی یا فیلترهای ذره‌ای باید نشانه‌گذاری شوند.

روی فیلترهای گازی و ترکیبی، نوع، کلاس و کد رنگی فیلترها باید مشخص شود (جدول ۱).

بدنه فیلتر باید با کد یا کدهای رنگی یا با نواری رنگی دور تا دور فیلتر نشانه‌گذاری شود.

تبصره: رنگ نقره‌ای یا فلزی روشن به عنوان یک رنگ خنثی در نظر گرفته می‌شود.

فیلتر نوع NO – P3 باید با جمله ذیل نشانه‌گذاری شود.

” تنها برای استفاده در برابر NO- P3 ”

فیلتر نوع Hg – P3 باید با جمله زیر نشانه گذاری شود.

” حداکثر زمان استفاده ۵۰ ساعت ”

جدول ۱- کد رنگی فیلترها

دستورالعمل و راهنمای آموزشیماده ۱۳۵-راهنماهای آموزشی استفاده از ماسک باید همراه با ماسک و در کوچکترین بسته‌بندی ها قرار گیرد. ماده ۱۳۶-راهنماهای آموزشی باید کلیه اطلاعات لازم را به منظور استفاده در کار و شرایط استفاده از ماسک به قرار ذیل شامل شوند:

کاربردها و محدودیت ها
کنترل های قبل از استفاده
چگونگی روش قرارگیری بر روی صورت
طرز استفاده
نحوه نگهداری
طریقه انبار کردن
ماده ۱۳۷-راهنمایی های آموزشی باید بدون ابهام باشند و ساده بیان شوند و در صورت سودمند بودن، تصویری از قسمتهای مختلف آنها نشان داده شود، عددگذاری شوند و یا برچسبی بر روی آنها زده شود. ماده ۱۳۸-به هنگام مواجه شدن با مشکلات احتمالی، باید نکات لازم بیان شود. مثلاً

کیپ کردن ماسک (بررسی قبل از استفاده)
به استفاده‌کننده از ماسک باید هشدارهای لازم داده شود که در صورت وجود موهای صورت (ریش) و قرار گرفتن موها در بین ماسک و صورت خطر نشتی وجود دارد.
خطرات ناشی از هوای اشباع شده از اکسیژن یا کمبود اکسیژن؛
کیفیت هوا در هنگام استفاده از ماسک؛
طرز استفاده از ماسک در محیط های قابل انفجار.
ماده ۱۳۹-راهنمایی های آموزشی فیلترها باید شامل اطلاعات لازم برای آموزش و شرایط استفاده اشخاص طبق موارد زیر باشد:

کاربردها و محدودیت ها؛
تعیین نوع و مشخصات فیلتر؛
کنترل های قبل از استفاده؛
طریقه نصب بر روی ماسک؛
طرز استفاده؛
نحوه نگهداری و ذخیره‌سازی؛
طریقه حمل؛
چگونگی برخورد با مشکلات احتمالی.
کد رنگی کلاس نوع
قهوه ای ۱,۲, or 3 A
خاکستری ۱,۲, or 3 B
زرد ۱,۲, or 3 E
سبز ۱,۲, or 3 K
سفید ۱,۲, or 3 P
یا ترکیبی از آنها
آبی – سفید NO – P3
قرمز – سفید Hg – P3

دستورالعمل و راهنمای آموزشی
راهنماهای آموزشی استفاده از ماسک باید همراه با ماسک و در کوچکترین بسته‌بندی ها قرار گیرد.

راهنماهای آموزشی باید کلیه اطلاعات لازم را به منظور استفاده در کار و شرایط استفاده از ماسک به قرار ذیل شامل شوند:

کاربردها و محدودیت ها
کنترل های قبل از استفاده
چگونگی روش قرارگیری بر روی صورت
طرز استفاده
نحوه نگهداری
طریقه انبار کردن

راهنمایی های آموزشی باید بدون ابهام باشند و ساده بیان شوند و در صورت سودمند بودن، تصویری از قسمتهای مختلف آنها نشان داده شود، عددگذاری شوند و یا برچسبی بر روی آنها زده شود.

به هنگام مواجه شدن با مشکلات احتمالی، باید نکات لازم بیان شود. مثلاً

کیپ کردن ماسک (بررسی قبل از استفاده)
به استفاده‌کننده از ماسک باید هشدارهای لازم داده شود که در صورت وجود موهای صورت (ریش) و قرار گرفتن موها در بین ماسک و صورت خطر نشتی وجود دارد.
خطرات ناشی از هوای اشباع شده از اکسیژن یا کمبود اکسیژن؛
کیفیت هوا در هنگام استفاده از ماسک؛
طرز استفاده از ماسک در محیط های قابل انفجار.

راهنمایی های آموزشی فیلترها باید شامل اطلاعات لازم برای آموزش و شرایط استفاده اشخاص طبق موارد زیر باشد:

کاربردها و محدودیت ها؛
تعیین نوع و مشخصات فیلتر؛
کنترل های قبل از استفاده؛
طریقه نصب بر روی ماسک؛
طرز استفاده؛
نحوه نگهداری و ذخیره‌سازی؛
طریقه حمل؛
چگونگی برخورد با مشکلات احتمالی.

ایمنی كارگاه های ساختمانی، نقاط قوت، چالش های موجود و ضرورت ها

ایمنی كارگاه های ساختمانی، نقاط قوت، چالش های موجود و ضرورت ها

مقدمه

ایمنی در ساختمان سازی به دلیل کثرت حوادث و مرگ و میر زیاد این صنعت، از جمله مباحث بسیار مهم می باشد. صنعت ساختمان به دلیل ماهیت خشن و سخت و فعالیت های پر خطر مانند گودبرداری و حفاری، پی سازی، تخریب، کار در ارتفاع و … جزو صنایع حادثه خیز می باشد. عدم رعایت قواعد ایمنی در مراحل مختلف ایجاد یک واحد ساختمانی باعث شده که این شغل جزو سخت ترین و پرحادثه‎ترین مشاغلی باشد که تا کنون جان کارگران زیادی را گرفته و افراد زیادی را دچار صدمات جبران ناپذیر کرده است. این در حالی است که با به کار بردن تدابیر ایمنی و رعایت مقررات لازم به راحتی می توان ایمنی افراد را در این شغل تامین کرد. صنعت ساختمان بیشترین آمار صدمات و مرگ و میر ناشی از کار را داراست. به طوریکه بخش ساختمان به تنهایی ۳۰ درصد از حوادث ناشی از کار را به خود اختصاص داده است. از کل حوادث ساختمان ۲۱ درصد به فوت، ۱۹ درصد به جراحت، ۴۰ درصد به شکستگی و ۲۰ درصد نیز به جراحات جزیی منجر می شود. در حالی که تعداد کارگران ساختمانی بین ۱.۲ تا ۳ میلیون نفر اعلام می شود.

