۱۱ نکته برای رعایت ایمنی و بهداشت محیط کار

کلمه‌ی خانه‌داری در ذهن بعضی‌ها به معنای تمیز کردن زمین و سطوح و گردگیری و مرتب‌کردن وسایل است. اما در محیط کار، این کلمه معنای بیشتری دارد. خانه‌داری در زمینه‌ی ایمن‌سازی محیط کار از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این کار می‌تواند به جلوگیری از بروز مصدومیت‌ها و بهبود بهره‌وری و روحیه‌ی کارکنان کمک کند و علاوه بر این طبق گفته‌ی کری گری (Cary Gray)، مشاور ایمنی اداره‌ی پرداخت غرامت کارکنان ایالت اوهایو، تأثیر مثبتی بر روی میهمانان و بازدیدکنندگان می‌گذارد. همچنین خانه‌داری به کارفرماها کمک می‌کند که متحمل جرائم عدم‌انطباق نشوند. این مقاله را بخوانید تا با ایمنی و بهداشت محیط کار آشنا شوید.

چنین فعالیت‌هایی که به فرایندهای مربوط به ایمنی و بهداشت محیط کار اختصاص پیدا می‌کند، چه در دفاتر سنتی و چه محیط‌های صنعتی از جمله کارخانه‌ها، کارگاه‌ها و مراکز تولیدی کاربرد دارد و با چالش‌های خاصی از جمله مواد خطرناک، گرد و غبارهای قابل احتراق و سایر مواد قابل اشتعال رو به رو است. کارشناسان عقیده دارند که همه‌ی برنامه‌های ایمنی محیط‌های کار باید فعالیت‌های بهداشتی و ایمنی، در یک کلمه «خانه‌داری» را در برنامه‌های خود داشته باشند و هر یک از کارکنان باید نقشی در آن ایفا نمایند. از طرف دیگر، فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی در محیط کار به تعهد مدیریتی نیازمند است تا کارکنان به اهمیت آن پی ببرند. در اینجا به ۱۱ نکته‌ برای انجام اثربخش این فعالیت‌ها اشاره خواهیم کرد.

۱. از وقوع لغزش و سقوط جلوگیری کنید
جلوگیری از وقوع لغزش و سقوط از جمله فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار است

طبق آمار مرکز آمار کارگران در سال ۲۰۱۳، سقوط و لغزش دومین عامل جراحات یا بیماری‌های غیرکشنده‌ی محیط کار بوده است.

بر اساس استاندارد سطوح (۱۹۱۰٫۲۲(a)) اداره‌ی ایمنی و بهداشت محیط کار آمریکا (OSHA)، همه‌ی محیط‌های کار باید تمیز و منظم و کاملا بهداشتی نگه داشته شوند. این قانون معابر، انبارها و اتاق‌های خدمات را شامل می‌شود. کف زمین باید خشک و تمیز باشد. در جایی که فرایندهای خیس انجام می‌شود، حتما باید زه‌کشی وجود داشته باشد.

به گفته‌ی فرد نورتون (Fred Norton)، مدیر بخش ارگونومی و فناوری‌های تولید مرکز خدمات کنترل ریسک بیمه‌ی لیبرتی میوچوآل (Liberty Mutual) در کالیفرنیا، کارفرماها باید مواد کافی و مناسبی برای ساخت کف زمین (مثلا سیمان، کاشی سرامیک یا مواد دیگر) با توجه به شرایط محیط کاری و میزان استقامت این مواد در این شرایط انتخاب کنند. سپس باید رویه‌های توسعه و اجرای فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی محیط کار را با استفاده از روش‌های مناسب شستشو ایجاد نمایند.

نورتون می‌گوید: «در خصوص چیزهایی مثل روغن و گریس اگر از برنامه‌های شست‌و‌شوی درستی استفاده نشود، مثلا تنها با شستن کف، به جای از بین بردن روغن و گریس، لغزندگی به جاهای دیگر پخش می‌شود.»

برای جلوگیری از وقوع لغزش و سقوط، مرکز ایمنی و بهداشت محیط کار کانادا (CCOHS) موارد زیر را پیشنهاد می‌دهد:

گزارش دادن و پاک نمودن قطره‌ها و چکه‌ها
خالی نگه داشتن راهرو‌ها و خروجی‌ها از اقلام موجود در محیط کار
نصب آینه و علائم هشدار در نقاط کور
ترمیم یا تعویض کف‌‌پوش فرسوده، آسیب‌دیده و پاره شده
استفاده از قطره‌گیر و محافظ
علاوه بر این، بر اساس نظر OSHA، استفاده از پادری، پلتفرم، کف‌پوش‌های کاذب یا سایر کف‌پوش‌های خشک‌کن در جاهایی که می‌توانند کمک‌کننده باشند، بسیار مفید است. زمین محیط کار باید خالی از میخ‌های نیمه کوبیده، خرده‌های چوب و فلز یا سایر مواد و تخته‌های سوراخ و لق باشد.

گری می‌گوید که کارفرماها باید به خطرات لغزش مورد بررسی قرار دهند و کارکنان را تشویق نمایند که بر روی کارهایی تمرکز کنند که در نزدیکی‌شان است.

۲. خطرات آتش‌سوزی را برطرف نمایید
رفع خطرات آتش‌سوزی از جمله فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار محسوب می‌شود

کارکنان وظیفه دارند که از جمع شدن مواد قابل‌اشتعال غیرضروری جلوگیری کنند. بر اساس استاندارد مواد خطرناک (۱۹۱۰٫۱۶۰) OSHA، زباله‌های قابل‌اشتعال باید در محفظه‌هایی مخصوص جمع‌آوری شده و روزانه دفع شوند.

شورای ایمنی ملی آمریکا در دستورالعمل ایمنی سرپرستان به تدابیر پیشگیرانه‌ی زیر در خصوص حفظ ایمنی در برابر آتش‌سوزی اشاره می‌کند:

مواد قابل‌اشتعال را تنها به مقدار مورد نیاز در محیط کار نگه‌داری کنید. وقتی نیازی به این مواد نباشد، باید آنها را به یک انبار ایمن انتقال دهید.
مواد قابل‌اشتعال و زودسوز را در محلی مشخص و دور از منابع احتراق نگه‌داری کنید.
از آلوده شدن لباس‌ خود با مایعات قابل‌اشتعال جلوگیری کنید. در صورت وقوع این اتفاق، لباس‌های خود را تعویض نمایید.
نباید هیچ مانعی در راهروها و درب‌های خروج‌ اضطراری وجود داشته باشد. درب‌های منتهی به راه‌پله‌ها باید بسته نگه داشته شوند. از انباشتن کالاها یا اقلام در راه‌پله‌ها اجتناب کنید.
مواد اولیه‌ را حداقل ۴۶ سانتی‌متر از آب‌پاش‌های خودکار، کپسول‌های آتش‌نشانی و کنترل‌کننده‌های آب‌پاش‌ها دور نگه دارید. وجود فاصله‌ی ۴۶ سانتی‌متری لازم و ضروری است اما فاصله‌ای بین ۶۱ تا ۹۲ سانتی‌متری توصیه می‌شود. مواد انباشته تا سقف باید یک فاصله‌ی ۹۲ سانتی‌متری را حفظ کنند. اگر این میزان انباشت بیش از ۴۵۷ سانتی‌متر ارتفاع داشته باشد، فاصله تا سقف باید ۲ برابر شود. دستورالعمل‌های اجرایی از جمله دستورالعمل ایمنی (Life Safety Code) و ANSI/NFPA 101-2009 باید چک شوند.
خطرات موجود در محیط‌های الکتریکی حتما باید گزارش و دستوراتی برای رفع آن صادر شود.
۳. میزان گرد و غبار را کنترل کنید
کنترل میزان گرد و غبار از فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار به حساب می‌آید

بر اساس نظر اتحادیه‌ی ملی محافظت در برابر آتش، انباشتگی بیش از ۱/۳۲ گرد و غبار در هر اینچ یا ۰/۸ میلی‌متر که باعث پوشیدگی حداقل ۵ درصد سطح اتاق می‌شود می‌تواند منجر به انفجاری شدید گردد. این انباشتگی گرد و غبار به ضخامت یک سکه یا گیره‌ی کاغذ است.

