نگهداری از تجهیزات محافظت از چشم و صورت

لنزها باید مرتباً از نظر وجود خراش یا موارد دیگری که باعث تاری دید می شوند مورد بازرسی قرار گیرند.
لنزهای خراشیده یا قاب های شل باید بلافاصله تعمیر یا جایگزین شوند.
لنزها باید با آب شسته شوند. تمیز کردن لنز خشک می تواند باعث خراشیدگی آن شود.
از قاب عینک ها باید روزانه از نظر وجود ترک و خراش مورد بازرسی قرار گیرند.
هرگز نباید محافظ های چشم را به داخل جعبه ابزار پرتاب کرد این کار باعث آسیب دیدگی و خراشیدگی آنها می شود.

 

راهنمای انتخاب و خرید تجهیزات حفاظت از چشم و صورت

  • تجهیزات حفاظت از چشم و صورت باید با استاندارد های ذکر شده مطابقت داشته باشد.
  • در انتخاب وسیله محافظتی مناسب از چشم برای کارکنان باید موارد زیر را در نظر گرفت:
  • توانایی محافظت در برابر خطرات خاص محیط
  • اندازه مناسب و راحتی استفاده
  • محدود نکردن دید و حرکت
  • با دوام بودن و قابلیت تمییز کردن
  • محدود نکردن عملکرد هر تجهیز حفاظت فردی دیگر
  • حفاظ‌هاي صورت كه تيره مي‌باشند بايد ترجيحاً در روي حفاظ يا در روي كاتالوگ آن ۶ مشخصه زير نوشته شود:
  • ۱ـ مقاومت در برابر ضربه.
  • ۲ـ مقاومت در برابر گرما.
  • ۳ـ ضخامت.
  • ۴ـ اندازة سطح ( in2 يا cm2).
  • ۵ـ نمرة تيرگي.
  • ۶ـ جنس.

عوامل موثر بر عملکرد دستکشهای محافظ خواص فیزیکی و مکانیکی تاثیرگذار بر عملکرد دستکشهای محافظ

عوامل موثر بر عملکرد دستکشهای محافظ خواص فیزیکی و مکانیکی تاثیرگذار بر عملکرد دستکشهای محافظ

طراحی ساختمان تجهیزات حفاظتی و خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و مکانیکی مواد مورد استفاده در این تجهیزات باید به گونهای باشد که حفاظت مورد نظر را به طور کامل فراهم نماید و استفاده از آن نیز آسان باشد. پارچهها کاربرد گستردهای در تولید دستکشهای محافظ دارند. خواص فیزیکی و مکانیکی این پارچهها متاثر از نوع الیاف، ســاختمان نخ، پارچه و تکمیل آن است. برای بررسی عملکرد تجهیزات حفاظتی الزم است تا عالوه بر خصوصیات فیزیکی و مکانیکی پارچه و مواد سازنده آن، به طراحی و تولید آن نیز توجه شود

 

 

طراحی دستکشهای محافظ

در ســاخت انواع دســتکشهای محافظ، نکات مربوط به طراحی این دســتکشها عامل مهمی در تعیین ســطح عملکرد آنها است. در این زمینه، اولین نکتهای که در تهیه دســتکشها باید به آن توجه شــود، اندازه دســتکش و تناسب آن با اندازه دست است. زیرا متناسب بودن اندازه دســت و دستکش در عملکرد، راحتی و کارایی فرد تاثیر زیادی دارد. برای انتخاب دستکش مناسب، ابتدا باید اندازه دست گرفته شود و سپس اندازه دستکش متناسب با اندازه دست انتخاب شود.  یکی از ویژگیهای مهم و موثر در تجهیزات حفاظتی، راحتی ارگونومی است . از این رو، در طراحی و تولید تجهیزات ایمنی، باید توجه کرد که مواد و اجزای تشکیل دهنده برای استفادهکنندگان زیانآور نباشد، راحت باشد، حفاظت کافی را فراهم کند، و قسمتهایی که در تماس با بدن هســتند، عاری از لبههای تیز، برجســتگیهای تحریککننده یا صدمه زننده باشــند. همچنین دســتکش باید با توجه به عملکرد و سطح حفاظتی که از آن انتظار میرود، طراحی شود و از حفاظت بیش از حد جلوگیری شــود. یکی از روشهــای افزایش خاصیت حفاظتی دستکشها، افزایش ضخامت آنها است که مشکالتی از قبیل حجیم بودن دســتکش، کاهش کارایی و قدرت عملکرد فرد را به دنبال دارد. بنابراین باید تدابیری اندیشیده شــود تا طراحی دستکشهای جدید بر اســاس نوع حفاظت مورد نظر، با انتشار مواد محافظتی در سطوح وبخشهای مختلف دستکش، به منظور دستیابی به حفاظتی که مورد نیاز است، انجام شــود. در عین حال، حفظ مهارت و توانایی دست به منظور بهینهسازی عملکرد دست، مطلوب باشد . اســتفاده از دستکشهای چندال که از چند الیه متفاوت تشکیل شده، بهتر از دســتکش با یک الیه ضخیم است. در دستکش-های ساخته شــده از چندالیه، ممکن اســت الیهها به هم متصل نباشند یا اینکه الیهها به روش چســباندن، دوختن یا استفاده از مواد شیمیایی به هم متصل شده باشند. در طراحی دستکشهای چندالیه با ضخامت متغیر، میتوان حفاظت کافی را در مناطقی که به حفاظت بیشتری نیاز دارند، تامین نمود. تولیدکنندگان دستکش، یک روش ارگونومیک را در طراحی دستکش توصیه میکنند. چنین رویکردی عالوه بر تامین حفاظت، میتواند به میزان قابل توجهی بهرهوری و عملکرد فرد را افزایش دهد .  تعداد الیه ها و قرارگیری آنها در نواحی مختلف دست و ترتیب الیه گذاری، باید با توجه به جنس، ضخامت الیه ها و متناســب با نیاز مصرفکننده باشــد. از جمله تدابیر بکار رفته دردستکشهای حفاظتی در جدول۲ آورده شــده اســت که مبتنی بر اختراعات ثبت شــده در این زمینه میباشد.