به گواه بررسی ها و آماری که در زمینه حوادث ناشی از کار در کارگاه های ساختمانی بیان می شود، نیروی کار شاغل در این بخش در معرض بیشترین خطرات از قبیل نقص عضو، ازکار افتادگی و فوت قرار دارند. نتیجه این آمارها این است که در سال ۱۳۸۶، قریب ۶۳۰ کارگر و در سال ۱۳۸۷ نزدیک به ۱۸۵ نفر در بخش ساختمانی بر اثر حوادث ناشی از کار، دچار فوت و یا از کار افتادگی شده‌ اند. مطالعه ای که در کشور کویت بر روی مرگ ومیر و صدمات در صنعت ساختمان انجام شد نیز تایید کرد که صنعت ساختمان در سال های ۱۹۹۴، ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ با داشتن به ترتیب ۴۸%، ۳۸% و ۳۴% از صدمات ناتوان کننده و ۶۲%، ۳۸% و ۴۲% از مرگ و میرها، خطرناک ترین صنعت است.

با توجه به اهمیت موضوع و خلا تحقیقاتی در این زمینه، در این مقاله سعی داریم فرایند ساختمان سازی، چالش ها و ضرورت های مربوط به ایمنی ساختمان را بررسی کنیم.

مواد و روش ها

برای انجام این تحقیق، پس از جستجو و مطالعه منابع موجود کتابخانه ای و مقالات چاپ شده در این زمینه، بایدها و نبایدها و ملزومات ایمنی در صنعت ساختمان را مشخص شده و با مرورتحقیقات انجام شده پس از جستجو پیرامون هر کدام از الزامات، وضعیت موجود در ایران و جهان را بیان کرده و در نهایت با مشخص شدن چالش بین وضعیت موجود و ایده آل ضرورت های این موضوع را تبیین کردیم.

یافته ها

نتایج مطالعه حاضر نشان داد که علی رغم خطر زیاد و حوادث فراوان در صنعت ساختمان، وضعیت موجود با وضعیت مطلوب فاصله زیادی داشته و ضروری است توجه هر چه بیشتر همراه با حمایت قانونی در این زمینه اعمال شود تا شاهد ارتقای سطح ایمنی ساختمان در عمل و کاهش حوادث ساختمانی یا حداقل کاهش مرگ و میر کارگران ساختمانی باشیم.

علل حوادث ساختمانی عبارتند از:

ریسک کارگران ساختمانی در مراحل مختلف اجراء، پایین بودن سطح سواد، مقطعی بودن فعالیت های ساختمانی و عدم امکان نظارت کافی و موثر بر رعایت مقررات ایمنی در کارگاه ها توسط بازرسان کار را می توان از مهمترین مشکلات بالا بودن حوادث در کار ساختمانی دانست.

شایع ترین حوادث ساختمانی عبارتند از:

سقوط از ارتفاع، سقوط اجسام، ریزش آوار و دیواره گودبرداری، سقوط بالابر و برق گرفتگی شایعترین مواردی است که کارگران ساختمانی با آن مواجه اند. بررسی ها نشان داده است که حدود ۸۰ درصد از حوادث به وقوع پیوسته در کارگاه های ساختمانی اعم از آسیب دیدگی و فوت با رعایت مقررات ایمنی ابتدایی و صرف هزینه ناچیز قابل پیشگیری است که می توان در این بخش به نصب حفاظ های موقت درسمت پرتگاه، مهارکردن بالابرهای حمل مصالح، استفاده اجباری از لوازم حفاظت فردی (کلاه، کفش، کمربند ایمنی) و رعایت فواصل ایمنی کار در مجاورت خطوط برق فشار قوی اشاره کرد.

ماده یک قانون بیمه تامین اجتماعی برای کارگران ساختمانی:

كارگران شاغل در كارهای ساختمانی اعم از ایجاد یا توسعه ساختمان، تجدید بنا، تعمیرات اساسی و یا تخریب مربوط به ساختمان و به ترتیب مندرج در این قانون با نام نویسی و اخذ كد ملی نزد سازمان تامین اجتماعی بیمه می‌شوند. تبصره ـ كارگران شاغل در كارهای ساختمانی تا زمان تحت پوشش قرار گرفتن به موجب این قانون، كماكان از حیث خدمات مشمول قانون بیمه اجباری كارگران ساختمانی مصوب ۱۳۵۲ و اصلاحات بعدی آن هستند و در صورت احراز شرایط از مزایای قانون یادشده برخوردار خواهند شد.

ایمنی كارگاه های ساختمانی

ایمنی ساختمان باید از ابتدای طراحی نقشه ساختمان و انتخاب زمین مناسب برای ساخت آن شروع شده و در ادامه در مراحل گودبرداری، پی سازی، جوشکاری، همچنین در تجهیزات و ماشین آلات مورد استفاده و سایر عملیات ساختمانی پیگیری شود. مدیریت ایمنی و بهداشت، از روز اول شروع میشود و پایان نمی یابد. در ادامه به موارد ایمنی که در هر مرحله باید مد نظر باشد اشاره شده است.

۱- طراحی

برای طراحی مكان ساختمان این نکات لازم است: زمین استحكام كافی داشته باشد و در مسیر سیل نباشد، حتی المقدور به بناها و تاسیسات خطرناك نزدیك نباشد. نقشه مناسب تهیه شده و پایه ها، ستون ها، سقف با استحكام كافی طراحی شوند؛ مسایل ایمنی در خصوص الكتریسیته، نصب آنتن های برق گیر و تهویه طراحی شود. بعد از ساخت، پایش و نگهداری سیستم های طراحی شده به طرز صحیح انجام و تعمیر و نگهداری آن دارای مسوول خاص باشد.در طراحی پایه ها، سقف وكف ها رعایت نكات زیر لازم است: تحمل فشار ناشی از حداكثر بارها و اشیای ثابت و متحرك، تحمل فشار ناشی از ریزش برف، باران، یخبندان، باد و طوفان، تحمل فشار ناشی از بارهای معلق، ساختمان مورد نظر باید با شرایط اقلیمی هر محل مطابقت داشته باشد. ارتفاع كف محل كار واتاق ها از سقف نباید كمتر از ۳ متر باشد.ساختمان مورد نظر از راه آهن و ارتعاشات ناشی از آن دور باشد.

۲- گودبرداری(حفاری-شمع گذاری)

گود‌برداری غیراصولی در زمین مجاور یک مدرسه در شمال غرب تهران باعث گرفتار شدن ۶ کارگر زیر آوار و مرگ ۲ نفر از آنها شد. ساختمان سه طبقه به دلیل شمع بندى نامناسب و رعایت نکردن اصول ایمنى از سوى سازندگان ساختمان مجاور در حال ساخت فرو ریخت. رعایت نکردن نکات ایمنی در حفاری و ریزش کانال در شهرستان شبستر آذربایجان شرقی سه کشته برجای گذاشت. ریزش کوه در اقدسیه بر اثر گودبرداری غیرمجاز. اینها تنها گوشه ای از حوادث ناشی از گودبرداری غیراصولی در کشور ما می باشد.

