ماسک های جوشکاری(Welding Helmets)

ماسک های جوشکاری(Welding Helmets):

این ماسک ها چشم ها و صورت را در برابر تشعشع و ضربه محافظت می کنند.
دو نوع ماسک جوشکاری وجود دارد: ماسک با صفحه لنز ثابت و ماسک با صفحه لنز متحرک
بنابراین در جوشکاری قوس الکتریکی استفاده از صفحه فیلتر کننده با لنز تیره با شماره مناسب برای جلوگیری از ورود اشعه UV و IR و کاهش آنها تا حد ایمن ضروری است

  •  حفاظ های دستی جوشکاری(Welding Hand Shields):
  • برای محافظت چشم و صورت در برابر تشعشع و ضربه طراحی شده اند. این حفاظ ها مانند ماسک های جوشکاری گروه ۳ هستند با این تفاوت که دارای درب متحرک لنز نیستد.
  • هنگام استفاده از ماسک ها و حفاظ های دستی جوشکاری، کارگر دائماً شیشه محافظ را بر می دارد. برای محافظت از چشم ها هنگامی که شیشه محافظ در مقابل چشم ها قرار ندارد باید از عینک ایمنی هم در زیر ماسک استفاده کرد.
  • هودها(Hood): متشکل از پنجره های پلاستیکی مقاوم در برابر ضربه و سیستم تامین هوا هستند.
  • انواع هودها عبارتند از:
  • هود نوع A: هود با پنجره های مقاوم در برابر ضربه
  • هود نوع B: هود برای محافظت در برابر گردوغبار پاشیدن مواد خطرناک و مواد خورنده
  • هود نوع C: هود برای محافظت در برابر تشعشع
  • هود نوع D: هود برای کار در برابر حرارت بسیار زیاد
  • حفاظ های صورت(Face Shields): این تجهیزات دارای یک پنجره یا ویزور شفاف برای محافظت از صورت و چشم ها در برابر ضربه، پاشیدن مواد خطرناک، حرارت یا نور خیره کننده هستند.
  • هنگام استفاده از این حفاظ ها، کاربر دائماً در حال برداشتن و گذاشتن ویزور است. برای محافظت از چشم ها هنگامی که ویزور بالاست باید از عینک ایمنی زیر این حفاظ استفاده کرد.
  • انواع مختلف حفاظ های صورت برای موارد زیر مورد استفاده قرار میگیرند:
  • حفاظ های صورت نوع A: برای محافظت در برابر ضربه و پاشیدن مواد
  • حفاظ های صورت نوع B: برای محافظت در برابر تشعشع
  • حفاظ های صورت نوع C: برای محافظت در برابر کاربرد در حرارت بسیار زیاد
  • تجهیزات محافظت از صورت مجهز به ماسک های تنفسی
  • این تجهیزات به ۴ دسته طبقه بندی می شوند:
  • نوع A: برای محافظت در برابر ضربه و پاشیدن مواد
  • نوع B: برای محافظت در برابر تشعشع
  • نوع C: همراه با هوده یا کلاه های ایمنی آزاد
  • نوع D: همراه با هودها یا کلاه های ایمنی آزاد برای محافظت در برابر تشعشع

فعالیت عضالنی و خستگی آن

 

فعالیت عضالنی و خستگی آن

سطح نیروی اعمالی و مدت زمان آن، در خستگی عضالنی نقش مهمی ایفا میکند و محدود کردن تواناییهای عملکردی دســت را به دنبال دارد. دستگاههایی مانند دســتگیرههای دینامومتر، گیرههای پینچ و گشتاورمترها، قابلیت تولید نیروی خارجی را اندازه میگیرند. همچنین ۳  اطالعات مربوط به بار عضالنی و خســتگی آن نوار عصــب )EMG) را ارائه میدهد ۳٫ الزم به ذکر اســت که انقباضهای قویتر باعث یجاد ســیگنالهای بزرگتر میشود. در شکل ۹ روش نوار عصب نشان داده شده است. در سال۲۰۰۷ چی هانگ چانگ و همکارانش خستگی ماهیچههای مختلف دست را هنگام پوشیدن دستکش و اعمال نیرو به دینامومتر توسط افراد اندازهگیری کردند. عملکرد حفاظتی از آنجا که یکی از دالیل اصلی پوشیدن دستکش مخصوصا در کارهای مکانیکــی، محافظت از دســت در مقابل ضربات و نیروها میباشــد، محققان به بررســی تأثیــر تعداد الیههای محافظ بــر مقدار حفاظت دســتکش با استفاده از دستگاه آلگومتر پرداختند . روش کار این دستگاه به این گونه بود که شخص دستکش را پوشیده و دست خود را زیر فک دستگاه قرار میدهد، سپس با دست دیگر خود به اهرم نیرو وارد کرده تا زمانی که در ناحیه دســت احساس درد کند. این نیرو به عنوان نیروی آســتانه درد ثبت میشود. دستگاه آلگومتر در شکل ۱۰ نشان داده شدهاست. نیروی آستانه درد در مناطق مختلف کف دست و انگشتان نیز توسط محققان مورد بررسی قرار گرفته است.