 

سایر مشخصه های تاثیرگذار

عــاوه بر خــواص فیزیکی و مکانیکــی مواد مورد اســتفاده در تهیه دســتکشهای محافــظ، با توجه به نــوع حفاظت مورد نیاز، ســطح عملکــردی الزم و شــرایط مصرف، معموال دســتکشها و مواد مورد اســتفاده در تهیه آنها، باید مشــخصات دیگری نیز داشته باشد. به عنوان مثال، مقاومت دستکش در برابر نفوذ آب یکی از این مشخصات اســت. بهعالوه بکارگیری دســتکش باید بیضرر باشد و سبب ایجاد آلرژی و حساسیت پوســتی نشود. به طور مثال مقدار pH برای تمام دستکشها باید بیشتر از ۵/۳ و کمتر از ۵/۹ باشد . مقدار کروم دردستکشهای چرمی و مقدار مواد آلی در دستکشهای الستیکی باید مشخص شود. خواص الکترواستاتیکی دستکشها و همینطور قابلیت انتقال و جذب بخارآب برای جلوگیری از ایجاد ناراحتی و تعرق دست در حین کار، مهم و تاثیرگذار اســت و در صورت لزوم دستکشها باید قابلیت عبوردهی بخار آب را داشته باشند. عامل دیگری که در طراحی دســتکشها اهمیت دارد، شرایط جوی محیط کار و مدت زمان انجام کار با دست است که در کارایی فرد در صورت استفاده از دستکش تاثیر میگذارد و در طراحی دستکشهای محافظ نباید نادیده گرفته شود. همه این مشخصهها، روش آزمایش و سطح عملکرد مربوط به خود را دارد که در اســتانداردهای مربوط به ارزیابی هرنوع دستکش محافظ شرح داده شده است.

ماسکهای الکتریکی تصفیه کننده هوا

 ماسکهای الکتریکی تصفیه کننده هوا:

این ماسکها از یک دمنده الکتریکی (معمولاً از طریق باطری) برای عبور دادن هوای آلوده از داخل بخشی که باعث حذف آلاینده­ها می­شود و نیز کمک به استنشاق هوا از ورودی ماسک بهره می­برند.

د. ماسکهای نجات:

نوعی خاص از ماسکهای گازی هستند که در حین فرار (نه ورود یا بازگشت به محوطه آلوده) از هوایی با مخاطره آنی برای زندگی و سلامتی مورد استفاده قرار می­گیرند. این ماسکها عموماً در مناطق با خطر بروز مسمومیتهای تنفسی و کاهش اکسیژن در شرایط اضطراری مانند معادن (ماسک مونوکسید کربن) و یا در زمانهای کوتاه همچون فرار از حریق (ماسک دود) مورد استفاده قرار می­گیرند.