به گفته‌ی گری، یک متخصص بهداشت صنعتی باید محیط کار را در برابر خطرات احتمالی مرتبط با کیفیت هوا و گرد و غبار تست کند.

استاندارد NFPA 654 که استاندارد پیشگیری از آتش‌سوزی و انفجار گرد و غبار است، بر شناسایی نواحی خطرناک، کنترل گرد و غبار و فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی تاکید می‌نماید. این استاندارد بیان می‌کند که مکش گرد و غبار روشی مطلوب برای تمیز کردن است. تی کشیدن و با آب شستن هم از گزینه‌های دیگر می‌تواند باشد. استفاده از پمپ‌های باد نیز برای سطوح نا‌ایمن یا غیرقابل‌دسترس مجاز است.

به نظر مرکز ایمنی و بهداشت محیط کار کانادا (CCOHS)، مکنده‌های صنعتی می‌توانند دیوارها، سقف‌ها، ماشین‌آلات و سایر مکان‌ها را تمیز کنند.

استیو آرنهولز (Steve Ahrenholz)، متخصص ارشد بهداشت صنعتی بخش نظارت، ارزیابی خطر و تحقیقات اتحادیه‌ی ملی ایمنی و بهداشت محیط کار آمریکا (NIOSH)، می‌گوید: «شما یا باید از روش‌های مرطوب استفاده کنید یا سیستم‌های مکش کارآمد داشته باشید. نباید از یک جاروبرقی معمولی یا پمپ باد استفاده کنید چرا که استفاده از آنها باعث معلق شدن مجدد گرد و غبار و پخش شدن آن در محیط کار می‌شود.»

۴. از جاری شدن مواد در محیط کار جلوگیری کنید
جلوگیری از جاری شدن مواد در محیط کار به منظور حفظ ایمنی و بهداشت محیط کار

زیرپایی‌های محیط کار، که می‌تواند پارچه‌ای یا چسبناک باشد، باید تمیز باشند و به‌خوبی نگه‌داری شوند. به گفته‌ی گری، این کار از ترشح مواد خطرناک به سایر جاها جلوگیری می‌کند. همه‌ی زیرپایی‌ها را بررسی کنید تا اطمینان حاصل نمایید که مواد خطرناک از طریق آنها به جاهای دیگر انتقال پیدا نمی‌کند.

علاوه بر این، به نظر نورتون، برای جلوگیری از انتقال آلودگی به پروتکل‌های پاک‌سازی جداگانه برای هر مکان نیاز است. برای مثال، هرگز نباید از همان کف‌شویی که در یک جا برای پاک کردن روغن استفاده شده در جای دیگر استفاده نمود.

به گفته‌ی گری، اگر مواد، سمی باشند، ممکن است به تست بهداشت صنعتی، تغییر لباس کار‌ و استحمام نیاز شود. آرنهولز می‌گوید: «کارکنانی که با مواد سمی سر و کار دارند نباید با لباس کار به خانه بروند.»

۵. از ریختن اشیاء جلوگیری به عمل آورید
جلوگیری از اریختن اشیا از فعالیت‌های مربوط به ایمنی و بهداشت محیط کار است

گری اشاره دارد که محافظ‌هایی مثل تخته محافظ، ریل محافظ یا روکش می‌توانند از ریختن اشیاء بر روی کارکنان یا تجهیزات جلوگیری کنند.

به نظر پائول اریکو (Paul Errico)، مشاور ایمنی، سایر راهکارها عبارتند از:

از جعبه‌ی انباشت استفاده کنید
مواد و ابزار را درست روی میز قرار دهید
اشیاء سنگین را در قفسه‌های پایین بگذارید
تجهیزات را دور از لبه‌ی میز قرار دهید
از انباشتن اشیاء در جاهایی که محل عبور کارکنان است خودداری کنید
نورتون می‌گوید: «برای محیط کار چیدمانی در ذهن خود طرح کنید که کارکنان هنگام رفت‌و‌آمد در معرض خطر قرار نگیرند.»

۶. به‌هم‌ریختگی‌ها را مرتب نمایید
مرت‌ کردن به‌هم‌ریختگی‌ها از جمله فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار محسوب می‌شود

از نظر گری، محیط کار به‌هم‌ریخته می‌تواند منجر به مشکلات ارگونومی و مصدومیت شود چرا که کارکنان فضای کمتری برای حرکت دارند.

او می‌گوید: «وقتی جایی به‌هم‌ریخته باشد، احتمال مصدومیت‌های بریدگی و جراحت بالا می‌رود. در این صورت شما آنقدر فضا برای راه‌اندازی درست ایستگاه کاری خود و جابجایی در محیط نخواهید داشت. در این شرایط کارکنان باید هر لحظه برای عبور از جایی به خودشان پیچ و خم بدهند.»

اداره‌‌ی پرداخت غرامت کارکنان ایالت اوهایو پیشنهاد می‌کند که کارکنان پس از استفاده از ابزارها و سایر مواد، آنها را سر جای خود بگذارند و مواد غیرقابل استفاده را دفع کنند.

ابزارها و مواد را از راهروها، خروجی‌های اضطراری، تابلوهای برق و درب‌ها جمع کنید و محیط را مرتب نمایید. سطل‌های زباله را پیش از سرریز شدن خالی کنید.

۷. مواد را به درستی انبار کنید
به درستی انبار نمودن مواد از فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار است

بر اساس استاندارد جابجایی، انبار، استفاده و دفع مواد (OSHA (1926.250، در محل‌های انبار نباید موادی انباشته شوند که خطر انفجار، آتش‌سوزی یا انتشار سم را به همراه دارند.

به گفته‌ی اریکو، اشتباهی که بعضی از کارکنان مرتکب می‌شوند این است که نردبان‌های انبار یا سایر اقلام را در کابینت‌های برق می‌گذارند، این کار علاوه بر این که خلاف قوانین OSHA است، تابلوی برق را مسدود می‌کند و ممکن است باعث آتش‌سوزی شود.

او می‌گوید: «من چنین مشکلی را در محیط‌های دیگر هم دیده‌ام. باعث شگفتی است که کارفرمایان اصلا به این مشکلات توجهی ندارند. توجه آنها به محیط تولید، محل‌های نگهداری، انبار یا سایر مکان‌های ذخیره‌سازی بسیار اهمیت دارد؛ زیرا همین‌ها هستند که باعث بروز مشکلات ذخیره‌سازی و انبارش می‌گردند.»

مواد و تجهیزات استفاده‌نشده را باید دور از دسترس کارکنان انبار کرد. بر اساس قوانین CCOHS، نباید از محیط کار برای ذخیره‌سازی و انبار استفاده کنید. به یاد داشته باشید که هر چیزی را پس از استفاده، مجددا به جای خود بازگردانید.

آرنهولز توصیه می‌کند که قرار دادن فضای ذخیره‌سازی در نزدیکی کارکنان آنها را تشویق به استفاده از آن می‌نماید.

او می‌گوید: «مرتب نگه داشتن محیط کار و بازگرداندن ابزارها سر جای خود، مسئولیت همه‌ی کارکنان است. فضای انبار در صورت قابل استفاده بودن، باید به گونه‌ای طراحی شود که برای استفاده از آن نیاز به بلندکردن بارهای سنگین یا کش آمدن نباشد. اگر برای استفاده از این فضاها لازم نباشد که مسیری طولانی طی نمود، آنگاه از آنها استفاده‌ی بیشتری خواهد شد. در غیر این صورت کارکنان به جای بازگرداندن مواد یا ابزار، آنها را برای مدتی نزد خود نگه می‌دارند.»

۸. از ابزارها و تجهیزات ایمنی شخصی استفاده کنید و آنها را مورد بازرسی قرار دهید
استفاده از تجهیزات ایمنی شخصی، یکی دیگر از فعالیت‌های مربوط به ایمنی و بهداشت محیط کار است

بر طبق مشاهده‌ی اریکو، بیشتر پرونده‌های غرامت کارکنان برای کسانی تشکیل شده است که از تجیهزات ایمنی شخصی هنگام تمیزکاری استفاده نکرده‌اند و دچار جراحت و مصدومیت شده‌اند.