 

سایر ویژگیهای عملکردی

در مطالعات، معموال برای ارزیابی راحتی و ناراحتی از درجه بندیهای کیفی استفاده میشــود )به طور مثال خیلی راحت با عدد ۱ و خیلی ناراحت با عدد ۵ ،مانند آنچه در )جدول)۳ ))نشــان داده شــده است، تعیین میشــود(. از دیگــر ویژگیهای عملکرد دســت یا جنبههای پوشــیدن دســتکش که باید مورد توجه قرار بگیرد، مسائل مربوط به راحتی یا ناراحتی، درد موضعی، اصطکاک )به عنوان مثال بین دست و دستگیره( و سهولت یا دشواری انجام کار است )جدول)۴ .))مالحظات دیگر مانند مناسب بودن اندازه دستکش، تهویه و جذب عرق دستکش نیز نباید نادیده گرفته شود. شایان ذکر است که هنگام ارزیابی کارایی دســتکش، مســاله زمان، اهمیت زیادی دارد. زیــرا جنبههایی مانند خستگی و ناراحتی همیشه بالفاصله آشکار نمیشود و بستگی به مدت زمان پوشیدن دستکش و کار با آن دارد.

 

هشدارها و عالئم ایمنی

به منظور انتخاب دســتکش مناســب برای فعالیت مورد نظر، آشنایی با هشــدارها و عالئم ایمنی موجود بر روی آنها ضروری اســت. الزم به ذکر اســت که وجود یک عالمت ایمنی بر روی دســتکش، بیانگر آن اســت که دســتکش میتواند حداقل الزامات را برای هدفی خاص فراهم نماید. عالمتگذاری روی دستکشها برای انتقال اطالعات جامع دربــاره حفاظت نهایی کاربر کافی نیســت، از این رو اطالعات مکمل نیز باید به همراه نماد آورده شــود. در صورت لزوم، هشــدار در مورد مشکالت احتمالی نیز باید ذکر شود به عنوان مثال برای دستکشهای مقاوم در برابر پارگی، هشــدار “از دستکش در هنگام حرکت دستگاه اســتفاده نکنید”، ممکن است وجود داشته باشد. همچنین فهرستی از مواد موجود در دســتکش باید ارائه شود، زیرا ممکن است بعضی افراد نسبت به برخی از مواد حساسیت داشته باشند. در جدول)۵ )به برخی از عالئم ایمنی اشاره شده است. باید توجه کرد که عملکرد محافظتی دســتکش به طور قابل مالحظهای تحت تاثیر فرسودگی قرار دارد. به طور مثال، ســطح عملکرد پس از گذشت یک سال از تولید دستکش، حتی قبل از استفاده از آن کاهش پیدا میکند. بنابراین تاریخ انقضا باید در دستکش و بستهبندی آن نشــان داده شود. با توجه به اینکه برای هرنوع حفاظت، معموال موادی با سطح حفاظتی مختلف ارائه میشود، در کنار نمادهای ایمنی باید سطح عملکردی آنها نیز مشخص باشد.

 

بحث  

مقالــه حاضر ادبیات مربوط به دســتکشهای محافــظ و تأثیر آن بر جنبههای مختلف عملکرد دست را مورد بررسی قرار دادهاست. نتیجه مطالعات گذشته نشــان میدهد که در اکثر موارد، پوشیدن دستکش باعث کاهش مهارتهای دســت، حساسیت لمســی، قدرت گرفتن با دســت و همچنین باعث افزایش ناراحتی، فعالیت عضالنی و خستگی میشود. با این حال نتایج متناقضی نیز وجود دارد که میتواند ناشی از ضعف در روشهای ارزیابی قابلیتهای دستکش و عدم توجه به شرایط واقعی که دستکش در آن استفاده میشود، باشد. بیشتر دستکشها برای مدت زمان طوالنی توسط کارگران، مهندسین و… مورد اســتفاده قرار میگیرند، این در حالی است که زمان طوالنی اســتفاده میتواند اثر دستکش را تغییر دهد. آزمونهای مورد استفاده بــرای ارزیابی دســتکشها معموال به صورت ناگهانــی یا کوتاه مدت هســتند و تنها یک بار انجام میشوند، در نتیجه نمیتوان اثرات بلند مدت پوشیدن دستکش را در آنها بررسی کرد. به عبارت دیگر ارزیابی آثار پوشیدن دســتکش روی جنبههای عملکردی و قابلیت دست، با انجام آزمونها به صــورت یک بار و بدون توجه به مدت زمان، ممکن اســت نتایج گمراهکننده را به دنبال داشته باشد. همچنین یک عیب بزرگ هنگام ارزیابی دستکشها این است که ارزیابیها به طور دقیق در شــرایط کاری و محیطی که قرار است استفاده شوند، انجام نمیشوند. از آنجایی که انتخاب و اختصاص دستکش مناسب برای کارگران باید بر اساس شناسایی و ارزیابی خواستههایی که کارگران در شرایط محل کار و دوره زمانی کار با دســتکش باشد، باید در مطالعات آینده به این موارد توجه بیشتری شود. تاکنون مطالعات بسیار کمی، عوامل طراحی دستکش و چگونگی بهبود هرکدام از عملکردهای دست با استفاده از تغییر طراحی را مورد بررسی قرار دادهاند. با توجه به مطالعاتی که در این مقاله صورت گرفته است، وجود چند خأل از جمله استفاده از دستکش در دورههای طوالنی مدت و شــرایط کاری واقعی را نمایان میسازد، که این موارد الزم است در تحقیقات آینده مورد توجه بیشتری واقع شوند.