ماسکهای هوا رسان (ماسکهای فشار مثبت):

الف. ماسکهای کپسول سرخود:‌

در این ماسکها، فرد هوا یا اکسیژن مورد نیاز خود را از یک منبع تنفسی که بر روی خود حمل
می­نماید، تأمین می­کند. این ماسکها بسته به طراحی وسیله می­توانند حداکثر تا چهار ساعت اکسیژن یا هوای مورد نیاز استفاده کنند را تأمین نماید.

ب. ماسکهای هوا رسان شیلنگی:

این نوع از ماسکها، هوای مورد نیاز فرد را از طریق یک منبع ثابت هوای فشرده و یا یک کمپرسور دمنده هوا که با هوای سالم و تازه ارتباط دارد و از طریق یک شیلنگ تحت فشار انتقال می­دهند. طول شیلنگ این ماسکها از ۲۵ الی ۳۰۰ فوت متغیر است. در پایین­ترین فشار و بالاترین طول شلنگ، وسیله بایستی حداقل قابلیت ارسال هوایی به میزان ۱۷۰ لیتر در دقیقه را داشته باشد و فشار دستگاه نیز نبایستی از PSI125 بیشتر شود

 

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی:

تجهیزات حفاظت از سیستم تنفسی یا ماسکهای تنفسی (Respiratory Protection Masks) بنا به تعریف وسایلی هستند که به منظور حفاظت سیستم تنفسی طراحی شده­اند تا از استنشاق هوای آلوده جلوگیری نماید. ماسکها این حفاظت را هم بوسیله گرفتن آلاینده­ها از هوای استنشاقی و هم به وسیله هوا رسانی از طریق یک منبع هوای قابل استنشاق تأمین می­کنند.

ماسکهای حفاظت تنفسی بطور کلی به دو دسته اصلی تقسیم می­شوند:

ماسکهای تصفیه کننده هوا (Air Purifying Respirators)

ماسکهای رساننده هوای اتمسفری (Atmosphere – Supplying Respirators)

  1. ماسکهای تصفیه کننده هوا:

ماسکهایی هستند که آلاینده­های موجود در هوای استنشاقی را می­گیرند و خود به چهار دسته تقسیم می­شوند:

الف. ماسکهای حذف کننده ذرات (Particulate Filtering Respirators)

ب. ماسکهای حذف کننده گازها و بخارات (Vapor and Gas Removing Respirators)

ج. ماسکهای الکتریکی تصفیه کننده هوا (Powered Air – Purifying Respirators (PAPR))

د. ماسکهای نجات (Escape Masks)

  1. ماسکهای هوا رسان:

ماسکهایی هستند که هوا را از طریق منبعی غیر از هوای اطراف، تأمین می­کنند. این گروه از ماسکها در شرایطی استفاده می­شوند که یا فیلتر مناسب جهت حذف آلاینده موجود در هوای محیط وجود نداشته باشد و یا تراکم اکسیژن در محل کمتر از ۲۱% باشد. ماسکهای هوا رسان به دو دسته تقسیم می­شوند:‌

الف. ماسکهای کپسول سرخود (Self – Contained Breathing Apparatus)

ب. ماسکهای هوا رسان شیلنگی (Air – Hose Supplied Air Respirators)

ماسکهای حذف کننده ذرات

 

ماسکهای حفاظت در برابر گرد و غبار، به منظور حفاظت در برابر گرد و غبارها، فیومها (Fumes) و یا میستها (Mists) مورد استفاده قرار می­گیرند. در این ماسکها از مواد فیبری و الیافی همچون کاغذ، ‌نمد و یا پارچه برای به دام اندازی آلاینده­ها استفاده می­کنند.

فیلترهای این ماسکها بر اساس استاندارهای اروپایی در سه گروه N، R و P طبقه بندی می­شوند.

طبقه N، ماسکهایی را شامل می­شود که منحصراً برای استفاده در اتمسفرهایی که ذرات آن پایه غیر روغنی دارند،‌کاربرد دارد. طبقات R و P نیز ماسکهایی با فیلترهای مقاوم در برابر ذرات روغنی یا فیلترهای عایق روغن را شامل می­گردند.

این استانداردها عموماً مبنای طبقه بندی ماسکهای گرد و غبار تولیدی در کشور آمریکا و کانادا قرار می­گیرد.