حوادث ناشی از گود برداری به این علل اتفاق می افتند:

گودبرداری بدون چوب بست یاعدم كفایت آن، عدم اطلاع كافی از نحوه چوب بست، بی اطلاعی از مقاومت زمین، عدم مقاوت چوب بست در مقابل بار زیاد، استفاده از چوب های پوسیده یا کم مقاومت، عدم توجه به چوب بست بعد از باران های سنگین و خرابی های ناشی از آب، شکستگی، بریدن دیوارهای گود به وسیله ماشین های مخصوص حفاری بدون تنظیم آنها، بی دقتی کارگران به ویژه رانندگان وسایل گودبرداری و جرثقیل هنگام حفاری.

نكات ایمنی به هنگام گودبرداری برای پایداری ساختمان های مجاور:

وضعیت ساختمان مجاور، قدمت و فرسودگی بنای ساختمان، اختلاف سطح ساختمان مجاورنسبت به كف محل فونداسیون، نفوذ آب تحت الارضی.

ابعاد گود: هر چقدر عمق گود برداری زیادتر شود بدیهی است امكان فرو نشستن دیواره گود و یا ریزش آن زیادتر شده به همان نسبت باید تخته های جانبی و تیرهای حائل و تیرچه ها ضخیم تر و دارای مقاومت بیشتری باشد. هر اندازه عرض گود یا كانال زیاد گردد بایستی تعداد تیرچه هایی كه بین دیوارهای گود قرارداده می شود افزایش یابد.

جنس خاک:
مقاومت زمین بر حسب مواد متشکله آن متفاوت است. بعضی قسمت ها ممکن است قشرهای سست عمودی یا مایل داشته باشد که قابل رویت نباشد در این حالت لرزش ماشین های حفاری مجاور محل گودبرداری یا عبور ماشین ها و قطار یا انفجار موجب جدایی قسمت سخت و ریزش گود می گردد.

۳- پی سازی

قبل از اقدام به پی سازی ساختمان باید اطمینان حاصل گردد که در طرح و محاسبات نکات زیر رعایت شده باشد: نشست زمین بر اثر تغییر سطح ایستایی، نشست زمین ناشی از حرکت و لغزش کلی در زمین های ناپایدار، نشست ناشی از ناپایداری زمین بر اثر گودبرداری خاک های مجاور و حفر چاه، نشست ناشی از ارتعاشات احتمالی که از تاسیسات خود ساختمان یا ابنیه مجاور آن ممکن است ایجاد شود. برای حصول اطمینان از مقاومت زمین باید در مرحله ابتدایی گمانه زنی انجام گردد.

۴- اسکلت سازی

در این مرحله که عملیات جوشکاری و سایر عملیات های ساختمانی در ارتفاع انجام می شوند موارد زیر حایز اهمیت می باشد:

جوشکاری:
همیشه در اخبار و روزنامه ها در مورد حوادث ساختمانی می شنویم یا می خوانیم. کارگر ۴۷ ساله‌ای که در حال جوشکاری اسکلت فلزی یک ساختمان در دست احداث بود در اثر بی احتیاطی و سهل انگاری از ارتفاع ۱۵ متری به پایین سقوط کرد. این کارگر جوشکار بدون رعایت نکات ایمنی در ارتفاع حدود ۱۵ متری از سطح زمین مشغول جوشکاری و اسکلت بندی تیرآهن‌های ساختمان در حال احداث بود که ناگهان تعادل خود را از دست داده و به پایین سقوط کرد.

بی احتیاطی یكی از كارگران در ساختمان و وجود یك كپسول اكسیژن و یك كپسول گاز مایع، عامل اصلی انفجار بوده است .در این انفجار یك كارگر جان خود را از دست داده و ۱۲ كارگر دیگر نیز مجروح شدند. ‌به دلیل سهل انگاری كارگر فنی ساختمان و تماس دستان روغنی او با محل نشت گاز اكسیژن از کپسول ۱۱کیلویی که پر بوده انفجار به وقوع پیوست.

هنگام جوشکاری باید به این نکات توجه شود: دور نگه داشتن كپسول استیلن و بشكه كاربید از محل تولید جرقه و شعله، اطمینان از سالم بودن فشارسنج مولد استیلن، عمودی قرار دادن مولد استیلن، جدا كردن مولدهای پر و خالی از یكدیگر، جنس لوله های گاز استیلن از مس یا برنج نباشند. استفاده از حفاظ مخصوص برای پیشگیری از ریزش گدازه های حاصل از جوشکاری در زیر محل مورد نظر. عدم کاربرد اجسام روغنی در نزدیکی کپسول یا استفاده نکردن از کپسول با دست آغشته به روغن.

کار در ارتفاع:
براساس این مطالعه سقوط از ارتفاع، علت عمده حوادث صنعت ساختمان است. همچنین سیستم ثبت و گزارش دهی، وسعت مشکل ایمنی ساختمان را پنهان کرده اند. بیشتر افراد در سطوح مدیریتی از هزینه های مرتبط با حوادث و اثربخشی برنامه های ایمنی در کاهش هزینه های پرشده بی اطلاعند. کار در ارتفاع از رایج ترین فعالیت های کارگران ساختمانی است و یكی از انواع حوادث شغلی در صنایع ساختمانی كه از شدت پیامد بالایی برخوردار است سقوط افراد از ارتفاع است. سقوط، دومین نوع از حوادثی است که موجب مرگ می گردد. براساس آمار منتشره توسطBLS ، در سال ۱۹۹۴حدود ۱۰٫۴% مرگ های ناشی از كار در صنایع غیردولتی در اثر سقوط بوده است. بر همین اساس صنایع ساختمانی یكی از خطرناك ترین محیط های كاری محسوب می گردند. زیرا در همان سال۳۲٫۱% از كل حوادث سقوط منجر به مرگ در آن بخش رخ داده است. داده های منتشره توسط NIOSH نشان می دهند كه ازسال۱۹۸۰ تا ۱۹۸۹ بالاترین نرخ متوسط سالیانه مرگ های ناشی ازسقوط با ۶٫۵۶ مورد به ازای هر۱۰۰۰۰۰ به صنایع ساختمانی تعلق داشته است. همچنین تقریبا ۲۸٫۵% از كل حوادث سقوط منجر به مرگ درصنایع ساختمانی در اثر سقوط از سقف و نردبان ها و سكوها می باشد.

به دنبال سقوط یک کارگر ساختمانی، صاحب کار و پیمانکار نصب لوله گاز روانه زندان شدند. فوت یک نفر در پی سقوط از ارتفاع در حین تردد از راه پله آجری طبقه اول به دوم بوده که به دلیل نداشتن تعادل از قسمت باز پرتگاه راه پله، به رمپ راه پله پایین تر سقوط کرده و درنتیجه به دلیل جراحات وارده و مصدومیت شدید سر فوت می‌کند. مهاربندی نادرست باعث ریختن داربست فلزی یک ساختمان پنج طبقه در اصفهان شد.