 

جمع بندی و نتیجه گیری

تاکنــون تعدادی از مطالعات تاثیر پوشــیدن دســتکش بر جنبههای مختلف عملکرد دســت را مورد بررسی قرار دادهاند و بسیاری از آنها نشان دادهاند که دستکش ممکن است بر مهارتهای دستی، حساسیت لمسی، قدرت انجام کار با دست، فعالیت عضالنی و خستگی و راحتی تاثیر بگذارد. عالوه بر این در تحقیقات آینده باید مسائل روانشناختی افراد در رابطه با پوشــیدن دســتکش و همچنین زمــان انجام کار با دســتکش و گزینه های مورد نیاز طراحی دستکش مناسب برای انجام فعالیتهای گوناگون، بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

 

 

 

معرفی قسمتهای مختلف دست و انواع حرکات دست

معرفی قسمتهای مختلف دست و انواع حرکات دست

دست انتهاییترین قسمت اندام فوقانی است که توسط مچ به بقیه اندام متصل میشــود. اگرچه در اغلب اوقات کلمه دست، معادل با اندام فوقانی بدن بکار میرود، ولی از لحاظ آناتومی دست به قسمتی از اندام فوقانی گفتهمیشود که پایینتر از مچ قرار دارد و مهمترین اندام انسان برای ایجاد تغییرات فیزیکی در محیط پیرامونش اســت. در جدول ۱ قسمتهای مختلف دست به اختصار نشان داده شده است. دســت به حالتهای مختلف میتواند حرکت کند که این حرکات به فرد کمک میکند تا بتواند فعالیتهای مورد انتظار خود را انجام دهد. از جمله این حرکات میتوان به حرکت تا کردن دست به سمت پایین )فلکشن( و باز کردن دست به سمت باال )اکستنشن(، چرخش مچ به سمت خارج )پرونیشن( و چرخش مچ به سمت بدن )سویینیشن(، خم کردن دست به سمت خارج )اداکشن( و خم کردن دست به سمت بدن )ابداکشن( اشاره کرد. در شکل )۱ )چند نمونه از حرکات دست نشان داده شده است.

 

انواع دستکشهای محافظ

در حال حاضر گســتره بســیار متنوعی از دستکشهای محافظتی در دسترس هستند که هر کدام به گونهای خاص از دستها و انگشتان در برابر خطرات مختلف محافظت میکنند. نوع فعالیت و خطرات ناشی از آن، در انتخاب دســتکش بسیار موثر است. باید این مسئله را به خاطر داشت که استفاده از هر نوع دستکش ایمنی برای کار نمیتواند مناسب باشد، زیرا ممکن است عواقب ناگواری را به همراه داشته باشد. هر نوع دســتکش، برای فعالیتی خاص طراحی و تولید شده است که قادر به حفاظت از انگشتان در همان حیطه کاری مورد نظر است. نوع مادهای که دســت با آن در تماس خواهد بود، ابزاری که با آن عملیات مختلف انجام خواهد شد، مدت زمان تماس، نوع تماس و نوع حفاظت مورد نیاز برای اعضا )دست، بازو، ساعد، انگشتان( از جمله عواملی هستند که در انتخاب دستکش کار باید مورد توجه قرار بگیرند. بنابراین میتوان گفت که به طور کلی دستکشها براساس حفاظت مورد انتظار، نوع طراحی و مواد سازنده طبقه بندی میشوند. انواع دستکشها از نظر نوع حفاظت مورد انتظاردستکشها در بسیاری از موارد مورد استفاده قرار میگیرند تا از دست در مقابل خطرات مختلف محافظت کنند. این خطرات شامل آسیبهای مکانیکی )سایش، برش، ضربهها، زخمها و …(، خطرات حرارتی، تابشی، عوامل شــیمیایی، انرژی الکتریکی، ارتعاش و محافظت در برابر عوامل محیطی و شــرایط جوی مانند گرما و سرما میباشد. در شکل)۲ ) برخی از کاربردهای دستکشهای محافظ آورده شده است.