طبقه بندی NIOSH (استاندارد ایالات متحده) در خصوص ماسکهای حذف کننده به ترتیب جدول زیر می­باشد:

طبقه بندی ماسکهای گرد و غبار نوع فیلتر راندمان
سری N (ذرات غیر روغنی) N95 ۹۵%
N99 ۹۹%
N100 ۹۷/۹۹%
سری R (ذرات مقاوم در برابر روغن) R95 ۹۵%
R99 ۹۹%
R100 ۹۷/۹۹%
سری P (ذرات عایق روغن) P95 ۹۵%
P99 ۹۹%
P100 ۹۷/۹۹%

 

کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیت یا فولادی کدام بهتر است؟

کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیت یا فولادی کدام بهتر است؟

  1. کفش ایمنی ( کفش کار ) با محافظ جلو پا استیل (درنوک این کفش ها از فولاد استفاده شده که در برابر۲۰۰ ژول ضربه پذیری مقاوم ست)
  2. کفش  ایمنی با محافظ جلو پا کامپوزیتی ( در نوک این کفش از کامپوزیت استفاد شده که عایق برق ست)

تقسیم میشوند که کارایی های متفاوتی دارند که به آنها اشاره خواهد شد اگر می خواهید تفاوت این دو را بیشتر بدانید با ما همراه باشید.

اگر شما می خواهید که یک کفش ایمنی را خریداری کنید باید درباره اجزای آن آگاهی کافی داشته باشید که ما در مطالب قبلی این موضوع را کاملا بحث کردیم می توانید به مقاله کفش ایمنی استاندارد باید چه اجزایی داشته باشد ؟مراجعه کنید و آن را مطالعه کنید.

در ابتدا باید شما بدانید که کامپوزیت چیست؟

کامپوزیت به موادی گفته می شود که حداقل از دو نوع متفاوت تشکیل شده است اجزای کامپوزیت از لحاظ شکل و ترکیبات شیمیایی و خواص با هم متفاوت است . در بعضی موارد این دو جز ٰرا فاز نیز می نامند.

کامپوزیت ها جزٔ مواد جامد صنعتی مصنوعی می باشند که توسط بشر ساخته شده اند که از جمله به پلیمر ها سرامیک ها و کامپوزیت ها می توان اشاره نمود

مواد کامپوزیتی جهت دست یابی به موادی با کیفیت و خواص متفاوت و بالاتر از مواد صنعتی دیگر تولید می گردند و با کمک گرفتن از علم مهندسی مواد مواد جدیدی متناسب با نیاز صنایع تولید و به بازار عرضه می گردند اجزای تشکیل دهنده کامپوزیت ها از احاظ شکل با ساختار و خواص دیگر ترکیبات شیمیایی متفاوت می باشد.

تفاوت میان کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیت و یا فولادی

در اصل در طراحی کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیت ویا فولادی تنها یک هدف رعایت شده است و آن هدف جز حفاظت از انگشتان پای شما در هنگام بروزحادثه نیست ، که هر دو سرپنجه از استاندارد اورپا تبعیت میکنند و هر دو دارای مقاومت ۲۰۰ ژول ضربه پذیری هستند

کفشهای ایمنی ( کفش کار ) فولادی شامل یک قطعه فلزی در قسمت انگشتان پا هستند که این قطعه فلزی وزن کفش را نسبت به کفشهای کامپوزیتی سنگینتر میکند.در واقع کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیت سبکتر از کفشهای ایمنی با سرپنجه فولادی هستند.

بررسی مزایا و معایب این دو نوع کفش

  • کفش ایمنی ( کفش کار ) پنجه فولادی، از پنجهٔ پا در برابر فشار و ضربه مواظبت می‌کند.
  • در محیط هایی گاز و یا مواد آتش زا که جرقه باعث آتش سوزی میباشد از کفش ایمنی با سرپنجه کامپوزیتی استفاده میکنند. زیرا از  جرقه زدگی جلوگیری می کند.
  • یکی از معایب کفش های ایمنی با سرپنجه کامپوزیت گران بودن آنها است زیرا که سرپنجه آنها از مواد پلیمر مهندسی شده میباشد.
  • از مزایای سرپنجه کامپوزیتی عایق الکتریکی آنها می باشد،چون در این کفشها به هیچ عنوان از فلز استفاده نشده میتواند در صنعت برق استفاده کرد و خطر برق گرفتی را پایین می آورند.
  • کفش های ایمنی با سرپنجه کامپوزیت عایق حرارت هستند، یعنی حرارت محیط را به داخل کفش منتقل نمیکنند این کفشها در مناطق گرمسیر استفاده میشود.
  •  کفش های کامپوزیت یا پلاستیک سخت استاندارد عایق جریان برق تا ولتاژ ۳۸۰ولت و عایق آزمایشگاهی تا ۵۰۰۰ولت می باشند
  • کفش ایمنی فولادی در برابر فعالیت سقوط اشیا برروی کف یا پنجه وله یا خرد کردن پا محافظت می کند.
  • کفش ایمنی دارای محافظ کامپوزیتی در پنجه جهت جلوگیری از خطرات برق گرفتگی در محیط های کاری و صنعتی طراحی شده است.