گری می‌گوید: «هنگام تمیزکاری محیط کار، از تجهیزات ایمنی شخصی مثل کفش‌های جلوبسته و عینک ایمنی استفاده کنید. با توجه به ریسک‌ها و خطرات ممکن، در مورد نوع لباس ایمنی که باید بپوشید تصمیم‌گیری نمایید.»

بر اساس قوانین CCOHS، به طور منظم ابزارها را بازرسی، تمیز و ترمیم کنید. هرگونه ابزار معیوب را از محیط کار دور بریزید.

۹. میزان تکرار فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی را مشخص نمایید
میزان تکرار فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار باید مشخص گردد

همه‌ی کارکنان باید در فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی به ویژه مرتب‌سازی محیط کار شرکت کنند، خطرات ایمنی را گزارش دهند و ترشحات و قطرات ریخته شده را تمیز نمایند.

آرنهولز می‌گوید: «هر کارگری باید در این فعالیت‌ها نقشی ایفا نماید و در صورت وجود مشکل آن را گزارش دهد.»

پیش از پایان شیفت، کارکنان باید محیط کار خود را بازرسی و تمیز کنند و مواد غیرقابل استفاده را دور بریزند. این کار می‌تواند زمان لازم برای تمیزکاری در دفعات بعدی را کاهش دهد.

میزان تولید خرده‌ریزه‌ها یا مواد آلوده در محیط کار می‌تواند میزان تکرار فعالیت‌های مربوط به ایمنی و بهداشتی را مشخص نماید. به نظر نورتون، یک شرکت باید ترکیبی از تمیزکاری کلی و مفصل و تمیزکاری سبک و پرتکرار شامل رفت‌و‌روب و پاک‌سازی ترشحات را در برنامه‌ی خود قرار دهد.

۱۰. قوانین مدوّن تهیه نمایید
در خصوص فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار باید قوانینی تدوین شود

برای رعایت ایمنی و بهداشت محیط کار، قوانین کارآمد وضع کنید. کارشناسان بر سر لزوم تدوین سیاست‌های ایمنی و بهداشتی اتفاق‌نظر دارند. به گفته‌ی نورتون، بدین ترتیب، چنین فعالیت‌هایی شکل رسمی و تعریف‌شده به خود می‌گیرند. برنامه‌‌های مدوّن می‌توانند مشخص نمایند که باید از چه شوینده، ابزار یا روشی استفاده نمود.

نورتون می‌افزاید: «ما در تحقیقات خود متوجه شکاف‌های فراوانی در اثربخشی تمیز‌کاری کف محیط کار شده‌ایم. کف زمین معمولا نادیده گرفته می‌شود. به همین علت است که ما فکر می‌کنیم نوشتن بخشی از برنامه و تعریف دوره‌ی آموزشی برای کارکنان به منظور آشنایی و دنبال نمودن رویه‌های مناسب از اهمیت بالایی برخوردار است.»

۱۱. تفکر درازمدت داشته باشید
برای انجام درست فعالیت‌های ایمنی و بهداشت محیط کار باید تفکر دراز مدت حاکم باشد

فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی، تدابیر یک باره نیستند و باید به همراه نظارت و ارزیابی ادامه پیدا کنند. اسناد و گزارشات را نگه‌داری کنید، یک برنامه‌ی زمانبندی برای بازرسی داشته باشید، خطرات احتمالی را گزارش کنید و به کارکنان لزوم استمرار انجام فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی را گوشزد کنید. اهداف و انتظاراتی تعیین کنید و ارزیابیهای خود را بر مبنای این اهداف انجام دهید.

گری می‌گوید: «مسائل و مشکلات مربوط به فعالیت‌های ایمنی و بهداشتی، بسیار معمول هستند و به راحتی می‌توان آنها را برطرف نمود. فقط نیاز به پافشاری و صرف وقت دارد.»

فعالیت عضالنی و خستگی آن

 

فعالیت عضالنی و خستگی آن

سطح نیروی اعمالی و مدت زمان آن، در خستگی عضالنی نقش مهمی ایفا میکند و محدود کردن تواناییهای عملکردی دســت را به دنبال دارد. دستگاههایی مانند دســتگیرههای دینامومتر، گیرههای پینچ و گشتاورمترها، قابلیت تولید نیروی خارجی را اندازه میگیرند. همچنین ۳  اطالعات مربوط به بار عضالنی و خســتگی آن نوار عصــب )EMG) را ارائه میدهد ۳٫ الزم به ذکر اســت که انقباضهای قویتر باعث یجاد ســیگنالهای بزرگتر میشود. در شکل ۹ روش نوار عصب نشان داده شده است. در سال۲۰۰۷ چی هانگ چانگ و همکارانش خستگی ماهیچههای مختلف دست را هنگام پوشیدن دستکش و اعمال نیرو به دینامومتر توسط افراد اندازهگیری کردند. عملکرد حفاظتی از آنجا که یکی از دالیل اصلی پوشیدن دستکش مخصوصا در کارهای مکانیکــی، محافظت از دســت در مقابل ضربات و نیروها میباشــد، محققان به بررســی تأثیــر تعداد الیههای محافظ بــر مقدار حفاظت دســتکش با استفاده از دستگاه آلگومتر پرداختند . روش کار این دستگاه به این گونه بود که شخص دستکش را پوشیده و دست خود را زیر فک دستگاه قرار میدهد، سپس با دست دیگر خود به اهرم نیرو وارد کرده تا زمانی که در ناحیه دســت احساس درد کند. این نیرو به عنوان نیروی آســتانه درد ثبت میشود. دستگاه آلگومتر در شکل ۱۰ نشان داده شدهاست. نیروی آستانه درد در مناطق مختلف کف دست و انگشتان نیز توسط محققان مورد بررسی قرار گرفته است.

 

سایر ویژگیهای عملکردی

در مطالعات، معموال برای ارزیابی راحتی و ناراحتی از درجه بندیهای کیفی استفاده میشــود )به طور مثال خیلی راحت با عدد ۱ و خیلی ناراحت با عدد ۵ ،مانند آنچه در )جدول)۳ ))نشــان داده شــده است، تعیین میشــود(. از دیگــر ویژگیهای عملکرد دســت یا جنبههای پوشــیدن دســتکش که باید مورد توجه قرار بگیرد، مسائل مربوط به راحتی یا ناراحتی، درد موضعی، اصطکاک )به عنوان مثال بین دست و دستگیره( و سهولت یا دشواری انجام کار است )جدول)۴ .))مالحظات دیگر مانند مناسب بودن اندازه دستکش، تهویه و جذب عرق دستکش نیز نباید نادیده گرفته شود. شایان ذکر است که هنگام ارزیابی کارایی دســتکش، مســاله زمان، اهمیت زیادی دارد. زیــرا جنبههایی مانند خستگی و ناراحتی همیشه بالفاصله آشکار نمیشود و بستگی به مدت زمان پوشیدن دستکش و کار با آن دارد.