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی:

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی یا ماسکهای تنفسی (Respiratory Protection Masks) بنا به تعریف وسایلی هستند که به منظور حفاظت سیستم تنفسی طراحی شده­اند تا از استنشاق هوای آلوده جلوگیری نماید. ماسکها این حفاظت را هم بوسیله گرفتن آلاینده­ها از هوای استنشاقی و هم به وسیله هوا رسانی از طریق یک منبع هوای قابل استنشاق تأمین می­کنند.

ماسکهای حفاظت تنفسی بطور کلی به دو دسته اصلی تقسیم می­شوند:

ماسکهای تصفیه کننده هوا (Air Purifying Respirators)

ماسکهای رساننده هوای اتمسفری (Atmosphere – Supplying Respirators)

  1. ماسکهای تصفیه کننده هوا:

ماسکهایی هستند که آلاینده­های موجود در هوای استنشاقی را می­گیرند و خود به چهار دسته تقسیم می­شوند:

الف. ماسکهای حذف کننده ذرات (Particulate Filtering Respirators)

ب. ماسکهای حذف کننده گازها و بخارات (Vapor and Gas Removing Respirators)

ج. ماسکهای الکتریکی تصفیه کننده هوا (Powered Air – Purifying Respirators (PAPR))

د. ماسکهای نجات (Escape Masks)

  1. ماسکهای هوا رسان:

ماسکهایی هستند که هوا را از طریق منبعی غیر از هوای اطراف، تأمین می­کنند. این گروه از ماسکها در شرایطی استفاده می­شوند که یا فیلتر مناسب جهت حذف آلاینده موجود در هوای محیط وجود نداشته باشد و یا تراکم اکسیژن در محل کمتر از ۲۱% باشد. ماسکهای هوا رسان به دو دسته تقسیم می­شوند:‌

الف. ماسکهای کپسول سرخود (Self – Contained Breathing Apparatus)

ب. ماسکهای هوا رسان شیلنگی (Air – Hose Supplied Air Respirators)

حفاظت از سیستم تنفسی کارکنان در صنایع

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی:

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی یا ماسکهای تنفسی (Respiratory Protection Masks) بنا به تعریف وسایلی هستند که به منظور حفاظت سیستم تنفسی طراحی شده­اند تا از استنشاق هوای آلوده جلوگیری نماید. ماسکها این حفاظت را هم بوسیله گرفتن آلاینده­ها از هوای استنشاقی و هم به وسیله هوا رسانی از طریق یک منبع هوای قابل استنشاق تأمین می­کنند.

ماسکهای حفاظت تنفسی بطور کلی به دو دسته اصلی تقسیم می­شوند:

ماسکهای تصفیه کننده هوا (Air Purifying Respirators)

ماسکهای رساننده هوای اتمسفری (Atmosphere – Supplying Respirators)

  1. ماسکهای تصفیه کننده هوا:

ماسکهایی هستند که آلاینده­های موجود در هوای استنشاقی را می­گیرند و خود به چهار دسته تقسیم می­شوند:

الف. ماسکهای حذف کننده ذرات (Particulate Filtering Respirators)

ب. ماسکهای حذف کننده گازها و بخارات (Vapor and Gas Removing Respirators)

ج. ماسکهای الکتریکی تصفیه کننده هوا (Powered Air – Purifying Respirators (PAPR))

د. ماسکهای نجات (Escape Masks)

  1. ماسکهای هوا رسان:

ماسکهایی هستند که هوا را از طریق منبعی غیر از هوای اطراف، تأمین می­کنند. این گروه از ماسکها در شرایطی استفاده می­شوند که یا فیلتر مناسب جهت حذف آلاینده موجود در هوای محیط وجود نداشته باشد و یا تراکم اکسیژن در محل کمتر از ۲۱% باشد. ماسکهای هوا رسان به دو دسته تقسیم می­شوند:‌

الف. ماسکهای کپسول سرخود (Self – Contained Breathing Apparatus)

ب. ماسکهای هوا رسان شیلنگی (Air – Hose Supplied Air Respirators)