تجهیزات ایمنی

تجهیزات ایمنی دسته بندی های بسیاری دارد که میتوان به کلاه و دستکش ایمنی،کفش ایمنیو لباس کار اشاره کرد و در این مقاله به توضیح دستکش ایمنی از نوع لاتکس می پردازیم که براساس استفاده ای که مد نظر است انواع متفاوتی طبق فرآیند تولید آن وجود دارد.

پیش از پرداختن به آمیزه کاری لاتکس ارائه توضیحاتی در مورد روش های فرایند آن به علت نقش تعیین کننده نوع فرایند در انتخاب مواد افزودنی به آمیزه لاستیکی و همچنین به علت متفاوت بودن فرایند لاتکس نسبت به روش های معمول فرایند لاستیک جامد ضروری به نظر می رسد.

برای تولید قطعات لاتکسی ، از فرایند دیپ ( غوطه وری) استفاده میکنند. در این فرایند ، ابتدا باید لاتکس با افزودن مواد مناسبی به صورت آـمیزه در اید. در عمل دیپ ، قالبی را در آمیزه تهیه شده برای مدت زمان معین و مناسب غوطه ور می کند تا لایه اسی از آمیزه لاتکسی روی قالب بنشاند.سپس قفالب از آمیزه خارج می شود تاغ این لایه یا فیلم تشکیل شده خشک یا پخت گردد . قالب ها با توجه به نوع قطعه شکل های متفاوتی دارند و می توانند از جنس الومینیومی چینی یا سرامیکی باشند.

فرایند دیپ در کاربرد تجاری به سه روش انجام میشود که عبارت است از : دیپ مستقیم ، دیپ انعقادی ، دیپ حساس به حرارت.

روش دیپ مستقیم : قالب در امیزه لاتکسی غوطه ور می گردد و سپس در هوای داغ پخت می گردد.ضخامت فیلم را می توان با تکرار عمل غوطه وری زیاد کرد. روش دیپ مستقیم مواقعی کاربیرد دارد که ضخامت خیلی نازک مورد نظر باشد.

روش دیپ انعقادی: از آنجایی که اکثر لاتکس ها انیونی می باشند هنگامی که در تماس با محلول های الکترولیت قرار می گیرند به طور خود به خودی و تغییر ناپذیر منعقد می شوند از این اثر دئر تولید کالاهای دیپ شده استفاده میکنند،ابتدا قالب در یک محلول الکترولیت (حمام انعقاد)غوطه ور شده سپس داخل آمیزه لاتکسی فرو برده میشود که در نتیجه این عمل لاتکس در تمای با قالب منعقد شده و به صورت ژل در می آید.

حمام انعقاد محلولی از یک یا چند نمک محلول در آب ، الکل یا هر دو می باشد. نیترات کلسیم و مخلوطی از نیترات کلسیم و کلرید کلسیم نتایج بسیار خوبی را به عنوان الکترولیت ارائه می دهد.

 روش دیپ حساس به حراارت در این روش موادی که حلالیت معکوس داشته یعنی با افزایش دما حلالیت آنها کاهش میابد و آمیزه لاتکسی افزوده می گردد. از این رو با بالا رفتن درجه حرارت لاتکس به طور خود به خود منعقد می شود دمای انعقفاد معمولا ۴۰ تا ۴۵ در جه سانتیگراد می باشد.قبل از این که عمل دیپ انجام شود قالب در هوای داغ تا ۲۰ درجه سانتیگراد بالا تر از نقطه ذوب آمیزه حرارت می بیند و سپس قالب در آمیزه لاتکسیب فرو برده می شود.فیلمی از آمیزه روی قالب میشیند . پس از خروج قالب از آمیزه باید آـن را در هوای داغ نگه داری نمود تا فیلم حاصل به طور کامل در تمام سطوح منعقد گردد.

فاکتور هایی که روی ضخامت فیلم اثر میگذارند عبارتند از: دمای قالب ،زمان دیپ و غلظت آمیزه لاتکسی.

معمولا زمان دیپ بین ۵ تا ۱۰ ثانیه است در این فرایند فیلم هایی ضخیم تر از روش قبل تولید میگردد.

از انجایی که فرایند حساس به حرارت ، فیلم های با دیواره ضخیم ایجاد می کند در این پروژه از این فرایند استفاده گردید.