داربست:
داربست ها ساختارهای موقتی از آهن، چوب و الوار هستند كه باید وزن كارگران، وسایل آنها و مصالح مورد استفاده را تحمل كنند. مهمترین خطرات مربوط به داربست ها عبارتند از: سقوط از ارتفاع، برخورد سر با اشیا، خطر برق گرفتگی، ریزش داربست.

نكات ایمنی: استفاده از افراد ماهر برای این كار، اطمینان كافی از محل اتصال كابل به داربست، جلوگیری از تجمع بار و وسایل بی مورد بر روی داربست، بازدید كردن ترمز ایمنی داربست قبل از شروع كار، نصب حفاظ و نرده ها در ارتفاع معین.

نردبان ها:
حداكثر ارتفاع عمودی نردبان ۹ متراست. انتهای نردبان از سطح كار باید ۱ متر بالاتر باشد. زاویه مناسب برای نردبان ۷۵ درجه می باشد. زاویه افقی از پایه نردبان تا ساختمان باید یك چهارم طول نردبان باشد. نردبان دوطرفه مناسب ترین وسیله جهت کار می باشد. امن ترین نوع آن باید دارای پله های مسطح و مجهز به سکو و نرده مخصوص دستگیره باشد. چنانچه نردبان در محلی که احتمال لغزش دارد، قرار داده شود باید به وسیله کفشک از لغزش پایه ها جلوگیری کرد.

پلكان ها:
كلیه پلكان ها و پاگردها باید توانایی تحمل بارهای عادی را داشته باشند. اختلاف سطح دو پاگرد نباید از ۳٫۷۰ متر تجاوز كند، ابعاد چشمه های پله نباید از ۲۵ میلی متر تجاوز كند. طول پلكان ها نباید در هیچ مورد از۹۰ سانتی متر كمتر باشد. عرض هر پله نباید از ۳۳ سانتیمتر كمتر باشد و ارتفاع پله باید بین ۱۴تا۳۰ سانتیمتر باشد. پله هایی كه طول آنها بیش از ۲٫۲۵ متر باشد باید علاوه بر نرده های كناری مجهز به یك نرده وسطی نیز باشند.

نرده:
نرده های حفاظتی باید در فواصل ۲ متری دارای پایه و كلاف های قائم و افقی باشند. ارتفاع نرده پله ها نباید كمتر از ۷۵ سانتیمتر باشد. ارتفاع نرده ها برای جلوگیری از سقوط باید ۱۰۰ سانتیمتر باشد. دریچه مدخل هایی که در کف کارگاه باز می شوند باید توسط دریچه های بدون لولا بسته شود. ولی برای حفاظت دریچه ها و مدخل هایی که در کف کارگاه باز می شوند می توان از دریچه های لولادار، نرده های مشبک و نرده قائم استفاده کرد.

۵- تخریب

تخریب یك ساختمان اغلب مشكل تر ازساختن آن است. در طراحی تخریب، نكات زیر باید در نظر گرفته شود:

تماس با شهرداری و پلیس محل و دریافت اجازه كتبی، حجم، ترتیب و نوع كار، نوع داربست و بالابر و ماشین آلات لازم، تاثیر و حفاظت از ساختمان های مجاور و پهلو، اطلاعات راجع به قرار گرفتن شبكه های برق و آب در زیر زمین، وضعیت نفوذ فاضلاب های ساختمان های مجاور نسبت به ساختمان مورد تخریب. پیمانکار و مسوول تخریب باید اطلاعات کافی در این زمینه داشته و به موقعیت ساختمان و مقاومت مصالح ساختمانی به خوبی آشنا باشد. به وسیله تابلو و علایم مانع ورود اشخاص متفرقه به حریم ساختمان شود. باید تجهیزات حفاظتی مناسب از قبیل تجهیزات فردی و داربست را فراهم کرده و مراقب باشد که کارگران از آنها استفاده کنند.

حفاظت فردی:

کارگران موظفند از تجهیزات ایمنی از قبیل کلاه حفاظتی، چکمه، لباس، دستکش، کمربند به نحو احسن استفاده کنند و به دقت دستورات مسئول ایمنی را انجام دهند. سن کارگران نباید از ۱۸ سال کمتر بوده و از نظر بدنی باید دارای توان کافی باشد.

۶- وسایل، تجهیزات و ماشین آلات ساختمانی

دستگاه ها و وسایل موتوری بالابر (از قبیل انواع جرثقیل، پمپ های بتنی ثابت و متحرک، لیفتراک و آسانسور موقت). ماشین آلات خاکبرداری و گودبرداری (بیل های مکانیکی، لودرها، بولدوزرها و از این قبیل) و وسایل نقلیه موتوری ویژه حمل و نقل مصالح ساختمانی (وانت ها، کامیون ها و تراک میکسرها و از این قبیل). وسایل و ماشین آلات الکتریکی و مکانیکی که در عملیات مختلف ساختمانی مورد استفاده قرار می گیرند از قبیل: دستگاه های نجاری، بتن سازی، جوشکاری، تهیه هوای فشرده، انواع پمپ ها، تهویه کننده ها، الکتروموتورها، مولدهای برق سیار، لرزاننده ها، دج برها، وسایل و ابزارهای دستی قابل حمل از قبیل مته، فرز، ساب و غیره. در صورت استقرار وسایل، تجهیزات و ماشین آلات ساختمانی در معابر عمومی، این وسایل نبایستی در فاصله کمتر از ۱۵ متر از تقاطع، قرار گیرد و همچنین نبایستی مانع از دیده شدن علایم راهنمایی و رانندگی شده و یا باعث محدودیتی در انجام وظایف سازمان آتش نشانی و سایر واحدهای خدماتی شود. وسایل، تجهیزات و ماشین آلات ساختمانی باید در موارد ذیل توسط اشخاص ذیصلاح بازدید و کنترل گردیده و سپس مورد بهره برداری قرار گیرند: قبل از استفاده برای اولین بار، پس از هرگونه جابجایی یا تغییرات و تعمیرات اساسی، در فواصل زمانی معین و مناسب، طبق دستورالعمل سازنده دستگاه.

بحث و نتیجه گیری:

نتایج مطالعه حاضر نشان داد که علیرغم خطر زیاد و حوادث فراوان در صنعت ساختمان، وضعیت موجود در این صنعت با وضعیت مطلوب فاصله زیادی داشته و ضروری است توجه هر چه بیشتر همراه با حمایت قانونی در این زمینه اعمال شود تا شاهد ارتقای سطح ایمنی ساختمان در عمل و کاهش حوادث ساختمانی یا حداقل کاهش مرگ و میر کارگران ساختمانی باشیم.