عوارض کفش‌های نامناسب و کاربرد کفش ایمنی

عوارض کفش‌های نامناسب

پا، این قلب عصبی انسان در انتخاب پوشش آن باید دقت بیشتری داشت. مسائل بهداشتی و ارگونومیکی کفش حائز اهمیت است. طرز قرار گرفتن پا در کفش ارتباط مستقیمی با طرز فرم گرفتن اسکلت بدن و بخصوص ستون فقرات دارد. استفاده از کفش ناایمن و نامناسب فقط شامل عوارض و خطرات فیزیکی ظاهری نیست. بلکه گرفتاری‌های مزمن ستون فقرات، چشم درد و سردردهای مزمن نیز از عوارض استفاده از کفش نا ایمن و غیر ارگونومیک باشد. به لحاظ بهداشتی نیز در صورت استفاده از کفش‌های با آستری غیر بهداشتی باعث به وجود آمدن میخچه و ایجاد باکتری و قارچو و بوی نا مطبوع پا می‌شود. در نهایت زیبایی و ظاهر کفش ایمنی به شکلی باشد که کاربر با رغبت و بدون اجبار از کفش ایمنی استفاده کند.

کاربرد کفش ایمنی

در محیط‌های کاری افتادن اشیاء امری عادی تلقی می‌شود. وظیفهٔ کفش ایمنی محافظت از پا در مقابل خطر سقوط اشیاد، محافظت در مقابل خطر سر خوردن، لغزش پا است. افتادن مختص به مکان خاصی نیست اما کف محیط‌های که مواد روغنی آغشته می‌شود رایج تر است، از وظایف کفش ایمن محافظت در برابر جریان الکتریکی، مواظبت از پا در برابر خستگی و جلوگیری از سوختگی پا است.

علائم اختصار در کفش ایمنی

-در ساخت زیر کفش ایمنی از پلیمری به نام پلی یورتان استفاده می‌شود که به‌طور مخفف به آن RU می‌گویند.

-علامت اختصاری RR نشان دهندهٔ مقاومت کفش ایمنی در مقابل سوراخ شدن است.

-کفش ایمنی که در برابر جریان الکتریسیته دارای مقاومت باشد به صورت اختصار به آن CP می‌گویند.

–CP مخفف کفش ایمنی است که در مقابل الکتریسیتهٔ ساکن رسانا است.

-به کفش ایمنی که در مقابل جریان الکتریسیته رسانا باشد به صورت اختصار آن ED می‌گویند.

به کفش‌هایی که راحت هستن و کفی آنتی باکتریال و ضد بو دارند ergo می‌گویند

تکنولوژی slip resistant برای جلوگیری از سر خوردن در برابر مواد نفتی هست

) دارای تکنولوژی SRX ) جلوگیری از لغزش

 

کفش‌های نسوز

کفش‌های ایمنی نسوز دمای تا ۱۵۰ درجه سانتی گراد را تحمل می‌کند؛ و گرما را به داخل کفش منتقل نمی‌کند. در شغل‌های تراشکاری، آتش‌نشانی و دیگر شغل‌هایی که کارکنان با دمای بالای محیط روبرو می‌شوند مناسب است. این تجهیزات ایمنی همچنین در برابر مواد شیمیایی، حلال‌های نفتی و روغنی از پا محافظت می‌کنند. این پایپوش دارای دو لایه زیره است؛ و جنس آن از چرمی خاص است که گرما را به داخل انتقال نمی‌دهد. این کفش مانند سایر پایپوش‌های ایمنی جلوی آن دارای یک لایه فلز است که از پا در برابر ضربهٔ سنگین محافظت می‌کند.

انواع کفش ایمنی

-کفش ایمنی پلاستیکی از صدمات شیمیایی جلوگیری می‌کند.

-کفش ایمنی کفه فلزی در برابر سوراخ شدن مقاوم است.

-کفش ایمنی با کف پایی مخصوص، از پنجه، قوزک و تمام قسمت‌های پا در موقع دویدن محافظت می‌کند.

-کفش ایمنی پنجه فولادی، از پنجهٔ پا در برابر فشار و ضربه مواظبت می‌کند.

-کفش ایمنی از جنس بوتیل از پا در مقابل مواد خورنده مواظبت می‌کند.

-کفش ایمنی از جنس پلاستیک سخت که در مقابل جریان برق عایق است.

نکات مهم در هنگام خرید کفش ایمنی

کفش‌های معمولی ولتاژ ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ ولت را تحمل می‌کنند. این مقدار ولتاژ نشانهٔ مرغوبیت کفش ایمن نیست. هنگام خرید کفش ایمنی باید به برگهٔ تأیید گواهی تست کفش توجه داشت. برگهٔ تاییدیه در بر دارندهٔ نکات مهمی چن نوع کفش، کارخانه سازنده، مدل، تاریخ ساختف زمان تست و سایر مشخصات فنی و عکس کفش است.

 

 

فواید استفاده از کفش کار صنعتی

با استفاده از کفش کار صنعتی از آسیب های ناشی از حوادث غیر مترقبه در امان بمانید. کفش کار صنعتی متناسب با نوع کاربرد آن طراحی و ساخته شده و انواع مختلفی دارد.