هارنس (کمربند کار در ارتفاع) فول بادی شوک دار ADELA مدل H-4538E

هارنس (کمربند کار در ارتفاع) فول بادی شوک دار ADELA مدل H-4538E

امروزه و با گسترش روزافزون صنایع مختلف ، کار کردن در ارتفاعاتی بالاتر از سطح زمین و در شرایطی سخت و بعضا خطرناک ، بخشی اساسی و روزمره از فعالیتهای ساختمانی و صنعتی را تشکیل می دهد .

کارگران پروژه های ساختمنی ، نفتی و پتروشیمی ، تعمیرکاران توربینهای بادی و … تقریبا بصورت دائمی در ارتفاع بالا کار می کنند .

این موارد و موارد فراوانی مشابه این ، تنها بخشی کوچک از نیاز روزمره به تجهیزات کار در ارتفاع را به ما نشان می دهد .

در این میان و با وجود نیاز مبرم به تجهیزات کار در ارتفاع ، کمربندهای ایمنی کار در ارتفاع ، جز حیاتی ترین و اصلی ترین آیتمها به شمار می روند .

در ابتدا به تعریف انواع کمربند ایمنی می پردازیم . از نظر ساختار و نحوه کارکرد ، کمربندهای ایمنی به دو دسته تقسیم می شوند  :

نوع اول : کمربند ایمنی تمام بدن یا پاراشوتی که مانند کمربند ایمنی چتر نجات ، به دور کتف و ران پای فرد استفاده کننده پیچیده می شود و کاملا او را در بر می گیرد . بطوریکه در صورت سقوط از ارتفاع ، فرد را حمایت می کند .

نوع دوم : کمربند ایمنی سیمبانی یا کمربند دکل بانی می باشد که تمام بدن نبوده و مانند کمربند شلوار ، فقط دور کمر را احاطه می کند .

علت این نام گذاری برای کمربند ایمنی نوع دوم ، استفاده وسیع فعالین بخش صنعت برق و مخابرات از کمربند ایمنی دکل بانی در هنگام کار بر روی دکلهای برق و دکلهای مخابراتی می باشد .

کمربند ایمنی شوک گیر دار قلاب بزرگ ADELA H-4538E 

کمربند ایمنی شوک گیردار مدل ADELA H-4538E ، محصول شرکت ADELA ENTERPRISE CO.,LTD. I   بوده و تولید کشور تایوان می باشد .

این شرکت در زمینه تولید تجهیزات ایمنی کار در ارتفاع فعالیت داشته و دفتر مرکزی آن در شهر تایپه پایتخت کشور جمهوری تایوان می باشد .

کمربند ایمنی شوک گیردار قلاب بزرگ ADELA H-4538  ، محصولی از گروه کمربندهای ایمنی نوع اول می باشد .

از نقطه نظر ساختاری ، این محصول را می توان به دو بخش تسمه های بالا تنه و تسمه های پایین تنه تقسیم کرد .

برای تشخیص این دو بخش از یکدیگر ، آنها را در دو رنگ متفاوت سبز ، برای بخش بالا تنه و زرد ، برای قسمت پایین تنه تولید کرده اند

تا در هنگام استفاده و در زمان پوشیدن ، بتوان سریعتر بخشهای مختلف را از هم تشخیص داد .

بخش بالایی که تسمه های سبز رنگ می باشند ، در هنگام استفاده ، مانند کوله پشتی و دسته های نگهدارنده آن ، پوشیده میشود بطوریکه نقطه اتصال مثلثی شکل قلاب لنیارد درست در پشت و در میان دوکتف جای بگیرد .

در بخش پایینی ، که بخش زرد رنگ می باشد ، تسمه ها به یکدیگر متصل نیستند و آزاد می باشند . آنها را دو به دو بر روی رانها قرار داده و بوسیله اتصالات موجود محکم می کنیم .

لنیارد چیست ؟  به مجموعه طناب و قلاب ( کارابین ) یک کمربند ایمنی ، لنیارد ( Lanyard ) گفته می شود .

لنیارد کمربند ایمنی ADELA H-4538 ، از یک طناب ۱٫۵ متری ابریشمی سایز ۱۴ ( قطر ۱۴ میلیمتر ) و یک قلاب بزرگ فولادی و یک عدد شوک گیر تشکیل شده است .

شوک گیر چیست ؟ جهت کنترل ضربه ناشی از سقوط احتمالی از ارتفاع ، قطعه ای در میان طناب لنیارد تعبیه می شود که فشار ضربه وارد به کمر و ستون فقرات را تا حد زیادی تعدیل می کند . به این قطعه شوک گیر گفته می شود .