 

هشدارها و عالئم ایمنی

به منظور انتخاب دســتکش مناســب برای فعالیت مورد نظر، آشنایی با هشــدارها و عالئم ایمنی موجود بر روی آنها ضروری اســت. الزم به ذکر اســت که وجود یک عالمت ایمنی بر روی دســتکش، بیانگر آن اســت که دســتکش میتواند حداقل الزامات را برای هدفی خاص فراهم نماید. عالمتگذاری روی دستکشها برای انتقال اطالعات جامع دربــاره حفاظت نهایی کاربر کافی نیســت، از این رو اطالعات مکمل نیز باید به همراه نماد آورده شــود. در صورت لزوم، هشــدار در مورد مشکالت احتمالی نیز باید ذکر شود به عنوان مثال برای دستکشهای مقاوم در برابر پارگی، هشــدار “از دستکش در هنگام حرکت دستگاه اســتفاده نکنید”، ممکن است وجود داشته باشد. همچنین فهرستی از مواد موجود در دســتکش باید ارائه شود، زیرا ممکن است بعضی افراد نسبت به برخی از مواد حساسیت داشته باشند. در جدول)۵ )به برخی از عالئم ایمنی اشاره شده است. باید توجه کرد که عملکرد محافظتی دســتکش به طور قابل مالحظهای تحت تاثیر فرسودگی قرار دارد. به طور مثال، ســطح عملکرد پس از گذشت یک سال از تولید دستکش، حتی قبل از استفاده از آن کاهش پیدا میکند. بنابراین تاریخ انقضا باید در دستکش و بستهبندی آن نشــان داده شود. با توجه به اینکه برای هرنوع حفاظت، معموال موادی با سطح حفاظتی مختلف ارائه میشود، در کنار نمادهای ایمنی باید سطح عملکردی آنها نیز مشخص باشد.

 

بحث  

مقالــه حاضر ادبیات مربوط به دســتکشهای محافــظ و تأثیر آن بر جنبههای مختلف عملکرد دست را مورد بررسی قرار دادهاست. نتیجه مطالعات گذشته نشــان میدهد که در اکثر موارد، پوشیدن دستکش باعث کاهش مهارتهای دســت، حساسیت لمســی، قدرت گرفتن با دســت و همچنین باعث افزایش ناراحتی، فعالیت عضالنی و خستگی میشود. با این حال نتایج متناقضی نیز وجود دارد که میتواند ناشی از ضعف در روشهای ارزیابی قابلیتهای دستکش و عدم توجه به شرایط واقعی که دستکش در آن استفاده میشود، باشد. بیشتر دستکشها برای مدت زمان طوالنی توسط کارگران، مهندسین و… مورد اســتفاده قرار میگیرند، این در حالی است که زمان طوالنی اســتفاده میتواند اثر دستکش را تغییر دهد. آزمونهای مورد استفاده بــرای ارزیابی دســتکشها معموال به صورت ناگهانــی یا کوتاه مدت هســتند و تنها یک بار انجام میشوند، در نتیجه نمیتوان اثرات بلند مدت پوشیدن دستکش را در آنها بررسی کرد. به عبارت دیگر ارزیابی آثار پوشیدن دســتکش روی جنبههای عملکردی و قابلیت دست، با انجام آزمونها به صــورت یک بار و بدون توجه به مدت زمان، ممکن اســت نتایج گمراهکننده را به دنبال داشته باشد. همچنین یک عیب بزرگ هنگام ارزیابی دستکشها این است که ارزیابیها به طور دقیق در شــرایط کاری و محیطی که قرار است استفاده شوند، انجام نمیشوند. از آنجایی که انتخاب و اختصاص دستکش مناسب برای کارگران باید بر اساس شناسایی و ارزیابی خواستههایی که کارگران در شرایط محل کار و دوره زمانی کار با دســتکش باشد، باید در مطالعات آینده به این موارد توجه بیشتری شود. تاکنون مطالعات بسیار کمی، عوامل طراحی دستکش و چگونگی بهبود هرکدام از عملکردهای دست با استفاده از تغییر طراحی را مورد بررسی قرار دادهاند. با توجه به مطالعاتی که در این مقاله صورت گرفته است، وجود چند خأل از جمله استفاده از دستکش در دورههای طوالنی مدت و شــرایط کاری واقعی را نمایان میسازد، که این موارد الزم است در تحقیقات آینده مورد توجه بیشتری واقع شوند.

 

جمع بندی و نتیجه گیری

تاکنــون تعدادی از مطالعات تاثیر پوشــیدن دســتکش بر جنبههای مختلف عملکرد دســت را مورد بررسی قرار دادهاند و بسیاری از آنها نشان دادهاند که دستکش ممکن است بر مهارتهای دستی، حساسیت لمسی، قدرت انجام کار با دست، فعالیت عضالنی و خستگی و راحتی تاثیر بگذارد. عالوه بر این در تحقیقات آینده باید مسائل روانشناختی افراد در رابطه با پوشــیدن دســتکش و همچنین زمــان انجام کار با دســتکش و گزینه های مورد نیاز طراحی دستکش مناسب برای انجام فعالیتهای گوناگون، بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

 

 

 

انواع دستکشها از نظر طراحی و ساختار

انواع دستکشها از نظر طراحی و ساختار

لباس، زمانــی کارآمد خواهد بود که به عنوان پوســت ثانویه، با بدن انسان هم از نظر نوع حرکات و دامنه آن و هم از لحاظ تهویه و راحتی سازگار باشد. البته رعایت این نکات درمورد تجهیزات حفاظتی، با توجه به عملکرد حفاظتی آنها معموال دشــوارتر اســت. ازاین رو، طراحی لباسهای حفاظتی از نظر شکل و ســاختار، دامنه وسیعی را پوشش میدهد. به طوری که انواع مختلفی دســتکش وجــود دارد که برای حفاظت از کل دســت یا بخشی از آن طراحی شده است. مثال ممکن است در برخی مواقع محافظت از مچ دست یا انگشتان، بیشتر مورد نیاز باشد. انواع دستکشها از نظر شکل ساختاری عبارتند از دستکشهای یک ال و چند ال، دســتکش با پشت باز و بســته، دستکش با یک جا برای چهار انگشــت و یک جا برای انگشــت شست، دستکشهای دو انگشتی، دستکشهای تقویت شده در ناحیه کف دست یا پشت دست یا قسمت انگشتان. بنابراین شکل دستکش بر اساس ناحیهای از دست کــه به حفاظت نیاز دارد، طراحی میشــود. در برخی موارد به منظور بهبود کارایی، دستکش ممکن است به صورت دوال یا با تعداد الیههای حفاظتی بیشــتری طراحی شــود . به عنوان مثال، دستکشهای فضانوردان مجموعهای از ســه دستکش است یا مثال افرادی که نسبت به التکس حساسیت دارند، از یک الیه درونی نیز همراه با الیه بیرونی اســتفاده مینمایند. عالوه بر طراحی شــکل دستکش، طول آن نیز با ّر اســت. در شــکل)۳ ،)برخی از انواع توجه به حفاظت مورد نیاز متغی طراحیهای دستکش نمایش داده شده است

 

 

 

انواع دستکش از نظر جنس و نوع مواد سازنده

دســتکشها با توجه به نوع حفاظتی که از آنها انتظار میرود، از مواد مختلف تهیه میشوند. از جمله این دستکشها میتوان به دستکشهای برزنتی، چرمی، پالستیکی، نایلونی، پارچهای و دستکشهای متشکل از حلقههای فلزی اشــاره کرد. همچنین ممکن است پارچههای مختلف ماننــد پارچههای تاریپودی و یا حلقوی، انواع کامپوزیتها و یا ترکیب انواع پارچهها از طریق دوختن، لمینت کردن یا چســباندن با هم ترکیب میشــوند. با توجه به ســطح حفاظت مورد نیاز، ممکن است عملیات تکمیل سطحی نیز بر روی پارچهها انجام شود. به عنوان مثــال در این خصــوص میتوان به پارچههای آغشــته به پلی وینیل کلراید، نیتریل و وینیل اشــاره کرد. از جمله الیاف مورد اســتفاده در دستکشهای حفاظتی میتوان به الیاف االستومری مانند الکرا، الیاف طبیعی مانند پشم و پنبه یا الیاف بازیافته مانند ویسکوز و ریون، الیاف انعطافپذیر مانند نایلون و ابریشم و پلی استر و یا الیاف غیرانعطافپذیر مانند شیشه یا الیاف سرامیکی اشاره نمود شکل

نكات مهم مقررات ایمنی

تعهدات پیمانكار

۱ – پیمانكار موظف است از نیروهایی كه دارای كارت تعیین صلاحیت حرفه ای هستند بكار گمارند.

۲ – پیمانكار موظف به همكاری كامـل با كارشناسـان، نـاظران و بازرسـان ایمنـی كـه بـه منظـور كنترل و نظـارت ایمنـی مراجعـه می نمایند، می باشند.