تهیه ملزومات و تجهیزات ایمنی یک راه آسان برای به حداقل رساندن خسارات حاصل از حوادث غیر مترقبه می باشد. با تهیه کفش کار صنعتی ایمنی را در محیط افزایش دهید.

کفش کار صنعتی

پای انسان با دارا بودن بیشترین میزان سلول ها و سیستم عصبی از جمله مهم ترین اعضایی بوده که باید نسبت به حفظ و مراقبت از ان کوشید. محیط کار از جمله مواردی است که در صورت استفاده نکردن از پوشاک ایمنی امکان بروز اتفاقات ناگوار در آن وجود دارد.

کفش کار صنعتی ایمن با فراهم آوردن راحتی پا، از وارد آمدن فشار، ضربه و عوامل میکروبی و باکتریایی به آن جلوگیری می نمایند. کفش ایمنی کار از با کیفیت ترین مواد ساخته شده و افرادی همچون کارگران ساختمانی، تراشکار و جوشکار، متخصصین ازمایشگاه، نجاران، مکانیک خودرو، برق کار، معدن کاران و … می توان از آن بهره مند گردند.

با خرید کفش کار صنعتی و مناسب با نوع کار خود از پاهای خود در برابر حوادث و اسیب ها جلوگیری نمایید. هزینه کفش کار ایمنی بسته به نوع کاربرد، کیفیت و جنس مواد سازنده متفاوت می باشد.

مزایای استفاده از کفش کار صنعتی

با استفاده و خرید کفش کار صنعتی بسیاری از آسیب های خطرناک ناشی از حوادث کاهش یافته و افراد می توانند بدون نگرانی از حوادث دقت لازم را در کار خود به کار بگیرند.

مهم ترین مزایای استفاده از کفش کار صنعتی موارد مهم زیر می باشد:
-حفاظت از پا در برابر ضربه، مواد شیمیایی
-محافظت از فرد در برابر نیروی الکتریسیته
-حفاظت از فرد در برابر گرما و سرمای شدید محیطی
-محافظت از فرد در برابر ابتلا به بیماری های عفونی و قارچی
-محافظت در برابر لغزش، سقوط و پرت شدن
-محافظت در برابر سوختگی و عوامل ناشی از آن
-گرم نگه داشتن یا خنک کردن پا در شرایط آب و هوایی
-از خسته شدن کارگران جلوگیری خواهد نمود
در صورت محافظت از پا و جلوگیری از تحت فشار قرار دادن آن بسیاری از بیماری ها و درهایی نظیر درد کمر و ستون فقرات، درد های عصبی، درد چشم و سر، میخچه، واریس، قارچ و … کاهش پیدا خواهد کرد

ویژگی های مطلوب برای کفش کار صنعتی

کفش کار صنعتی استاندارد دارای ویژگی های مطلوب و برتری می باشد. وجود این برتری ها و مزایا در ساختار کفش بستگی به نوع کاربرد، نوع ماده سازنده و نوع طرح آن دارد. از جمله مهم ترین ویژگی های مطلوب در کفش کار ایمنی موارد مهم زیر می باشد:

-در قسمت انگشتان مقاومت بالایی داشته باشد و از فوم های پلاستیکی، چرم، پی وی سی یا فلز در آن استفاده شود
-کفه کفش از ماده راحت و انعطاف پذیری همچون پلیمر پلی اورتان ساخته شده باشد
-بتواند وزن بالای ناشی از سقوط اجسام و ضربه را تحمل کند
-مانع از تشکیل قارچ، مشکلات پوستی و گرما یا سرمای شدید پا شود
-انعطاف پذیر بوده و مانع از حرکت نگردد
-ماندگاری و عمر بالایی داشته باشد
-متناسب با پا و فیزیک فرد باشد
-تهویه هوا به خوبی انجام دهد
-زیبا و شیک باشد و کاربر را به استفاده از آن ترغیب نماید

کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیت یا فولادی کدام بهتر است؟

کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیت یا فولادی کدام بهتر است؟

  1. کفش ایمنی ( کفش کار ) با محافظ جلو پا استیل (درنوک این کفش ها از فولاد استفاده شده که در برابر۲۰۰ ژول ضربه پذیری مقاوم ست)
  2. کفش  ایمنی با محافظ جلو پا کامپوزیتی ( در نوک این کفش از کامپوزیت استفاد شده که عایق برق ست)

تقسیم میشوند که کارایی های متفاوتی دارند که به آنها اشاره خواهد شد اگر می خواهید تفاوت این دو را بیشتر بدانید با ما همراه باشید.

اگر شما می خواهید که یک کفش ایمنی را خریداری کنید باید درباره اجزای آن آگاهی کافی داشته باشید که ما در مطالب قبلی این موضوع را کاملا بحث کردیم می توانید به مقاله کفش ایمنی استاندارد باید چه اجزایی داشته باشد ؟مراجعه کنید و آن را مطالعه کنید.