بررسی حوادث نشان می دهد که ۴۸ درصد کل حوادث ساختمانی در اثر عدم نظارت کارفرما و تهیه و تجهیزات ایمنی کار، ۲۲ درصد آن براثر بی احتیاطی کارگران، ۱۴ درصد به علت عدم آموزش کارگر به انجام کار محول شده و ۶ درصد نیز سایر عوامل بوده است. همچنین از مجموع حوادث اتفاق افتاده در بخش ساختمان ۲۱ درصد منجر به فوت، ۱۹ درصد جراحت، ۴۰ درصد شکستی و ۲۰ درصد نیز جراحات جزیی است. بیشترین حادثه دیدگان ساختمانی نیز کارگران بی سواد و یا کم سوادی هستند که در مشاغل سخت ساختمانی اشتغال دارند و آموزش های لازم برای انجام کار را ندیده اند.

نقاط قوت:

در خصوص ایمنی ساختمان، قوانین متعددی وجود دارد از جمله:

آیین نامه های ایمنی ساختمان که توسط وزارت کار و امور اجتماعی تدوین شده اند.
مبحث ۱۲ ایمنی و حفاظت کار در حین اجرا که توسط دفتر تدوین و ترویج مقررات ملی ساختمان ارائه شده است.
قانون بیمه کارگران ساختمانی که توسط سازمان تامین اجتماعی تصویب شده است.

همچنین موارد زیر جزء نکات مثبتی است که در زمینه ساختمان سازی وجود دارد:

نیاز به گرفتن مجوز ساخت توسط کارفرما یا پیمانکار
تجهیزات حفاظت فردی موجود برای کار ساختمانی و کار در ارتفاع

پارچه تنظیف چیست ؟

از زمان های بسیار دور انسان به دنبال روش های متعددی برای پوشاندن بدنش خود بوده و هست، تا این حد که در ایام باستان از برگ درختان و یا پوست حیوانات برای دست یافتن به این مورد استفاده می کردند و کم کم با کشف گیاهان و جانوارانی همانند پنبه، کرم ابریشم و به دنبال آن اختراع نخ و سپس ایجاد پارچه مشکل پوشش حل شد ولی بر اثر تنوعی بسیاری که با خود به همراه داشت مشکل دیگری را با خود به همراه آورد و آن هم این که : چی بپوشم؟؟؟!!!

پارچه ای که برای پوشش و تمیز کاری منزل استفاده می شود از لحاظ جنس و کیفیت پارچه متفاوت می باشد و پارچه تنظیف از جمله پارچه ای می باشد که برای تمیز کاری منزل بوده و چون نوع مصرف آن مشخص می باشد در نتیجه نمی توان انتظار داشت با زیبایی و تنوع خاصی تولید گردد.

در پارچه های مصنوعی استفاده از مواد ارگانیک مخلوط با مواد شیمیایی و یا محصولات غیر ارگانیک بسیار مرسوم می باشد و از جمله ویژگی هایی که می توان برای آن ها عنوان کرد سبکی ، شرافت بسیار، جاذب رطوبت و مهم تر از همه سریع خشک شدن آن می باشد و روزانه در بازار انواع متنوع و زیبایی و در عین حال مشابه پارچه های طبیعی دیده می شود که علاوه بر استحکام بالا دارای ضخامت هم بالایی می باشد.

درساخت انواع پارچه مانند پارچه تنظیف از مواد خام به صورت طبیعی و مصنوعی و یا ترکیبی از هردو استفاده می شود. در پارچه های طبیعی، بشر از منایع طبیعی استفاده نمود و از پوست حیوانات و کرم ابریشم و دانه های گیاهان برای خود پوششی تهیهی نمود و از آن جایی که این نوع پارچه ها امکان تنفس بهتر برای پوست بدن بوجود می آورد نتیجه آن نرمی پوست و عدم حساسیت به پوست را به همراه دارد و می توان گفت برای تمامی افراد مناسب می باشد و از جمله مهترین ویژگی های آن می توان ه عدم تغییر رنگ و دربرابر اشعه ماوراء البنفش اشاره نمود.

 

سرپنجه کامپوزیت

سرپنجه کامپوزیت

تعریف کامپوزیت:
کامپوزیت به موادی گفته می شود که حداقل از دو نوع متفاوت تشکیل شده است اجزای کامپوزیت از لحاظ شکل و ترکیبات شیمیایی و خواص با هم متفاوت است . در بعضی موارد این دو جز ٰرا فاز نیز می نامند.

فاز غیر پیوسته یا تقویت کننده

فاز پیوسته یا ماتریس
دوره هایی که تحولات مهمی صنعتی در طول زندگی بشر رخ داده است شامل موارد زیر می شود

عصر سنگ
عصر مس و برنز
عصر اهن
عصر فولاد
عصر پلیمر و کامپوزیت
عصر نانو
کامپوزیت ها جزٔ مواد جامد صنعتی مصنوعی می باشند که توسط بشر ساخته شده اند که از جمله به پلیمر ها سرامیک ها و کامپوزیت ها می توان اشاره نمود

مواد کامپوزیتی جهت دست یابی به موادی با کیفیت و خواص متفاوت و بالاتر از مواد صنعتی دیگر تولید می گردند و با کمک گرفتن از علم مهندسی مواد مواد جدیدی متناسب با نیاز صنایع تولید و به بازار عرضه می گردند اجزای تشکیل دهنده کامپوزیت ها از احاظ شکل با ساختار و خواص دیگر ترکیبات شیمیایی متفاوت می باشد.

مزایای مواد کامپوزیتی
نسبت به وزن خود دارای استحکام زیاد می باشند

دارای مقاومت بالا در برابر خوردگی و سایش

عایق حرارتی فابل قبول

سرپنجه کامپوزیت:
ایا چکمه های ایمنی کارهای خطرناک باید دارای پنچه کامپوزیتی باشند؟

کفش ایمنی سالیان زیادی دارای استاندارد های لازم جهت هشدار برق را داشته اند حتی قبل از توسعه مواد کامپوزیتی ایمنی. کفش های ایمنی باید برای نگه داشتن بار ۱۸۰۰۰ولت در ۶۰هرتز به مدت ۱دقیقه بدون جریانی جریان یا نشتی در شرایط خشک از ۱٫۰میلی امپر عبور می کند تولید شوند .قانون استاندارد می گوید که هیچ فلزی نمی تواند به تنهایی در ساخت و ساز کفش ایمنی استفاده شود و این بدین معنی است که ساختار سینه کفش ایمنی باید از نوعی ماده غیر فلزی ساخته شود. قبل از بوجود أمدن کفش ایمنی کامپوزیت تمامی کفش های فولادی که از نظر عبور جریان الکتریسیته خطر ناک هستند مورد استفاده قرار می گرفتند.

ویژگی های یک کفش ایمنی استاندارد:بر اساس ا لزامات سیستم مدیریت HSEبزرگترین خطر تهدید کننده پا در محیط های کار صنعتی خطر له شدن پا در اثر سقوط اجسام سنگین در روی پنجه پا و همچنین برخورد اجسام و قطعات تیز و برنده می باشد .جهت حفاظت پا در مقابل این گونه صدمات کفش های ایمنی در نظر گرفته شده است در قسمت جلویی دارای پنجه های محافظ می باشند .