۳ – پیمانكار موظف است از عوامل اجرایی و خودروهای كه نسبت به بیمه آنان اقدام نموده است، استفاده نماید.

۴ – پیمانكار موظف است گروه های اجرائی را حداقل با دو نفر با تجهیزات كامل به محل انجام كار اعزام نماید.

۵ – پیمانكار موظف است نسبت به تامینلباس کار مناسب  (پـوتین کلاه ایمنی  و دیگـر وسـایل ایمنـی ) بـا درج نـام شـركت پیمانكاری برروی البسه می باشد.

۶ – پیمانكار موظف است قبل از شروع هر پروژه برنامه زمان بندی و زمان شروع بكار عملیات اجرائی پروژه و فهرسـت اسـامی عوامل اجرایی پروژه را كتباً به دستگاه نظارت اعلام نماید و تاییدیه لازم را از دستگاه نظارت در ارتباط با نوع تجهیزات مـورد استفاده در هر پروژه اخـذ نمایـد. و همچنـین هماهنگی هـای لازم را بـا مـدیر پـروژه پیمانكـار، دسـتگاه نظـارت، مجـری طـرح، واحدهای بهره برداری كارفرما (امورهای دیسپاچینگ برای پروژه های فشار متوسط، مناطق برق و معاونـت بهـره بـرداری بـرای پروژه های فشارضعیف) در رابطه با درخواست اعمال خاموشی و صدور اجـازه كـار بعمـل آورد و سـایر ارگـان هـای خـدمات شهری( شهر داری، مخابرات، آب، گاز) را مطلع نماید.

۷ – پیمانكار موظف است در صورت وقوع حوادث (نیروی انسانی یا تاسیـساتی ) فـوراً، نـسبت بـه تهیـه گـزارش و ارسـال آن بـه مراجع ذیصلاح و واحد ایمنی مناطق و معاونت های اجرائی اقدام نماید.

۸ – پیمانكار موظف است ابزار، وسایل و تجهیزات عایقی را، به صورت دوره های مورد آزمایش عایقی قراردهد.

۹ – پیمانكار موظف است از عملیات مربوط به شركت و سایر پیمانكاران در واحدهای عملیاتی مجاور و خطراتی نیز كه ممكن است در حین انجام كار و یا خدمات با آنها روبرو شود، آگاه گردد.

۱۰ – پیمانكار موظف است تابع نظرات شركت و دیگر مراجع قانونی ذیربط بوده و همكاری كامل را بنماید. یعنی در صورت وجود شرایط و عوامل خطرساز، پیمانكار باید شیوه عملیات را تغییر دهد.

۱۱ – پیمانكار موظف است اطلاعات لازم را در مورد دستگاه ها و مصالح مورد نیاز و خطرات مربوط به شیوه های انجام كـار را كسب نماید.

۱۲ – پیمانكار موظف است ساختار مدیریتی و یا سرپرستی خود را توصیف كرده و نشان دهد كه چگونـه بـا برنامـه كلـی كـه بمنظور تضمین ایمنی، بهداشت و محیط زیست كاركنان درنظر گرفته شده، متناسب می باشد.

۱۳ – پیمانكار موظف است گزارش مربوط به حوادث، بیماری های شغلی و یا رویدادهای خطرناكی كـه پرسـنل در گذشـته بـا آنها مواجه شده است، در اختیار شركت قرار دهد.

۱۴ – پیمانكار و گروه های عملیات موظف به برنامه ریزی مناسب برای تامین تجهیـزات و ماشـین آلات جهـت انجـام عملیـات در مدت زمان برنامه ریزی شده می باشد.

ب) نكات مهم مقررات ایمنی

قبل از انجام كار:

۱ – كسب دستور كار

۲ – تكمیل فرم تقاضای خاموشی (درصورت نیاز به اعمال خاموشی )

۳ – بازدید و بررسی های لازم از لوازم فردی وگروهی

۴ – نصب كارت های حفاظتی برروی تاسیسات بی برق شده

۵ – محصور نمودن محیط كار با نوارهای حفاظتی و علائم هشداردهنده

۶ – بررسی وضعیت محیط كار ازجهات مختلف (حریم، فواصل مجاز، نقاط خطرو …….)

جزییات کفش ایمنی با زیره های مختلف

همانطور که می دانیم کفش های ایمنی وظیفه ی حفاظت از پا ها در شرایط مختلف را دارند و دارای تنوع زیادی می باشند. کفش ایمنی برای این که استفاده راحت تری داشته باشد و کاربران به اجبار از آن ها استفاده نکنند باید برای شرایط مختلف آب و هوایی همچون گرما و سرما و برای سلایق مختلاف همچون زنان و مردان با رنگ بندی های زیاد تولید شوند  تا هرکس که مایل به استفاده از آن ها می باشد مطابق با سلیقه ی خود بهترین نوع آن را انتخاب نمایند . حفاظت از اعضای بدن از جمله پا ها از وظایف شخصی هر انسانی می باشد و در راستای آن هر شخص باید بتواند لباس ها و کفش مناسب مطابق با شغل خود را انتخاب نماید تا از آسیب به اعضای بدن جلوگیری نماید . اما باید در نظر گرفت که شناخت کفش یا لباس مناسب نیاز به آگاهی در مورد شرایط شغلی همچون گرم یا سرد بودن محیط ، لیز بودن محیط و کاربرد اشیاء تیز و برنده و … دارد و همانطور که در زمستان کفش مخصوص زمستان و در تابستان کفش های تابستانی را به کار می بریم باید دقت کنیم که برای شغل ها نیز در فصل های مختلف و شرایط کاری متفاوت مانند سر و کار داشتن با آتش یا کوه نوردی و معماری و … و یا کاردر فصل های زمستان و یا تابستان کفش ایمنی متناسب با آن شغل را انتخاب کنیم تا از آسیب های احتمالی جلوگیری کنیم و از همه مهمتر راحتی و آسودگی را به پاهایمان هدیه کنیم .

کفش های ایمنی تابستانی جزو دیگری از کفش های ایمنی می باشند که این کفش ها به دلیل طراحی خاص و در نظر گرفتن هوای گرم تابستان از پا ها در فصل تابستان و گرمی و عرق کردن آن ها جلوگیری می شوند . کفش های ایمنی تابستانی برای دو گروه زنان و مردان تولید می شوند و استفاده از آن در فصل تابستان هیچ مشکلی برای پا ها ایجاد نمی کنند .

 

کفش های ایمنی تابستانی نیز همانند کفش های ایمنی به منظور محافظت پا ها در مقابل خطرات احتمالی در محیط کار طراحی می شوند و در جلوی آن ها نیز از فولادی برای جلوگیری از افتادن اشیا سنگین و آسیب به انگشتان و پنجه پا به کار برده می شود با این تفاوت که در کفش های ایمنی تابستانی منافذی در رویه ها و کناره های آن ایجاد کرده اند تا در فصل تابستان و هوای گرم از تعریق پا جلوگیری نماید . کفش های ایمنی تابستانی از چرم طبیعی گاو تولید می شوند و تمامی خصوصیات کفش ایمنی همچون مقاومت ، دوام زیاد و بهداشتی بودن و … را دارند .

کفش های ایمنی تابستانی نیز همانند مابقی گروه کفش های ایمنی تنوع زیادی دارند و در رنگ بندی های متفاوت تولید می شوند و در نتیجه برای شغعل های مختلف طراحی می شوند  و تنوع زیاد باعث انتخاب راحتر و به کارگیری رضایتمندانه آن ها می شود .

ویژگی کفش های ایمنی تابستانی :

  • کفش ایمنی تابستانی دارای طراحی دقیق برای حفاظت از انگشتان پا در برابر افتادن اشیاء سنگین می باشند .
  • کفش ایمنی تابستانی از رویه ی با چرم طبیعی گاوی تولید می شود و در نتیجه از بوی بد پا جلوگیری می نمایند و دوام زیادی دارند و به راحتی پاره و فرسوده نمی شوند .
  • کفش های ایمنی تابستانی دارای منافذی در کناره ی پا ها برای جلوگیری از تعرق پا و بو گیری پا در فصل تابستان و فصل های گرم می باشند .
  • زیره ی کفش های ایمنی تابستانی نیز همانند مابقی کفش های ایمنی از جنس TPU ،  PU و لاستیک می باشند که ضد لغزش و ضد روغن و ضد آب می باشند و از کف پا در مقابل اشیاء تیز و برنده محافظت می نمایند .
  • آستر به کار رفته در کفش های ایمنی تابستانی کاملا بهداشتی بوده و عرق پا را جذب می نمایند .