در ابتدا باید شما بدانید که کامپوزیت چیست؟

کامپوزیت به موادی گفته می شود که حداقل از دو نوع متفاوت تشکیل شده است اجزای کامپوزیت از لحاظ شکل و ترکیبات شیمیایی و خواص با هم متفاوت است . در بعضی موارد این دو جز ٰرا فاز نیز می نامند.

کامپوزیت ها جزٔ مواد جامد صنعتی مصنوعی می باشند که توسط بشر ساخته شده اند که از جمله به پلیمر ها سرامیک ها و کامپوزیت ها می توان اشاره نمود

مواد کامپوزیتی جهت دست یابی به موادی با کیفیت و خواص متفاوت و بالاتر از مواد صنعتی دیگر تولید می گردند و با کمک گرفتن از علم مهندسی مواد مواد جدیدی متناسب با نیاز صنایع تولید و به بازار عرضه می گردند اجزای تشکیل دهنده کامپوزیت ها از احاظ شکل با ساختار و خواص دیگر ترکیبات شیمیایی متفاوت می باشد.

تفاوت میان کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیت و یا فولادی

در اصل در طراحی کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیت ویا فولادی تنها یک هدف رعایت شده است و آن هدف جز حفاظت از انگشتان پای شما در هنگام بروزحادثه نیست ، که هر دو سرپنجه از استاندارد اورپا تبعیت میکنند و هر دو دارای مقاومت ۲۰۰ ژول ضربه پذیری هستند

کفشهای ایمنی ( کفش کار ) فولادی شامل یک قطعه فلزی در قسمت انگشتان پا هستند که این قطعه فلزی وزن کفش را نسبت به کفشهای کامپوزیتی سنگینتر میکند.در واقع کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیت سبکتر از کفشهای ایمنی با سرپنجه فولادی هستند.

بررسی مزایا و معایب این دو نوع کفش

  • کفش ایمنی ( کفش کار ) پنجه فولادی، از پنجهٔ پا در برابر فشار و ضربه مواظبت می‌کند.
  • در محیط هایی گاز و یا مواد آتش زا که جرقه باعث آتش سوزی میباشد از کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیتی استفاده میکنند. زیرا از  جرقه زدگی جلوگیری می کند.
  • یکی از معایب کفش های ایمنی با سرپنجه کامپوزیت گران بودن آنها است زیرا که سرپنجه آنها از مواد پلیمر مهندسی شده میباشد.
  • از مزایای سرپنجه کامپوزیتی عایق الکتریکی آنها می باشد،چون در این کفشها به هیچ عنوان از فلز استفاده نشده میتواند در صنعت برق استفاده کرد و خطر برق گرفتی را پایین می آورند.
  • کفش های ایمنی با سرپنجه کامپوزیت عایق حرارت هستند، یعنی حرارت محیط را به داخل کفش منتقل نمیکنند این کفشها در مناطق گرمسیر استفاده میشود.
  •  کفش های کامپوزیت یا پلاستیک سخت استاندارد عایق جریان برق تا ولتاژ ۳۸۰ولت و عایق آزمایشگاهی تا ۵۰۰۰ولت می باشند
  • کفش ایمنی فولادی در برابر فعالیت سقوط اشیا برروی کف یا پنجه وله یا خرد کردن پا محافظت می کند.
  • کفش ایمنی دارای محافظ کامپوزیتی در پنجه جهت جلوگیری از خطرات برق گرفتگی در محیط های کاری و صنعتی طراحی شده است.