قلاب فولادی و بزرگ این محصول ، حد تحملی معادل ۲۳ کیلو نیوتن یا ۵۰۰۰ پوند نیرو را دارد و مطابق با الزامات استاندارد EN362 تولید شده است .

لنیارد این کمربند ایمنی ، با واسطه قطعه شوک گیر ، در طرفی که به بدنه کمربند متصل می شود دارای قلاب کوچکی مجهز به پیچ و مهره اتصال می باشد که می توان از آن طریق به کمربند متصل یا آزاد کرد .

جهت راحتی فرد استفاده کننده در ارتفاع و در زمان انجام کار ،  ۲ عدد قلاب D شکل در دو طرف تعبیه شده است که می توان وسایل و ابزار مورد نیاز را از آن آویزان نمود .

وزن کمربند ایمنی حدود ۹۲۰ گرم ، وزن لنیارد حدود ۱۱۱۶ گرم و در نتیجه وزن کل در حدود ۲۰۳۶ گرم می باشد .

صرفا جهت اطلاع علاقمندان ، شبیه ترین مدل کمربند ایمنی به این محصول ، کمربند ایمنی تمام بدن ADELA H-4538E   می باشد .

این محصول در یک کارتن کوچک آبی رنگ به ابعاد ۲۵/۵ در ۲۲/۵ در ۱۰/۵ سانتیمتر تقدیم حضور شما می گردد .

تاریخچه و ضرورت استفاده از مخروطی ترافیکی در حفظ امنیت جاده ها

تاریخچه و ضرورت استفاده از مخروطی ترافیکی در حفظ امنیت جاده ها

مخروطی ترافیکی،که مخروطی ایمنی ، مخروطی جاده ای، مخروطی بزرگراه ها، یا مخروطی ساخت و ساز نیز گفته می شود نشانگر مخروطی شکلی است که بر روی جاده ها و یا پیاده رو ها قرار داده می شود و وظیفه ی آن هدایت موقت  ترافیک به شیوه ای بی خطر می باشد .

مخروطی جزء جدا کننده های مسیر می باشد و با اعلام خطر در طول جاده مسیر اصلی را از مسیر موقت جدا می سازد،

تاریخچه :

مخروطی ترافیکی در سال ۱۹۴۳ توسط چارلز D. اسکانلون امریکایی درحالی ابداع شد که مشغول کشیدن نقاشی از شهر لوس انجلس بود ، اما اولین استفاده از مخروطی ایمنی به سال ۱۹۵۸ انگلستان برمیگردد. در سال ۱۹۵۸ زمانیکه در حال عملیات عمرانی در بزرگراه ام ۶ انگلستان بودند بجای مشعل های پارافینی و فانوس های قرمز برای اعلام خطر به رانندگان از مخروطی ترافیکی استفاده کردند.  در سال ۱۹۶۱، دیوید مورگان از برفورد،بریتانیا معتقد است که اولین مخروطی ترافیکی پلاستیکی ساخته اوست زیرا پیش از آن از اجسام چوبی مخروطی شکلی از جنس چوب استفاده میشده.

 

 

اما زمان استفاده از مخروطی ایمنی در امریکا به سال ۱۹۵۹ برمیگردد ، در اوکلند کالیفرنیا کامیون های پارک شده شرکت پاسفیک الکتریک ملزم به استفاده از مخروطی ایمنی برای افزایش دید و ایمنی هرچه بیشتر در گوشه سمت چپ کامیون های خود بودند، این پیشنهاد یکی از کارکنان این شرکت بود که بعدها بخاطر این پیشنهاد برنده ی یک جایزه ی ۴۵ دلاری شد . گفتنیست این سیاست تا همین امروز هم در سراسر ایالات متحده اجرا میشود.

 

جنس مخروطی های اولیه از بتن بوده ولی با گذشت زمان جهت ایمنی بیشتر در ساخت مخروطی های ایمنی از لاستیک استفاده شد و امروزه مخروطی های ترافیکی را از پی وی سی و یا از بازیافت  بطری های پلاستیکی می سازند.

موارد استفاده

مخروطی های  ترافیکی معمولا  در طول راه یا شرایطی که نیاز به تغییر مسیر ترافیک و یا هشدار ، و یا پیشگیری از ترافیک استفاده می شود. همچنین در مکان هایی که کودکان مشغول بازی کردن هستند و یا در مسدود کردن یک منطقه استفاده می شود. همچنین جهت استفاده در شب جهت دید بهتر روی مخروطی شبرنگ چسباده می شود و در مواردی، مخروطی ترافیکی  ممکن است با چراغ چشمک زن نصب کنند.