کیف کمکهای اولیه و ضرورت آن

کیف کمکهای اولیه

 حتما در مورد ضرورت به همراه داشتن کیف کمکهای اولیه مطالبی شنیده اید. كوهستان بعلت داشتن وضعیت خاص ذاتاً خطرناك است.
هر كسي كه به هر علتي وارد کوهستان میشود بالقوه در معرض اين خطرات قرار میگیرد . ممكن است در صورت بالفعل شدن خطرات، جان او و ديگر همراهانش به خطر بيافتد. بنابراین به همراه داشتن کیف کمکهای اولیه ضروری است.

خطرات بالقوه در کوهستان

با افزايش دانش و اطلاعات، استفاده از ابزار و تجهيزات مناسب، رعايت موارد ايمني، رفتار عقلايي در كوهستان و …، احتمال خطر به طور قابل قبولي پايين مي‌آيد؛ اما صفر نخواهد شد.
معمولاً در صورت وقوع حادثه، بسته به نوع، شدت و وسعت آن، آسيبهاي روحي و جسمي متعدد و مختلفي به افراد وارد شده و حتي موجب مرگ آنها میشود.
بهمين خاطر دانستن و فراگيري تئوري و عملي كمك هاي اوليه ، به همراه داشتن کیف کمک های اولیه، با نگاه ويژه به كوهستان، از ضروريات ورزش كوهنوردي است. هر كوه‌نوردي بايد بطور جدي در پي آن باشد.

هيچ‌كس بدون اطلاع و رعايت اصول امداد، كوه‌نورد كاملي نخواهد بود.

با اطلاع از اصول ابتدايي امداد قادريد در شرايط خطرناك، كمكهاي اوليه را پيش از رسيدن گروه پزشكي (يا گروه امداد و نجات) انجام دهید. مصدومان را بدون اينكه آسيب بيشتري به آنها وارد كنيد يا اوضاع را وخيم‌تر كنيد به مراكز درماني برسانيد.
ضمناً بايد بتوانيد با ارزيابي وخامت اوضاع درباره‌ي انتقال مصدومان يا به تعويق انداختن آن تصميم‌گيري كنيد .همچنین از انتقال بي‌مورد مصدومان و پذيرش خطرهاي ناشي از آن جلوگيري كنيد.
البته در اين رهگذر مسوؤليت مهمي بر عهده‌ي شماست. لذا بايد حيطه‌ي تواناييهاي خود را بشناسيد و واقع‌بين باشيد.
گاهي واقعاً كاري از دستتان بر نمي‌آيد. بر اعصاب خود مسلط باشيد و سعي كنيد از بدتر شدن اوضاع جلوگيري كنيد.
همواره در تمام مراحل امداد به شرايط ايمني خود و ديگر افراد كمك‌كننده توجه كافي داشته باشيد.
گاهی وضعيت منطقه يا وضعيت جوي براي انجام عمليات امداد مناسب نيست.
خوددار باشيد و خود را با شرايط پيش آمده وفق داده، منتظر بهبودي شرايط باشيد.

 

نکات زیر را برای جلوگیری از وقوع حوادث در نظر بگیرید

  • در آغاز صعود و در آخرين اتراقگاه شهري، از تلفنها و نحوه‌ي تماس با مراكز انتظامي، آتش‌نشاني، هلال احمر، اورژانس و هيات كوه‌نوردي اطلاع حاصل كنید. از ميزان آمادگي آنها در برخورد با حوادث آگاهي يابيد.
  • در تمامي طول برنامه بايد فاصله‌ي خود با اولين مركز درماني و نحوه‌ي دسترسي به آن را بدانيد . آگاه باشید براي رسيدن به آنجا به چند ساعت پياده‌روي نياز است .
    چه مقدار از مسير را مي‌توان با حيوانات اهلي (قاطر، اسب و..) طي كرد . در صورت لزوم اين حيوانات را از كجا و چگونه مي‌توان تهيه كرد.
  • هميشه قبل از حركت از علائم حياتي (ضربان قلب، فشار خون، حرارت و تنفس) افراد گروه اطلاع حاصل كنيد .
    از آنها بخواهيد اگرسابقه آسیب دیدگی، بيماري مزمن (ديابت، بيماري قلبي، آسم و..) ،مصرف دارو، ارتفاع‌زدگي، سرما يا گرمازدگيدارند، به شما اطلاع دهند.
  • مشخصات افراد از جمله سن، شماره تماس اقوام درجه یک، سابقه بیماری، داروهای مورد استفاده را قبل از برنامه دریافت نمایید.
  • توانايي افراد را در ابتداي مسير بررسي كنيد . كساني را كه در صورت لزوم مي‌توانند در حمل مجروح شما را ياري دهند، بشناسيد.
  • هر چه آماده‌تر، آگاه‌تر و با وسايل كاملتري به كوه برويد، قطعاً با مشكلات كمتري روبرو خواهيد شد و مي‌توانيد از وقوع حوادث بيشتري جلوگيري كنيد.

اقلام مورد نیاز کیف امداد

  • باند سه گوش
  • باند ساده ۱۰ سانت
  • چسب کاغذی ضد حساسیت
  • گاز استریل
  • بتادین
  • پد الكله آنتي سپتيك
  • چسب ساده زخم بندی
  • تیغ بیستوری جراحی
  • داروهای: استامینوفن – متوکلوپرامید – استازولامید – پرل TNG – دیفنوکسیلات – دگزامتازون – . . . .
  • پودر اوآر اس
  • راهنمای کیف و راهنمای داروهای مصرفی
  • بروشور راهنمای امداد و نجات
  • قيچي
  • چسب بخیه
  • دستکش یک بار مصرف

ایمنی چیست ؟

ایمنی چیست ؟

ایمنی یعنی محافظت از جان و اعضای بدن در هر کار و هر مکانی . ایمنی یک احساس امنیت و یا یک درخواست همگانی می باشد که موجب آرامش و آسایش افراد می‌شود و وقتی حرف از ایمنی می‌شود یک نوع آرامش را با خود به ارمغان می آورد از این رو در هر کاری که انجام می شود رعایت  آن ضروری و لازم می‌باشد.با رعایت نکات ایمنی جراحات و صدمات به حداقل می‌رسد و در کنترل و حذف خطراتی که از حوادث و اتفاقات ناگهانی به وجود می آید نقش به سزایی دارد.ولی پیشگیری از اتفاق و افتادن حوادث یک اصل مهم در راستای بهبود ایمنی می باشد و مهمتر از آن این می باشد که بعد از اتفاقات به دنبال ایمنی نباشیم و قبلاً به فکر این بیوفتیم که از بروز اتفاقات و حوادث جلوگیری نماییم ولی با این حال استفاده از لباس ها وکفش ایمنی  و لوازم ایمنی مناسب دیگر، احتمال آسیب ها را به حداقل می‌رساند.

معیار های ایمنی:

برای تعیین معیارهای ایمنی در کفش‌ ایمنی باید توجه شود که با توجه به استاندارد ها و کاملا مناسب و با شرایط کار باشد . استانداردی که کفش های ایمنی مطابق با آن طراحی می شوند باید شامل مسائل مربوط به واحدهای صنعتی و آتش نشانی ها و محیط های کاری و همچنین پروژه های ساختمانی و پروژه های نفت و پتروشیمی و راهسازی و سدسازی ها و برق کاری ها و بسیاری از کارها و شغل های دیگر باشد.از جمله معیارهای ایمنی برای تولید کفش ایمنی تحمل وزن های بالا در حین سقوط اشیا سنگین می باشد که بتواند وزن های بالایی را تحمل نماید و از این رو از فولادی در جلوی کفش استفاده می‌شود که این کارایی را به کفش‌های ایمنی می‌دهد.