کفش های ایمنی دارا ی سر پنجه کامپوزیت و زیره ساخته شده از جنس TPUدارای مقاومت خمشی زیره ؛ضد لغزش ؛عایق الکتریسیته ساکن ؛مقاوم در برابر سر خوردن؛ضد سایش ؛سبک و قابل انعطافمی باشند.

در محیط های پر خطر استفاده از وسایل ایمنی فردی از جمله کفش ایمنی امری ضروری بحساب میأید .کفش ایمنی کار که مقاوم در برابر اجسام سخت خارجی و نیز دارای تمام شرایط ایمنی باشد ضروری می باشد.

یک کفش ایمنی استاندارد باید دارای سه بخش اصلی زیر باشد
۱-رویه

۲- پنجه

۳-زیره

۱-رویه :
رویه یا قسمت اصلی کفش معمولا از جرم گاواشبالت تولید می گردد .به علت اینکه چرم گاوی دارای ضخامت بالایی می باشد از مقاومت خوبی در برابر انواع اسیب های محیطی و اجسام تیز و برنده و حرارت برخوردار می باشد.
زبانه کفش ایمنی نیز معمولا از چرم گاوی با ضخامت کمتر تولید می شود تا هیچ راهی جهت عبور اجسام خارجی و براده های فلز و مایعات به درون کفش نماند .

۲- پنجه :
در قسمت جلویی کفش یک قطعه از جنس فولاد ویا کامپوزیت منحنی شکل کار گذاشته می شود . که بستگی به جنس کفش پنجه فولادی یا کفش پنجه کامپوزیتی نام دارد.طبق استاندارد های جهانی کفش های ایمنی باید تا میزان ۲۰۰ژول انرژی ناشی از ضربات وارد شده از اجسام خارجی را تحمل نماید . کفش های استاندارد پنجه کامپوزیتی این امکان را دارا می باشند که ضربات ۲۰۰ژول را تحمل کنند .

زیره:
زیره کفش های ایمنی باید مقاومت خوبی در مقابل خطرات ناشی از خوردگی باشند و در مقابل مواد اسیدی و شیمیایی مقاوم باشند .همچنین به منظور جلو گیری از لغزش روی سطوح لغزنده دارای شیار های غیر مسطح طراحی شوند.

کفش ایمنی دارای محافظ کامپوزیتی در پنجه جهت جلوگیری از خطرات برق گرفتگی در محیط های کاری و صنعتی طراحی شده است . کفش های کارکنانی که در محیط هایی که دارای برق فشار قوی مشغول بکار می باشند باید فاقد هر گونه اشیای فلزی و پنجه ویا میخ فلزی باشند . کفش های ایمنی با محافط کامپوزیت عایق در برابر خطرات عبور برق از کفش می باشند. و وزن سبک تری نسبت به دیگر کفش های ایمنی دارامی باشند. و مناسب برای مکان هایی کار در محیط های الکترونی می باشند.

بطور کلی کفش های کامپوزیت یا پلاستیک سخت استانداردعایق جریان برق تا ولتاژ ۳۸۰ولت و عایق أزمایشگاهی تا ۵۰۰۰ولت می باشند.از دیگر کاربرد های کفش های سرپنجه کامپوزیت استفاده کارکنان در صنایع غذایی ؛کنترل و بازرسی های ایمنی می باشد . در فرأیند تولید کفش های سرپنجه کامپوزیت به هیچ وجه از فلز استفاده نشده است و این امر سبب سبک بودن این نوع کفش ها می باشد.

راهنماي استفاده از فيلترهاي هوا

راهنماي استفاده از فيلترهاي هوا

فیلترهای مخصوص گاز یا ذرات متشکل از یک یا دو فیلتر هستند که توسط اعمال فیزیکو شیمیایی قادر به نگهداری ذرات آلاینده هوا برد هستند. محدودیت استفاده از فیلترهای تنفسی که بر روی ماسکهای تمام صورت ( Full face ) نیم صورت ( half- mask )یا ماسکهای دهانی ، نصب شده اند به شرایط محیطی بستگی دارد. اطلاعات زیر جنبه عمومی داشته و با قوانین خاص هر کشور در این زمینه تکمیل شده و قابل کاربرد هستند. تنها افرادیکه کاملاً به محدودیت و طرز استفاده از فیلترها آگاهی دارند مجاز به استفاده از آنها هستند.

فیلترهای مرکب ، ذرات و گازها
فیلترهای مخصوص گاز بر اساس دو استاندارد اروپایی EN 141 و EN 371 بوده و به انواع زیر تقسیم می شوند که نوع هر کدام به رنگ و حروف مشخص شده اند.

جدول تعیین نوع فیلتر مناسب با ماده شیمیایی از روی رنگ آن

نوع فیلتر رنگ مشخص کننده محدوده مورد استفاده
A قهوه ای گازها و بخارات آلی با نقطه جوش بیش از ۰c 65
AX قهوه ای گازها و بخارات آلی با نقطه جوش کمتر از ۰c 65
B خاکستری گازها و بخارات غیر آلی ( معدنی ) مانند : cl2 ، H2s ، Hcl
E زرد گازهای اسیدی از قبیل: سولفور دی اکسید so2 و اسید کلریدریک Hcl
K سبز آمونیاک
co سیاه دی اکسید کربن
Hgp3 قرمز- سفید بخارات جیوه
NOP3 آبی – سفید گازهای نیترو ، گروه NO دار
Reactor – p3 نارنجی-سفید ید رادیواکتیو مانند متیل ید رادیو اکتیو

فیلترهای گازی در دسته های متفاوتی تولید می شوند و جهت انتخاب صحیح به فرد اجازه انتخاب می دهند. این فیلترها بر اساس ظرفیت جذبشان طبقه بندی می شوند. فیلتر گازی ۱ ( کوچک ) فیلتر گاز ۲ ( متوسط ) فیلتر گاز ۳ ( بزرگ ). فیلترهای مخصوص ذرات در مقابل ذرات هوا برد ( ذرات معلق در هوا ) فرد را محافظت می نمایند و بر اساس استانداردهای EN 143 و EN 146 و EN 147 تولید می شوند.اینگونه فیلترها با حرف ( P) و به رنگ سفید بعلاوه اعداد ۱، ۲ و یا ۳ مشخص می شوند.
فیلترهای مرکب برای ترکیبی از ذرات و گازها قابل استفاده اند. این فیلترها ، با علامات مخصوص گازها و ذرات مشخص شده اند. مثلاً : A2 فیلتری است با ظرفیت جذب متوسط برای بخارات آلی با نقطه جوش بالای ۰c 65 ، یک فیلتر P3 ، فیلتر ذره گیر با کارآیی بالا در برابر ذرات جامد و مایع است و A2P3 فیلتر ترکیبی است که دو طرفه خاصیت جذب آلاینده ها را دارد.