کفش ایمنی و ویژگی های آن

فروشگاه کفش ایمنی و تجهیزات ایمنی
مناسب ترین و بهترین پای پوش هایی که برای محافظت و سلامتی پا ها پیشنهاد می شود کفش های ایمنی می باشند . کفش ایمنی با استفاده از خصوصیت ها و ویژگی هایی طراحی و تولید می شوند که پا ها را از صدمه دیدن در مقابل حوادث و خطراتی که در حین کار کردن ممکن است رخ دهد حفاظت می کنند . پا ها از جمله اعضای اصلی بدن می باشند و سلامتی آن بر عهده خود افراد و یا کار فرمایان شرکت ها و کارخانه ها و هر سازمانی می باشد ، بنابراین تهیه یک کفش مناسب و ایمنی در کار های سخت ، اصل مهمی می باشد که باید حتما از آن پیروی کرد .
کفش ایمنی با سر پنجه فولادی که در پنجه آن ها به کار رفته است قادر می باشند از انگشتان پا در برابر انرژی معادل با ۲۰۰ ژول و نیروی فشردگی حداقل ۱۵ کیلو نیوتن محافظت کنند و از قطع شدن آن ها در مقابل افتادن اشیا سنگین و یا تیز جلو گیری نمایند . کفش ایمنی همچنین خاصیت ضد لغزندگی دارند که از افتادن و لغزیدن افراد جلوگیری می کند .
کفش ایمنی از چرم ها غیر قابل فساد که پوست دباغی شده ی سبک وسنگین می باشد تولید می شوند . زیره کفش ایمنی از جنس هایی همچون pv و pu می باشد که مولکول های بزرگی می باشند که واحد های ساختاری تکرار شونده دارند که به وسیله پیوند های شیمیایی به هم وصل می شوند .
آستر درونی کفش ایمنی پارچه هایی هستند که جنس های متنوعی دارند و قسمتی می باشد که پا ها مستقیما با آن در تماس می باشند . آستر کفش ایمنی باید توانای جذب عرق پا را داشته باشند .
کفش ایمنی علاوه بر این که توانایی حفاظت از پاها را باید داشته باشند ، باید رنگ ها و مدل ها و زیبایی آن ها نیز به گونه ای باشد که خریدار یا مصرف کننده با میل و رغبت از آن ها استفاده کنند و صرفا جهت مراقبت از پاها نباشد و با بی میلی نپوشند .
بازار کفش ایمنی ، کفش ایمنی را در انواع گوناگون برای شغل های مختلف ارائه می دهد . تنوع رنگی و مدل های زیادی که مطابق با سلایق مشتریان باشد در بازار کفش ایمنی به چشم می خورد .
کفش های ایمنی در بازار کفش ایمنی به صورت کفش ایمنی ساق بلند و یا ساق کوتاه ، کفش نسوز  یا کفش ایمنی آتش نشانی ، کفش های ایمنی مهندسی و کفش ایمنی عایق برق ، کفش های ایمنی سفید و بهداشتی ، پوتین سربازی و پوتین حفاری و کفش های ایمنی ورزشی می باشد که همه ی این ها رنگ بندی ها و مدل های متنوعی دارند که کار را برای خریداران و مصرف کنندگان راحت کرده است تا دامنه ی انتخاب وسیع تری داشته باشند .

در بازار کفش ایمنی کفش بیمارستانی  و کارمندی و طبی نیز با کیفیت بالا و مناسب تولید می شود .
بازار کفش ایمنی علاوه بر تولید و طراحی کفش های ایمنی زیبا و مناسب ، تجهیزات ایمنی دیگری از قبیل لباس های کار که شامل کاپشن شلوار های ایمنی و اورکت مهندسی و رو پوش های بهداشتی و تیشرت و سرهم می باشد نیز با کیفیت بالا تولید می کند که مخصوص کار ها و شغل های متفاوت می باشند و تنوع رنگی زیادی دارند .

ماسک گاز

ماسک گاز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

یک ماسکلهستانی استفاده شده در ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰

ماسک گاز به ماسکی گفته می‌شود که برای محافظت افراد از استنشاق آلاینده‌های موجود در هوا و گازهای سمی می‌باشد. ماسک به شکل یک پوشش مهر و موم شده بر بینی و دهان است، اما همچنین ممکن است چشم و دیگر بافت‌های نرم آسیب‌پذیر صورت را نیز پوشش دهد. اکثر فیلترهای ماسک گاز در حدود ۲۴ ساعت در ان.بی. سی (شرایط بیولوژیک و هسته‌ای) دوام بیاورند.

مواد سمی موجود در هوا ممکن است، (برای مثال گاز خردل و گاز کلر مورد استفاده در جنگ جهانی اول ) یا ذراتی (مانند بسیاری از عوامل بیولوژیکی توسعه یافته برای سلاح‌های مانند باکتری‌ها، ویروس‌ها و سموم) باشند. ماسک گاز در ساخت و ساز در هنگام ارتباط با مواد خطرناک، در تعمیرات نشت گاز یا تمیز کردن پس از نشت، برای محافظت در برابر گازهای جوشکاری، در ساختارشکنی برای محافظت در برابر پنبه نسوز  یا سایر ذرات خطرناک در صنایع شیمیایی استفاده می‌شود. کارگران معمولاً از ماسک گاز به عنوان یک اقدام احتیاطی در برابر نشت استفاده می‌نمایند.

در طول تظاهرات و اعتراضات که در آن از گاز اشک‌آور توسط پلیس ضد شورش به کار می‌رود، ماسک گاز معمولاً توسط پلیس و تظاهرکنندگان به‌طور یکسان استفاده می‌شود. گذشته از کاربرد عملی آن، ماسک گاز همچنین به عنوان نشانی برای اخطار و نشان دادن وجود مواد سمی مانند پنبه نسوز، ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.

طراحی ماسک گاز سنتی با دو پنجره کوچک دایره‌ای برای چشم، هنگامی آغاز شد که تنها مواد مناسب برای این پنجره‌ها در دسترس بود
.