 

از دیگر معیارهای ایمنی می‌توان به راحتی و بهداشت اشاره کرد . هر چیزی در وهله ی اول باید راحت باشد و احساس آرامش را از افراد نگیرد . درکفش ایمنی باید از موادی استفاده شود که هم پا را در مقابل آب و دما محافظت نمایند و هم اینکه به زودی بو نگیرد و باکتری ها نتوانند به راحتی در آن فعال شوند . یک کفش ایمنی مناسب باید پایه و قوس و انعطاف‌پذیری را برای پاشنه فراهم کند .

معیار های ایمنی همچنین می تواند مراقبت و محافظت از پاها در برابر سوختگی ها و گرفتگی ها و همچنین لغزش ها و… باشد . گرم نگه داشتن پاها در مقابل آب و هوای شدید و مقاومت از آنها در برابر خستگی و غیره از دیگر مواردی است که در معیار های ایمنی لحاظ می شود.در معیارهای ایمنی باید به طول عمر مناسب و کاربرد بالای کفش ها دقت شود کفشی که بلافاصله و در فاصله کوتاهی خراب شود و کارایی خود را از دست دهد ، کفش مناسب از لحاظ ایمنی نمی باشد. یک کفش ایمنی مناسب باید بر در برابر تمامی خطراتی که در یک شغل وجود دارد و افراد را از ناحیه پا تهدید می‌کنند مقاوم باشد و از پا ها محافظت نماید . معیار ایمنی برای تولید کفش های ایمنی در شغل های مختلف و با توجه به خطراتی که در هر شغل وجود دارد و خصوصیات آنها متفاوت می باشد.از این رو می‌توان این گونه عنوان کرد که در کفش های ایمنی برای شغل های مختلف با کاربردهای گوناگونی که دارند از معیارهای ایمنی متفاوتی درست می‌شوند بنابراین یک کفش که برای برق کاری به کار برده می شود با کفشی که برای آتش‌نشانان تولید می شود معیارهای ایمنی متفاوتی دارد و باید شرایط را در نظر گرفت و از روی آن کفش مناسب را تهیه نمود .

دستکش حفاظتی

دستکش حفاظتی
الف- برای حفاظت دست جوشکاران و سایر کارگران صنعتی و ساختمانی که با اشیاء داغ و برنده از قبیل اوراق فلزی و شیشه های جام سروکار دارند باید دستکش های برزنتی یا چرمی ساقه دار مطابق با ویژگی های استاندارد شماره ۱۷۶۴ ایران تهیه و در اختیار آنها قرار گیرد. برای برقکاران دستکش های لاستیکی عایق. مقاوم در برابر الکتریسیته برابر استانداردهای برق استفاده شود.
دستکش نیتریل

دستکش نئوپرین
 دستکش حفاظتی
به منظور حفظ جان کارگران برق کار که به هنگام کار با شبکه تحت فشار برق یا وسایل برقی در معرض خطر برق گرفتگی قرار دارند، باید علاوه بر ابزار ویژه این کار دستکش، کفش ایمنی و کلاه مخصوص عایق الکتریسیته با رعایت استاندارد شماره ۱۶۴۵ ایران تهیه و در اختیار آنان قرار گیرد.
ب- دستکش های لاستیکی عایق پس از هر بار مصرف باید مطابق ضوابط و ویژگیهای استاندارد شماره ۱۶۴۵ ایران توسط افراد ذیصلاح بررسی و کنترل و برای استفاده مجدد آماده شود.
چکمه و نیمه چکمه لاستیکی در محل کارهای مربوط یا برای کارهایی که در آب انجام می شود، به منظور حفاظت پای کارگران در مقابل آب و گل و نظایر آن و مواد شیمیایی باید به تناسب کار، نیم چکمه لاستیکی با رعایت استاندارد ۱۳۹۳ ایران تهیه شده و در اختیار آنان قرار گیرد.
لباس ایمنی برای جوشکاری و مشاغل مشابه آن که کارگران در معرض سوختگی و جراحات دیگر قرار دارند. باید از دستکش و پیش بند و گتر (پابند) چرمی استفاده نمایند تا هنگام جوشکاری و یا ذوب فلزات (ریخته گری) در معرضاشعه های پرتاب قرار نگرفته و از جان آنها حفاظت گردد. در هنگام جوشکاری و ریختن مواد مذاب در ظروف بارگیری حتماً از عینک های مخصوص دودی استفاده شود.

آیا سوپاپ ماسک نقشی در فیلتر هوا وارد شده به ماسک بر عهده دارد؟

آیا سوپاپ ماسک نقشی در فیلتر هوا وارد شده به ماسک بر عهده دارد؟
نقش سوپاپ ماسک
که برخی افراد غیر متخصص و گاهاً افراد متخصص نیز آن را به نام فیلتر می خوانند،

تنها در خارج کردن هوای بازدم فرد مصرف کننده ماسک نقش داشته

و هیچ گونه تاثیری در عملکرد فیلتر ماسک ندارد.

لذا در ماسک های ضخیم برای کمک کردن به سرعت بیرون راندن هوای بازدم فرد و جلوگیری از خستگی، از سوپاپ استفاده می شود.

در ماسک های با لایه های کم و همچنین ماسک های ۵ لایه نانو الیاف نانوکسین به دلیل نازکی ماسک،

هوا به راحتی از بدنه ماسک به بیرون انتقال یافته و نیازی به استفاده از سوپاپ نمی باشد.

همچنین لازم به ذکر است که هدف از استفاده ماسک عدم انتقال بیماری از فرد مصرف کننده ماسک به دیگر افراد یا به محیط که در آن فعالیت می کنند

(در موارد اتاق های استریل، اتاق رشد، اتاق عمل، شرکت های تولید کنننده وسایل استریل حساس و دارویی)،

حتماً فرد می بایست از ماسک بدون سوپاپ استفاده کند.

چرا که در خروج بازدم فرد از طریق سوپاپ هیچ گونه فیلتری لحاظ نشده و عوامل بیماری زا به راحتی از فرد به محیط انتقال خواهند یافت.

نقش سوپاپ ماسک
نقش سوپاپ ماسک
پس توجه داشته باشید که نوع سوپاپ در ماسک نشان کیفیت فیلتر آن نیست

رنگ بندی کاملا سلیقه ای بوده و نشان استاندارد خاصی نیست

کیفیت فیلتر فقط بستگی به نوع پارچه به کار رفته در آن دارد،

از همین رو تمام آزمایشات مربوط به کیفیت فیلتر نمودن ذرات انجام گرفته بر روی ماسک ها بر روی لایه های پارچه صورت می گیرد.

در آزمایشات سوپاپ ها از لحاظ کیفیت ساخت مورد بررسی قرار میگیرند

از این ر ماسک هایی که تاییدیه آزمایشگاه های معتبر را دریافت می نمایند دارای سوپاپ با کیفیت و کارایی بالایی خواهند بود

جنس و چگونگی ساخت لباس نسوز

جنس و چگونگی ساخت لباس نسوز

یکی از موادی که در تهیه لباس نسوز به کار می رود آزبست (پنبه نسوزASBEST) می باشد که مقاومت زیادی در برابر آتش دارد. آزبست ترکیبی از سیلیکات های معدنی مانند سیلیکات منگنز و سیلیکات آهن با ترکیبات پیچیده الیافی و کریستالی می باشد.

لایه بیرونی و پوشش روی لباس نسوز از جنس کولار آلومینیومی است و این خاصیت آئینه بودن آن پرتوها و تشعشعات حرارتی را منعکس و حرارت را جذب نمی نماید.

انواع لباس نسوز

الف : محافظ در برابر شعله :

با آن می توان مستقیم وارد شعله شد و معمولا سه لایه هستند. وزن آن بین ۷ تا ۱۲ کیلوگرم بوده و در محیط هایی که آتش حدود c ˚۸۱۵ حرارت دارد می توان از آن استفاده کرد

ب : محافظ در برابر حرارت :

این نوع لباس در اماکن پرحرارت و معمولاً توسط کارگرانی که در قسمت کوره های مراکز صنعتی کار می کنند استفاده می شود. این لباس ها معمولاٌ از چندین لایه از جنس آزبست با رویه آلومینیومی ساخته شده است.