جدول راهنمای انتخاب ماسکهای تنفسی فیلتردار
وسیله زمان (TLV=حد مجاز) محدودیتها
ماسک تمام صورت یا ماسک دهانی ، ماسکهای پرقدرت تمام صورت با فیلتر P1 4 در نشتی های زیاد و نفوذ بالای مواد توصیه نمی شود. برای ذرات مایع، مواد رادیواکتیو و سرطانزا و میکرو ارگانیسمها و همچنین برای عوامل بیوشیمیایی مناسب نیست
ماسک تمام صورت یا نیم صورت و ماسکهای پر قدرت ( turbo)با فیلتر P2 15 برای مواد رادیو اکتیو، میکروارگانیسمها و عوامل بیوشیمی مناسب نیستند.
ماسکهای تمام صورت و توربو ماسک با فیلتر P3 400 —
ماسکهای نیم صورت یا ۱/۴ صورت با فیلتر P1 4 برای ذرات مایع ، عوامل بیوشیمی ، رادیو اکتیو و سرطارنزا مناسب نیستند
ماسکهای نیم صورت یا ۱/۴ صورت با فیلتر P2 10 برای مواد رادیو اکتیو، میکرو ارگانیسمها و عوامل بیوشیمیایی مناسب نیستند
ماسکهای نیم صورت یا ۱/۴ صورت با فیلتر P3 30 برای مواد رادیو اکتیو، میکرو ارگانیسمها و عوامل بیوشیمی مناسب نیستند
ماسکهای تمام صورت یا ماسکهای دهانی با فیلتر مخصوص گاز ۴۰۰ برای فیلترهای HgP3,AX,SX,E,B,A و NoP3 که محدودیتهای خاصی جهت استفاده دارند و در قسمت (چگونگی استفاده)شرح داده شده اند. جهت اطلاعات بیشتر به استانداردهای EN12947,372,EN 341. EN 141 و ۱۲۹۴۲ بر روی ماده رجوع شود
ماسکهای نیم صورت یا ۱/۴ صورت به همراه فیلتر گازی ۳۰
وسیله با فیلتر مرکب در اشکال شدید حدود ذکر شده در بالا برای فیلترهای گازی و ذرات باید با هم اعمال شود

استفاده از فیلترهای گازی نباید از حدود زیر تجاوز کند :
۱/۰% حجمی برای دسته ۱ ، ۵/۰% برای دسته ۲ و ۱% برای دسته ۳ مطابق با EN 141, 341 .
* استفاده از فیلترهای گازی به همراه توربوماسکها نباید متجاوز از حدود ( غلظتهای) زیر باشد :
۰۵/۰% برای دسته ۱ ، ۱/۰% برای دسته ۲ مطابق با EN 12942 , EN 12941 .

نکاتی برای استفاده :
– فیلترهای گازی اگر به طور آب بندی شده مناسب ( Seal ) نگهداری شوند تا زمان اتمام تاریخ مصرف آنها قابل استفاده اند. فیلترهای مخصوص گرد و غبار قابل انبار کردن بوده و می توان چندین نوبت از آنها استفاده نمود.
– فیلتر را از درون بسته بندی خارج کرده ، پلمبهای آنرا برداشته و به ماسک ( فول فیس یا نیم صورت یا دهانی )متصل کنید. سپس می توان ماسک را مورد تست نشت یابی و استفاده قرار داد.
-فیلترها حتی اگر بعد از اولین استفاده به طور مناسبی Seal شده باشند بعد از گذشت ۶ ماه ( غیر قابل استفاده ) می شوند.بنابراین توصیه می شود تاریخ بازکردن و استفاده از فیلتر بر روی آن نوشته شود.
-ماسکهای تنفسی فیلتردار تنها در اماکنی قابل استفاده اند که اتمسفر آن حداقل دارای ۱۷% حجمی اکسیژن باشد. این وضعیت در اماکن روباز و محیطهای با تهویه مناسب وجود دارد. در حالیکه در مخازن ، آب انبارها ، آبروهای زیر زمینی ، چاهها و غیره غلظت اکسیژن بندرت در حد لازم برای استنشاق است. بنابراین ورود به چنین اماکنی با ماسکهای فیلتر دار مطلقاً ممنوع است. وقتی طبیعت گاز یا آلاینده ناشناخته باشد ، استفاده از ماسک فیلتردار ممنوع است.
-هیچکس نمی تواند از زمان کارکرد یک فیلترگازی خبر بدهد چون عواملی از قبیل : رطوبت هوا ، دما و میزان هوای مورد نیاز جهت تنفس روزانه در این میان نقش بازی می کنند. بدلیل اینکه فیلترها بتدریج اشباع می شوند ، هنگامی که غلظت آلاینده به حد کافی پائین باشد بوکردن گاز بعنوان یک عامل هشدار دهنده جهت جلوگیری از صدمه به بافتها مفید خواهد بود. اما این خصوصیت در مورد گازهای بی بو و بی مزه از قبیل منوکسید کربن صادق نیست. برای چنین گازهایی احتیاطات ویژه در نظر گرفته می شود.
توجه : فردیکه دچار نقص در سیستم بویایی است یا افرادیکه ریش دارند بدلیل Seal نشدن کامل ماسک بر روی صورت نباید از ماسکهای فیلتردار استفاده کنند.
*فیلترهای HgP3 برای بیش از ۵۰ ساعت نباید مورد استفاده واقع شوند.
* فیلترAX فقط یکبار قابل استفاده است ( یکبار مصرف ).
* فیلترهای NoP3نیز یکبار مصرفند.
* فیلترهای با وزن بیش از ۳۰۰ گرم نباید مستقیماً به ماسکهای نیم صورت متصل شوند.
* فیلترهای با وزن بیش از ۵۰۰ گرم نباید مستقیماً به ماسکهای تمام صورت متصل شوند.
* فیلتر ۱۰۴ برای co باید تنها یکبار مصرف شود با حداکثر غلظت ۲۵/۰% و حداکثر زمان ۳۰ دقیقه .
* فیلتر ۱۰۴ قابل نگهداری در کیسه پلاستیکی Seal شده بوده و قبل از استفاده باید باز شود.