 

مخروطی های ترافیکی طوری طراحی شده اند که توسط شبرنگ های بسیار قوی در شب کاملا قابل رویت هستند ،اندازه ی آنها  معمولا از حدود ۳۰ سانتی متر تا  بیش از ۱ متر و در رنگهای مختلف استفاده می گردند، البته رنگ های  نارنجی، زرد، صورتی و قرمز بیشتر رایج است اما در رنگهای سبز و آبی نیز موجود می باشند، و همچنین ممکن است یک نوار جهت کنترل ترافیک و دید بیشتر (معمولا  “نوار با علامت فلش” ) برای افزایش دید روی آنها نصب ردد.

از لحاظ استاندارد ساخت و مواد تشکیل دهنده مخروطی طوری باید ساخته شود که شکننده نبوده و گرانیگاه آن به شکلی باشد که با ضربه و برخورد ماشین به راحتی به زمین نیافتد.

در رابطه با ساخت و استانداردهای مخروطی و دیگر تجهیزات ترافیکی در آینده به تفضیل توضیح خواهیم داد.

اهمیت استفاده از کفش های ایمنی در محیط کار

 

اهمیت استفاده از کفش های ایمنی در محیط کار

کفش های ایمنی یکی از مهم ترین عناصر ایمنی شخصی هستند. محل های ساخت و ساز و صنعتی محل های کار خطرناکی هستند که خطر آسیب های پا را افزایش می دهند. آسیب های ممکن است به علل زیر اتفاق بیفتد:

  • اشیایی مانند سنگ ها و میخ های تیز که کفش ها را بریده و به پا آسیب می زند.
  • سقوط اشیاء سنگین روی پاها.
  • بی دقتی در استفاده از تجهیزات ساخت و ساز و وسایل نقلیه سنگین.
  • خرابی ها و شکستگی ها به دلیل لغزش و سقوط.
  • شوک الکتریکی.

برای جلوگیری و کاهش شدت ضایعات پا، مهم است که از کفش های ایمنی استفاده کنید. اکثر کفش های ایمنی با ویژگی هایی مانند حفاظت از ضربه و مقاومت در برابر لغزش، کف پا و مچ پا بسیار مناسب می باشند. این ویژگی ها به شکلی عالی از پای کارگران محافظت می کند و به کارگران اجازه می دهد تا در محل کار کارآمد باشند.

اکنون بگذارید برای درک اهمیت پوشیدن نگاهی ایمنی برخی آمارها و حقایق تصادفات ایمنی نگاهی بیندازیم:

  • طبق گزارش وزارت کار ایالات متحده، ۶۶۶ جراحت کاری در محل کار با سرخوردن، لغزش و سقوط همراه است. آسیب های مربوط به گرفتگی عضلات و سقوط نیز یکی از دلایل اصلی از دست رفتن کار است.
  • طبق NSC (شورای امنیت ملی)، از میان قربانیان آسیب های پا در محیط کاری، تنها یک نفر از چهار نفر، کفش ایمنی می پوشند. سه نفر دیگر به سادگی از مزایای ایمنی پوشیدن کفش محافظ آگاه نیستند.
  • با توجه به الزامات مربوط به ایمنی و بهداشت حرفه ای (OSHA) برای کفش های ایمنی، کارفرمایان باید اطمینان حاصل کنند که کارکنان خود هنگام استفاده از سایت های حفاظتی در مواجهه با آسیب های پا بایستی از کفش های محافظ استفاده کنند. کارفرمای می تواند تحت پیگرد قانونی قرار بگیرد در صورتی که:
  • مطابق مقررات مربوطه عمل ننماید و یا
  • کفش ایمنی مناسب را برای کارگران فراهم ننماید و یا
  • در مورد آن سختگیری ننماید

چنین پرونده های قضایی ای نه تنها گران هستند، بلکه زمانبر نیز می باشند. علاوه بر این، این پرونده های قضایی همچنین می توانند منجر به لغو مجوز کارفرمایان شوند.

با کفش ایمنی، کارگران می توانند خود را از لغزش، سرخوردن، سوختگی و حتی شوک الکتریکی محافظت کنند. همانطور که انواع مختلفی از کفش های ایمنی موجود در بازار وجود دارد، مهم است که یک جفت کفش را پیدا کنید که متناسب با نقش شغلی و الزامات ایمنی باشد. به عنوان مثال، چکمه های عایق برق زمانی که کارگران در معرض دستگاه های با ولتاژ بالا و برق هستند بهترین گزینه هستند، در حالی که کفش های پنجه فولادی بهترین گزینه برای کارگران ساختمانی هستند.