خصوصیات فرد استفاده کننده از لباس نسوز

۱٫ آتش نشان حرفه ای باشد.

۲٫ از نظر روحی ، روانی و جسمی سالم باشد.

۳٫ لباس زیر شخص استفاده کننده پلاستیکی نباشد و از جنس عایق مانند نخ باشد.

۴٫ در صورت بروز هرگونه ناراحتی ناشی از حرارت، سریعاً محل را ترک نماید.

۵٫ حتی المقدور از لباس نسوز در فضای باز استفاده شود.

۶٫ به تعداد نفراتی که در عملیات لباس نسوز پوشیده اند، به همان تعداد نفرات دیگر لباس پوشیده و در خارج از محیط آتش سوزی آماده باشند.

۷٫ چنانچه لباس نسوز در عملیات پاره شد باید سریعاً محل را ترک و لباس را تعویض کرد.

لباسهای نسوز از نظر شکل به ۲ شکل دو تکه و یک تکه وجود دارند که بلوز بعضی از مدلهای آنها دارای محلی برای بستن دستگاه تنفسی هوای فشرده می باشند.

لباس های نسوزی که در آتش نشانی مورد استفاده قرار می گیرد، معمولاً شامل بلوز، شلوار ، دستکش، چکمه و کلاه با نقاب شیشه ای ضخیم می باشد.

چگونگی ورود به محل حریق با لباس نسوز

جهت خنک کردن فرد آتش نشان با لباس نسوز نباید از آب استفاده کرد، چون بر اثر حرارت آب بخار و از طریق درزهای لباس وارد لباس می باش. ولی می توان بصورت مهپاش جهت خنک کردن محیط و مسیر ورود آتش نشان استفاده نمود.

بدلیل عدم دید کافی و ناآشنایی با محل نباید با لباس نسوز وارد فضای بسته گشت . در عملیات باید ۲ نفر لباس نسوز پوشیده تا اگر برای نفر اول مشکلی پیش آمد نفر دوم او را کمک کند.

لباسهای نسوز باید بعد از هر عملیات مورد بازدید قرار گیرد و در صورت نیاز با آب و موا شوینده شسته شده و خشک گردد. از سالم بودن لباس اطمینان حاصل و آن را در جای مخصوص قرار داده و برای عملیات بعدی آماده نگه می داریم.

لباسهای محافظ در برابر مواد شیمیایی

این لباسها مقاوم در برابر مواد شیمیایی می باشند و از جنسهای مختلفی چون *PVC ، *پارچه پلی امید با پوشش ۲لایه از جنس بوتیل و با لایه بیرونی از جنس ویتون ، * مجموعه از مواد پلیمری که باعث مقاومت پارچه می شود ، * مواد پلاستیکی و مواد عالی پلیمری تهیه شده اند که بعضاً مجهز به سیستم تحویه هوا می باشند و در مدلهای مخلف ذیل موجود می باشند:

• لباس شیمیائی ترل کِم ۱۰۰۰

• لباس شیمیائی ترل کم سوپر

• لباس شیمیائی ترل کم فوق سوپر

• لباس شیمیائی ترل کم مدل VPS

• لباس شیمیائی مدل TLU با کاربرد محدود

• لباس شیمیایی ترل کم مدل HPS

• لباسهای حفاظتی شیمیائی مجهز به سیستم جریان هوا

• لباس ترکیبی منعکس کننده حرارت و مقاوم در برابر مواد شیمیایی

محافظت کننده سر و صورت

این محافظت کننده از جنس ۱۰۰% نومکس دولایه می باشد و مانعی برای دید شخص استفاده کننده بوجود نمی آورد.

چکمه های مقاوم در برابر مواد شیمیائی

این نوع چکمه ها دارای استاندارد ایمنی EN 145 بوده و از جنس پولی یورتان برای حد اکثر حفاظت ساخته شده و صد جرقه و آنتی استاتیک می باشد.

دستکش های محافظ در برابر مواد شیمیائی

این دستکش ها چند منظوره بوده و در مقابل مواد شیمیائی جامد، مایع و گاز دستها را محافظت می کند. لایه بیرونی آن از جنس PVC و آستر داخلی آن از جنس کتان با کیفیت زیاد ساخته شده است و در برابر عوامل فیزیکی مانند خراشیدگی و سائیدگی مقاوم بوده و طول آن ۳۵ سانتی متر است.

لباس های محافظ در برابر تشعشعات رادیو اکتیو

در طبیعت و در شرایط معمولی موادی یافت می شود که از اتم های آنها پرتوهائی ساطع می شود. این مواد را رادیو اکتیو یا پرتو زا گویند. این ذرات به سه گونۀ آلفا α ، بتا β و گاما γ می باشند.

یک ورقه کاغذ می تواند ذره آلفا و یک ورقۀ آلومینیومی به قطر ۳ میلی متر می تواند ذرۀ بتا و یک جدار سربی به قطر ۷ سانتیمتر می تواند باعث توقف پرتو گاما گردد.

وسایل و لباس های حفاظت انفرادی

۱٫ حفاظت بدن :

هنگام کار با مواد پرتوزا بر حسب مورد استفاده از روپوش های پارچه ای ساده ، لباس های مخصوص حفاظتی کامل و روپوش های آزمایشگاهی بر حسب نوع کار و محیط کار و عملیات متفاوت و متنوع می باشد.

این روپوش ها می توانند از جنس پارچه های معمولی و روشن و بعضاً پلاستیکی ضد اسید و نسوز باشد.

۲٫ حفاظت پاها :

جهت جلوگیری از انتشار آلودگی از محل کار و عملیات به سایر نقاط و همچنین حفظ و نگهداری پاها استفاده از کفش های مناسب لازم می باشد. این کفشها باید ساده و سفید رنگ و قابل رفع آبودگی باشد، کف این کفشها باید لاستیکی و یا پلاستیکی بدون شیار باشد تا ذرات آلوده لابلای شیارها قرار نگیرد. در آزمایشگاه های مواد پرتوزا باید جورابها تعویض و جوراب سفید آزمایشگاهی پوشیده شود. پس از کار و عملیات باید کفش ، لباس و دستها با دستگاه های کنترل آلودگی پرتویابی شود و در صورت اطمینان از پاک بودن آنها محل را ترک کرد.

۳٫ حفاظت دست ها :

بر حسب نوع کار و مواد آلاینده مجموعه ای از دستکش های آزمایشگاهی وجود دارد.

۴٫ حفاظت دهان و بینی :

یکی از مسیرهای آلودگی داخلی که از اهمین خاصی برخوردار است عبور مواد پرتوزای معلق در هوا یا گاز و بخارات آلوده از طریق دهان و بینی به مجاری تنفسی از جمله ریه ها می باشند که اختلالات ناشی از آن بسیار زیاد است.

برای حفاظت بر حسب شرایط محیط و چگونگی توزیع و پراکندگی ذرات گرد و غبار آلوده و یا گازها و بخارات رادیواکتیو و ابعاد ذرات تشکیل دهنده آنها از فیلتر و ماسک های مختلف استفاده می شود.

این نوع ماسک ها از نوع ساده کاغذی شروع و به ماسک های تمام صورت مجهز به کپسول اکسیژن کاملاً آب بندی شده، منتهی می شوند.

۵٫ حفاظت چشم و موی سر :

در بعضی از محل های کار و عملیات احتمال قطره های محلول مواد پرتوزا بر روی صورت و چشم وجود دارد. حفاظت چشم توسط عینک های مناسب ضروری می باشد که با توجه به شرایط کار و محلول های رادیواکسستیو متنوع می باشند.

در مکانهایی که احتمال گرد و غبار آلوده و یا محلول های رادیو اکتیو وجود دارد برای جلوگیری از آلودگی موهای سر باید از کلاه های پارچه ای و پلاستیکی مناسب استفاده کرد.