جدول دسته بندی فیلترها بر اساس غلظت فیلتر گازی
دسته ( کلاس ) فیلتر گازی بیشترین غلظت گاز مجاز
۱- قابلیت جذب : پائین ( عمدتاً در فیلترهای جدا ) حداکثر ۱/۰% حجمی
۲- قابلیت جذب : متوسط ( عمدتاً فیلترهای درون پیچ) حداکثر ۵/۰ % حجمی
۳- قابلیت جذب : بالا ( فیلترهای کانیستر دار) حداکثر ۱% حجمی

جدول انتخاب وسیله حفاظتی تنفسی مجهز به فیلتر
نوع وسیله محافظ حاصلضرب غلظت آستانه محدودیتها
ماسک فول فیس با فیلترP2 O.E.L(1)×۱۵
( حدود تماس شغلی) در مقابل عوامل رادیواکتیو ، میکروارگانیسمها و عوامل فعال بیوشیمیایی کارآیی ندارد
ماسک تمام صورت با فیلتر P3 O.E.L×۴۰۰
ماسک نیم صورت با فیلتر P2 O.E.L×۱۰ در مقابل عوامل رادیواکتیو ، میکروارگانیسمها و عوامل فعال بیوشیمیایی کارآیی ندارد
ماسک نیم صورت با فیلتر P3 O.E.L×۳۰
ماسک تمام صورت با فیلتر گازی O.E.L×۴۰۰ فیلترگازی مدل HgP3,AX,SX,,E,B,A و NoP3 که کاربردهای متفاوتی دارند
(EN 141,371,372 )
ماسک نیم صورت با فیلتر گازی O.E.L×۳۰
وسیله حفاظ تنفسی با فیلتر مرکب برای حد آستانه گازها و ذرات دارای اعتبار هستند. در این مورد پایین ترین مقدار اعمال می شود.
ماسکهای صورت قوی به همراه فیلتربا کدهای : TM2P (TMP2) و TM3P (TMP3) O.E.L×۱۰۰
O.E.L×۵۰۰
کلاهها یا مقنعه های تهویه دار با فیلترهای مخصوص ذرات
با کدهای : TH1P (THP1) و TH2P (THP2) O.E.L×۵
O.E.L×۲۰ وسایل حفاظت کننده دستگاه تنفسی” باز” از قبیل کلاه خودها یا مقنعه ها حفاظت کافی را در مواردیکه سیستم دهنده هوا دچار نقص و عیب باشد ، تامین نمی کنند. بنابراین نباید جهت حفاظت در مقابل عوامل سرطانزای خیلی سمی یا عوامل رادیو اکتیو،میکروارگانیسمها و یا عوامل فعال از لحاظ بیوشیمیایی مورد استفاده واقع شوند.
(۱-Occupational Exposure Limit ( O.E.L
زمان ( مدت ) استفاده :
– زمان استفاده از یک فیلتر بستگی به بار ورودی به آن دارد از قبیل : نوع و غلظت آلاینده ، بارکاری فرد استفاده کنند ( میزان فعالیتی که فرد با فیلتر در محیط انجام می دهد).
– فرد استفاده کننده می تواند از روی ظهور یا پیدایش بو ، مزه و تحریک ایجاد شده از خروجی فیلتر گازی کارآیی یا عدم کارآیی فیلتر را تعیین کند. ( حدودی ).
– فیلترهایی که در مقابل آلاینده ها مورد استفاده واقع می شوند بدون اینکه بو ، مزه یا تحریک ایجاد کنند جهت تشخیص مدت زمان مورد مصرف نیاز به قوانین خاصی دارند.
– برای فیلترهای ۳ Hg-P، حداکثر زمان مورد استفاده ۵۰ ساعت است.
– فیلترهای مرکب و گرد و غبار باید هنگامی که مقاومت تنفسی در آنها خیلی زیاد شد ، تعویض شوند.
( احساس تنگی نفس در ماسک یا سخت شدن تنفس).
شرایط انبار و نگهداری :
فیلترها توسط شرکتهای سازنده آببندی Seal شده اند ( فیلترهای گاز ، گرد و غبار و مرکب ) ، فیلترهای نو را که هنوز از بسته اصلی خارج نشده اند می توان در دمای اتاق و محافظت در مقابل گرد و غبار محیطی نگهداری نمود. زمان نگهداری فیلترهای مرکب و گازی بر روی فیلتر حک شده است.

استانداردهای تجهیزات حفاظت فردی

استانداردهای تجهیزات حفاظت فردی

استاندارد های مربوط به تجهیزات حفاظت فردی به شرح ذیل است:

۱- محافظ سر:

Z89.1-2003: الزامات استاندارد ملی امریکا برای کلاه های حفاظتی برای کارگران صنعتی

EN397:1995: مشخصات کلاه ایمنی صنعتی

CSAZ94.1M1992: استاندارد کانادا برای حفاظت از سر

۲- محافظ چشم و صورت

ANSI Z87.1-2003: الزامات استاندارد ملی آمریکا برای حفاظت چشم و صورت

EN166:2002: مشخصات محافظ های چشم

EN169:2002: حفاظت چشم – فیلترهای جوشکاری و تکنیک های مربوطه

EN175: 1997: حفاظت شخصی- تجهیزات حفاظت از چشم و صورت برای جوشکاری و فرایند های مرتبط

CSAZ94: 3-99: استاندارد کانادا برای حفاظت از چشم

۳- محافظ تنفسی:

EN149: 2001: وسایل محافظ تنفسی – ماسک های نیم صورت فیلتر کننده برای محافظت در برابر ذرات الزمات, تست و علامت گذاری

EN405: 2002:ماسک های نیم صورت فیلترکننده روزنه دار برای محافظت در برابر گازها یا گازها و ذرات الزمات, تست و علامت گذاری

EN1143: 2000:وسایل محافظ تنفسی فیلترهای ذرات الزامات, تست و علامتگذاری

ANSI288.10: الزامات استاندارد ملی امریکا برای روش های تست محافظ تنفسی

ANSI 288.2 1992: الزامات استاندارد ملی امریکا برای محافظ های تنفسی

۴- محافظ شنوایی

EN352-1: 2002: محافظ شنوایی-الزامات ایمنی و تست – گوشی های روی گوشی (Earmuff)

EN352-1: 2002:محافظ های شنوایی – الزامات ایمنی و تست – توی گوشی ها (Earmuff)

EN352-3: 2002:الزامات ایمنی و تست- گوشی های روی گوشی (Earmuff) متصل شونده به کلاه ایمنی

INSIS3-19-1974: الزامات استاندارد ملی امریکا برای اندازه گیری میزان حفاظت واقعی محافظ های گوش و کاهش صدای گوشی ها

۵- حفاظت دست

EN388:2003: دستکش های محافظتی در برابر خطرهای مکانیکی

EN420: 2003: دستکش های محافظتی – الزامات کلی و روش های تست

۶- محافظ پا

ANSI Z41-1-1191: الزامات استاندارد ملی آمریکا برای حفاظت از پا

EN34: 1996: کفش های ایمنی برای مصارف حرفه ای

EN347: کفش های صنعتی ضد الکتریسیته ساکن و یا مقاوم در برابر لغزش

CSAZ195-M1992: استاندارد کانادا برای کفش های حفاظتی

۷- تجهیزات حفاظت در برابر سقوط

EN361: 2002: تجهیزات حفاظت فردی برای محافظ در برابر سقوط – یراق های کامل بدن

EN362: 2004: تجهیزات حفاظت فردی برای محافظت در برابر سقوط – اتصالات

EN363: 2002: تجهیزات حفاظت فردی برای محافظت در برابر سقوط – سیستم های نگهدارنده سقوط